Η ελληνική αντιπροσωπεία στις Βρυξέλλες είχε ψηφίσει υπέρ της συμφωνίας ΕΕ – Mercosur. Κίνηση αναμενομένη, λαμβάνοντας υπόψη το νεοφιλελεύθερο παραγωγικό μοντέλο της Νέας Δημοκρατίας. Οι ειδικοί που μίλησαν στην εφημερίδα, έκαναν λόγο για μία ακόμη αντιδημοκρατική, χωρίς λογοδοσία απόφαση που επιφέρει σοβαρές επιπτώσεις στην οικονομία και τη ζωή μας, προχωρώντας ουσιαστικά στη μετατροπή της Ελλάδας σε «Ταϊλάνδη της Ευρώπης», με πολίτες-γκαρσόνια για τουρίστες, χωρίς δικαίωμα άρθρωσης αντίθετου με την κυβέρνηση λόγου, που θα τρέφονται με ντομάτες Αργεντινής και θα καταναλώνουν «θάνατο», γυρίζοντας σε εποχές που υποτίθεται ότι –τουλάχιστον στην Ευρώπη– είχαμε ξεπεράσει.
Μετά τη Mercosur, το ερώτημα αν ως χώρα θα είμαστε αυτόνομοι-κυρίαρχοι διατροφικά παύει να αποτελεί ρητορικό σχήμα. Οι ειδικοί κάνουν λόγο για εξάρτηση στον απόλυτο βαθμό από τις εισαγωγές για τη διατροφή μας, κάτι που μεταφράζεται σε «κίνδυνο» σε εποχές γεωπολιτικής αστάθειας και πολέμου. Όπως εξήγησε ο Αθανάσιος Σαρόπουλος, πρόεδρος ΔΕ του Παραρτήματος Κεντρικής Μακεδονίας του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, «όταν στα κρέατα έχεις πρόβλημα αυτάρκειας, όπως και σε άλλα είδη, ακόμη και στο ψωμί έχεις πρόβλημα, τότε υπάρχει ο κίνδυνος για τη διατροφική ασφάλεια και την επισιτιστική κυριαρχία. Ειδικά σε μια περίοδο με πολεμικές συγκρούσεις».
Τελειώνουν μικρούς και μεσαίους παραγωγούς
Κύκλοι του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης σχολίαζαν στο Documento, ότι στη συμφωνία θεσπίστηκαν δικλίδες ασφαλείας για την προστασία των συμφερόντων των Ελλήνων και Ευρωπαίων καταναλωτών. Οι ίδιοι κύκλοι σημείωναν ότι υπάρχει κατάλογος με 14 ευαίσθητα αγροδιατροφικά προϊόντα και ότι, αν διαπιστωθεί αύξηση των εισαγωγών άνω του 5% ετησίως ή μείωση άνω του 5% της μέσης τιμής των εισαγόμενων σε σχέση με τα εγχώρια, θα επιβάλλονται δασμοί ή περιορισμοί.
Ωστόσο ο Βάιος Γκανής, οινοπαραγωγός και πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Βόρειας Φθιώτιδας, περιέγραψε μια τελείως διαφορετική πραγματικότητα. Οπως λέει, οι Έλληνες παραγωγοί καλούνται να ανταγωνιστούν τραστ ή επιχειρηματίες (βλ. Βολιβία) που συνεργάζονται με τραστ στις χώρες της Mercosur και καλλιεργούν εκτάσεις έως και τρεισήμισι φορές μεγαλύτερες από την παραγωγική δυνατότητα της Ελλάδας. Παράλληλα, αναφέρεται στο χαμηλό βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων, οι οποίοι στη Βραζιλία «δουλεύουν από ήλιο σε ήλιο σαν εργάτες γης, με αμοιβές που δεν ξεπερνούν το 1 δολάριο για τους ενήλικες». Αντίθετα, στην Ελλάδα το ημερομίσθιο φτάνει τα 50 ευρώ συν 10% εργόσημο. «Η διαφορά είναι χαοτική», όπως τόνισε χαρακτηριστικά.
