Οταν η ακαδημαϊκή επιστημοσύνη υποτάσσεται στην πολιτική σκοπιμότητα, το αποτέλεσμα είναι η επιστημονική έκπτωση.
Για ακόμη μία φορά η πενταμελής Επιστημονική Επιτροπή του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής, αποτελούμενη από τον συντονιστή Ιωάννη Τσουκαλά και τα μέλη Κωνσταντίνο Γκράβα, Αγγελο Κανά, Πλούταρχο Σακελλάρη και Μαρίνα Σπαλιάρα, ποδοπάτησε τον θεσμικό ρόλο τους για να μετατραπεί σε ασπίδα συσκότισης των καταστροφικών επιλογών της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Ο Ι. Τσουκαλάς για άλλη μία φορά, αντί να αναδείξει τις δομικές παθογένειες μιας οικονομίας που πνίγεται στα καρτέλ και στη φορομπηχτική πολιτική για να φουσκώνει το ΑΕΠ, επιλέγει να «βαφτίσει» το κρέας ψάρι. Επιστρατεύει νέα, δήθεν εξελιγμένα «οικονομετρικά εργαλεία» βραχυχρόνιας πρόβλεψης όχι για να αποκαλύψει την αλήθεια, αλλά για να λειάνει τις γωνίες μιας επερχόμενης ύφεσης και να προσφέρει θεωρητικό άλλοθι στην κυβερνητική αδράνεια.
Χτίζουν επιτυχία σε σαθρά θεμέλια
Η έκθεση πανηγυρίζει, σε πλήρη ευθυγράμμιση με τα κυβερνητικά non-papers, για μια ανάπτυξη του ΑΕΠ κατά 2% το πρώτο τρίμηνο του 2026. Ομως, μια προσεκτική ανάγνωση των ίδιων των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ και της Eurostat, τα οποία το Γραφείο προσπαθεί να υποβαθμίσει, αποκαλύπτει τα σαθρά θεμέλια του αφηγήματος. Η ιδιωτική κατανάλωση βρίσκεται σε κατάσταση ασφυξίας, σημειώνοντας οριακή αύξηση μόλις 0,7%. Οι Ελληνες δεν καταναλώνουν επειδή ευημερούν, αλλά γιατί τα εισοδήματά τους εξανεμίζονται στις απολύτως βασικές ανάγκες διαβίωσης.
Ακόμη πιο προκλητική είναι η προσπάθεια του Ι. Τσουκαλά να κρύψει την υποβάθμιση των προοπτικών. Το Γραφείο αναγκάζεται να αναθεωρήσει προς τα κάτω την ανάπτυξη για το 2026, στο 1,9%, ενώ το ίδιο το «καινοτόμο» εσωτερικό εργαλείο του δείχνει ακόμη χαμηλότερα: 1,7%. Αντί αυτό να σημάνει συναγερμό για την κάμψη της οικονομικής δραστηριότητας, παρουσιάζεται με ακαδημαϊκή νωθρότητα ως μια «φυσιολογική προσαρμογή».
