Τα στοιχεία που έρχονται στο φως της δημοσιότητας από το Παρατηρητήριο Αυτοκτονιών της ΚΛΙΜΑΚΑ δεν προκαλούν απλώς σοκ· αποτελούν μια κραυγή αγωνίας και μια ζοφερή αποτύπωση της κοινωνικής αποσύνθεσης. Η Ελλάδα της «ευημερίας» των αριθμών μετατρέπεται σε μια χώρα-παγίδα για τους πολίτες της, και κυρίως για τη νέα γενιά, η οποία βιώνει μια πρωτοφανή, αθέατη ψυχική τραγωδία.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, εγκλωβισμένη στην επικοινωνιακή της φούσκα, έχει γυρίσει επιδεικτικά την πλάτη στη νεολαία και στα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας. Όταν οι δείκτες της ψυχικής υγείας καταρρέουν, η πολιτική ηγεσία επιλέγει τον ρόλο του απαθούς θεατή, αφήνοντας τους νέους και τις οικογένειές τους αβοήθητους απέναντι στα αδιέξοδα.
Η μακάβρια άνοδος των αριθμών: Κοινωνία σε απόγνωση
Τα δεδομένα του 2025 αποκαλύπτουν μια εφιαλτική πραγματικότητα που η κυβερνητική προπαγάνδα αδυνατεί να κρύψει κάτω από το χαλί:
Εκτόξευση των αυτοκτονιών: Το 2025 καταγράφηκαν 579 περιστατικά, μια τρομακτική αύξηση σε σχέση με τις 451 αυτοκτονίες που είχαν σημειωθεί το 2023 και το 2024.
Έμφυλη διάσταση της τραγωδίας: Η συντριπτική πλειονότητα των θυμάτων είναι άνδρες, με 496 απώλειες (85,7%), ενώ οι γυναίκες αντιστοιχούν σε 83 περιστατικά (14,3%).
Ηλικίες στο στόχαστρο: Οι παραγωγικές ηλικίες (50-54 και 45-49 ετών) λυγίζουν κάτω από το βάρος της οικονομικής και κοινωνικής πίεσης, ενώ η τρίτη ηλικία (άνω των 80 ετών) εγκαταλείπεται στη μοναξιά και την εξαθλίωση.
Η νεολαία στο απόσπασμα
Το πιο οδυνηρό κομμάτι αυτής της θλιβερής πραγματικότητας αφορά τα παιδιά μας. Οι νέοι 20 έως 24 ετών αποτελούν το 8,3% των αυτοκτονιών και οι έφηβοι 15-19 ετών το 2,9%.
Το πλέον εφιαλτικό στοιχείο, όμως, είναι ότι το 12% έως 16% των εφήβων ηλικίας 14 έως 19 ετών καταφεύγει στον αυτοτραυματισμό. Πρόκειται για μια ξεκάθαρη ένδειξη βαθιάς ψυχικής οδύνης, την οποία το επίσημο κράτος αρνείται να δει. Πίσω από κάθε μία αυτοκτονία κρύβονται 20 έως 30 απόπειρες, αποδεικνύοντας ότι το πρόβλημα έχει λάβει διαστάσεις πανδημίας.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αντί να επενδύσει στη δημόσια ψυχική υγεία, στη στήριξη των σχολείων με ψυχολόγους και στη δημιουργία διχτυών ασφαλείας, αρκείται σε ευχολόγια. Η νέα γενιά νιώθει εγκλωβισμένη, χωρίς προοπτική, χωρίς εργασιακή αξιοπρέπεια, αντιμετωπίζοντας ένα μέλλον που μοιάζει με τοίχο.
