Χρειάστηκε η παραπομπή στο ακροατήριο του πρώην αρχηγού της ΕΛΑΣ Μιχάλη Καραμαλάκη, των υφισταμένων του, του υιού Θεοδωρικάκου και της παρέας του για να καταστεί πλέον κατανοητό ακόμη και στον πλέον καλόπιστο ότι το σχέδιο συγκάλυψης μιας ήσσονος ποινικής σημασίας υπόθεσης, που όμως αφορούσε υπουργικό γόνο, δεν θα έληγε έτσι «απλά».
Το παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών, που για άλλους εμπλεκόμενους της κατηγορίας των κοινών θνητών θα ήταν η λογική εξέλιξη, εν προκειμένω έδωσε το έναυσμα για να συνεχιστεί –με τη συνδρομή πλέον της Δικαιοσύνης– μια ιλαροτραγωδία που εξελίσσεται εδώ και τριάμισι χρόνια.
Μέσα σε ελάχιστο χρόνο ο αντεισαγγελέας εφετών Αστέριος Σεραφείμ κατάφερε να «μελετήσει» μια ογκωδέστατη δικογραφία και να συντάξει μια εκ διαμέτρου αντίθετη από εκείνη του Δικαστικού Συμβουλίου πρόταση 28 σελίδων! Ένα πραγματικό θαύμα παραγωγικότητας, όπου το «αστέρι» της Εισαγγελίας Εφετών πρόλαβε σε χρόνο μηδέν να διαβάσει, να αξιολογήσει και να… αθωώσει άπαντες.
Έτσι, εκεί που όλοι πίστεψαν ότι ο πρώην αρχηγός της ΕΛΑΣ και οι λοιποί εμπλεκόμενοι θα περνούσαν τη βάσανο του εδωλίου, ήρθε ο Αστ. Σεραφείμ ως από μηχανής θεός και κινούμενος με ταχύτητα φωτός ανακάτεψε για ακόμη μία φορά την τράπουλα.
Έχοντας διαβάσει μια ογκωδέστατη δικογραφία, η προανάκριση της οποίας έχει κρατήσει σχεδόν τριάμισι χρόνια, ο κ. Αστέριος κατάφερε να συμπεράνει ότι ήταν «όλα καλώς καμωμένα» από τους τέσσερις νεαρούς και τους ένστολους που έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να συγκαλύψουν την υπόθεση, οπότε πρέπει «να εξαφανισθεί το εκκαλούμενο βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών»… και μαζί του το κατηγορητήριο που είχε συνταχθεί σε βάρος των συνολικά δώδεκα εμπλεκομένων.
Τα όσα διαπίστωσαν οι δικαστές που απαρτίζουν το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών και παρέπεμψαν την προηγούμενη εβδομάδα στο εδώλιο τον πρώην αρχηγό της ΕΛΑΣ Μιχ. Καραμαλάκη με τους υφισταμένους του και τον υπουργικό γόνο με την παρέα του, με κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα, αλλά βαριάς ηθικής απαξίας, δεν έπεισαν τον κ. Αστέριο. Διαβάζοντας μάλιστα την πρότασή του εύκολα γίνεται αντιληπτή η «ταύτισή» της με προγενέστερη πρόταση της αντεισαγγελέα εφέτων Ροζαλίας Λάλλη.
Πλήρης αντιγραφή
Αξιοσημείωτο είναι δε πώς μια απλή σύγκριση της πρότασης του Αστ. Σεραφείμ με της Ροζ. Λάλλη –η οποία είχε χρεωθεί την υπόθεση όταν μεθόδευσαν πειθαρχικό έλεγχο και «εξοστράκισαν» τον εισαγγελέα εφετών Δημήτρη Πιέρρο– αναδεικνύει αντιστοιχίες μέχρι και στα σημεία στίξης! Γεγονός που εγείρει το σοβαρό ερώτημα: Mήπως η πρακτική του copy – paste έχει πλέον αναχθεί σε επίσημη δικανική μέθοδο;
Και μπορεί το copy – paste πάνω στο οποίο η Ροζ. Λάλλη είχε πατήσει για να βγάλει λάδι τα πρωτοπαλίκαρα της ΕΛΑΣ, τον υπουργικό γόνο και την παρέα του εντέλει να ανετράπη με πάταγο από τον εισαγγελέα πρωτοδικών Νικόλαο Κοκαρίδα και το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, που είχε δεχτεί στο σύνολό της την παραπεμπτική εισήγηση του πρωτοδίκη εισαγγελέα, αυτή όμως η σειρά των γεγονότων δεν «άγγιξε» τον κ. Αστέριο.
Έτσι στα συμπεράσματά του ο κ. Αστέριος αναφέρει πως εκείνο το βράδυ όλως τυχαίως κατέφτασε ο προϊστάμενος βάρδιας στο σημείο, όπου αν και «αθώοι» κρατούνταν επί μιάμιση ώρα ο υπουργικός γόνος και οι φίλοι του, και ότι ο καταιγισμός τηλεφωνημάτων πρακτικά δεν έχει να πει κάτι με το περιστατικό.
Τα αποκαλυπτικά μηνύματα για το συμβάν που αντάλλαξε ο τότε επικεφαλής της Αμεσης Δράσης και στην πορεία καταγγέλλων Σπύρος Δόσχορης με μέλη της οικογένειάς του είναι «προσωπικό ημερολόγιο» και τέλος… δεν έχουμε να κάνουμε με εντοπισμό κάνναβης, καθώς απεφάνθη ο πραγματογνώμονας του Μιχ. Καραμαλάκη βλέποντας τις φωτογραφίες που έχει δει το πανελλήνιο ότι επρόκειτο για… καπνό.
Παράτυπο υλικό
Ο Αστ. Σεραφείμ φτάνει στο νομικά οξύμωρο σημείο να χτίσει ολόκληρη την αθωωτική επιχειρηματολογία του πάνω σε υλικό που ο ανώτερος του σε βαθμίδα εισαγγελικός λειτουργός (Δημ. Πιέρρος) είχε πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων.
Τότε ο Δημ. Πιέρρος είχε αφαιρέσει τις ένορκες καταθέσεις των εμπλεκόμενων αστυνομικών, οι οποίες είχαν δοθεί στους Αδιάφθορους και είχαν διαβιβαστεί από τον υπαρχηγό Α΄ πλέον της ΕΛΑΣ Παναγιώτη Πούπουζα, και ο λόγος ήταν ξεκάθαρος: οι καταθέσεις αυτές είχαν ληφθεί εκτός δικονομικού πλαισίου, χωρίς τη σχετική παραγγελία από τον τότε αρμόδιο εισαγγελέα.
Στη διάταξη Πιέρρου προς τον εισαγγελέα Ιωάννη Σέβη τονιζόταν: «Προς αιτιολόγηση της αρχειοθέτησης της υπόθεσης… γίνεται επίκληση των ενόρκων καταθέσεων των υπόπτων […] οι οποίες αφενός ουδέν εχέγγυο αξιοπιστίας δύναται να παράσχουν, […] αφετέρου δε και πιο σημαντικό δεν υφίσταται ως στοιχείο, αφού έχουν… τεθεί στο αρχείο».
Επ’ αυτού μάλιστα ο εισαγγελέας εφετών είχε παραγγείλει ξεχωριστή έρευνα για να αναζητηθούν τυχόν πειθαρχικές και ποινικές ευθύνες των στελεχών του Εσωτερικών Υποθέσεων που αυθαιρέτησαν λαμβάνοντας αυτές τις καταθέσεις και διαβιβάζοντάς τες στον εισαγγελέα Σέβη, ο οποίος είχε χρεωθεί την υπόθεση.
