Μακριά από κάμερες, δηλώσεις και επίσημα ανακοινωθέντα, πρόσωπα-κλειδιά συναντιούνται, έγγραφα αλλάζουν χέρια και σενάρια που μέχρι χθες θεωρούνταν αδιανόητα αρχίζουν να αποκτούν υπόσταση. Η λέξη «αλλαγή καθεστώτος» επανέρχεται δυναμικά στο γεωπολιτικό λεξιλόγιο και αυτή τη φορά συνοδεύεται από ονόματα, διαύλους και σκιώδεις επαφές.
Στο επίκεντρο βρίσκεται ο εξόριστος διάδοχος του ιρανικού θρόνου, Ρεζά Παχλαβί, ο οποίος εδώ και χρόνια καλλιεργεί διεθνείς επαφές, εμφανίζεται ως εναλλακτική λύση απέναντι στους Μουλάδες και επιχειρεί να παρουσιαστεί ως ο άνθρωπος της «επόμενης μέρας». Οι πληροφορίες για μυστική συνάντηση με πρόσωπο που κινείται στους κύκλους της αμερικανικής εξουσίας ρίχνουν λάδι στη φωτιά και ανοίγουν ένα επικίνδυνο παράθυρο σε εξελίξεις που μπορεί να συγκλονίσουν ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
Όταν οι συναντήσεις γίνονται κρυφά και οι λέξεις προσεκτικά, η Ιστορία έχει αποδείξει πως συνήθως προαναγγέλλονται καταιγίδες.
Ενώ ο λαός του Ιράν πνίγεται στο αίμα, πίσω από κλειστές πόρτες στην Αμερική, εξυφαίνεται ένα σχέδιο που μυρίζει «παλάτι», πετρέλαιο και παλιά μεγαλεία.Την ώρα που οι δρόμοι του Ιράν έχουν μετατραπεί σε σφαγεία, ένας από τους πιο έμπιστους ανθρώπους του Ντόναλντ Τραμπ, ο Στιβ Γουίτκοφ, συναντήθηκε κρυφά το Σαββατοκύριακο με τον εξόριστο διάδοχο του θρόνου, Ρεζά Παχλαβί.
Δεν ήταν μια απλή κουβέντα, αγάπη μου· ήταν η πρώτη φορά που η κυβέρνηση Τραμπ ακούμπησε επίσημα το «φάντασμα» της ιρανικής μοναρχίας. Και το ερώτημα που καίει τα σωθικά μου είναι ένα: Μήπως ο Τραμπ βρήκε τον «εκλεκτό» του για να τον καθίσει στον θρόνο της Τεχεράνης;
Μέχρι χθες, ο Τραμπ χλεύαζε τον Παχλαβί, αρνούμενος να του δώσει σημασία. Όμως, ο Τραμπ λατρεύει τους ηγέτες-σύμβολα, ειδικά όταν έχουν «λάμψη» και ιστορία. Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι έμειναν άφωνοι όταν άκουσαν τους διαδηλωτές μέσα στο Ιράν να φωνάζουν ρυθμικά το όνομα του Παχλαβί! Αυτή η «οργανική» άνοδος της νοσταλγίας για την εποχή του Σάχη ήταν το «πράσινο φως» που χρειαζόταν ο Λευκός Οίκος. Ο Τραμπ, με το ένστικτο του παίκτη, είδε στον Παχλαβί το πρόσωπο του δικού του «Make Iran Great Again»; Ο Παχλαβί επιχειρεί να τοποθετηθεί ως «μεταβατικός» ηγέτης σε περίπτωση κατάρρευσης του καθεστώτος.
Σε συνέντευξή του στην εκπομπή Hugh Hewitt Show την περασμένη εβδομάδα, ο Τραμπ αρνήθηκε να τον υποστηρίξει.
Ωστόσο, ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος ανέφερε ότι η κυβέρνηση αιφνιδιάστηκε από το γεγονός ότι σε πολλές διαδηλώσεις οι διαδηλωτές φώναζαν το όνομα του Παχλαβί. «Υπάρχει άνοδος του Παχλαβί. Φωνάζουν το όνομά του σε διαδηλώσεις σε πολλές πόλεις και φαίνεται να συμβαίνει οργανικά», είπε ο αξιωματούχος.
Όταν ο Τραμπ κάλεσε τους Ιρανούς να «καταλάβουν» τα κρατικά ιδρύματα και υποσχέθηκε ότι η βοήθεια έρχεται, τι είδους βοήθεια εννοεί; Μήπως η μυστική συνάντηση Γουίτκοφ-Παχλαβί ήταν ο σχεδιασμός μιας «μεταβατικής» κυβέρνησης-μαριονέτας; Ο Παχλαβί αυτοπροβάλλεται ως ο ενοποιητικός κρίκος, ο ηγέτης που θα φέρει πίσω την «ελευθερία» και την οικονομική άνθηση της προ-επαναστατικής εποχής. Όμως, πίσω από τα ωραία λόγια, κρύβεται η οσμή ενός νέου «Σάχη» που θα οφείλει την ύπαρξή του αποκλειστικά στον Τραμπ.
Οι νέοι του Ιράν, που δεν έζησαν ποτέ τη μοναρχία, τρέφουν μια ρομαντική νοσταλγία για μια εποχή που φαντάζει παράδεισος μπροστά στη σημερινή κόλαση. Αυτό το συναίσθημα εκμεταλλεύεται τώρα ο Λευκός Οίκος. Ενώ το Ισραήλ ενημερώνει για 5.000 νεκρούς στις διαδηλώσεις, οι ισχυροί συζητούν για «μεταβατικές λύσεις». Ο Παχλαβί προσφέρει τον «εθνικιστικό πατριωτισμό», αλλά τι θα ζητήσει ο Τραμπ ως αντάλλαγμα; Τον πλήρη έλεγχο των ενεργειακών πόρων; Την οριστική υποταγή της Τεχεράνης στα αμερικανικά συμφέροντα;
Μήπως αυτή η συνάντηση είναι το προοίμιο μιας επιχείρησης ανατροπής που θα κάνει την ιστορία να επαναληφθεί; Αν ο Τραμπ αποφασίσει ότι ο Παχλαβί είναι ο άνθρωπός του, τότε η «βοήθεια» που υπόσχεται μπορεί να είναι μια καταιγίδα που θα σαρώσει τα πάντα, για να εγκαταστήσει έναν ηγέτη που θα είναι «δικός του» μέχρι το μεδούλι. Είναι το απόλυτο στοίχημα, η επιστροφή στο 1979 για να διορθωθεί, όπως πιστεύουν, το «λάθος» της ιστορίας.
