Οι πολιτικές της κυβέρνησης ΝΔ στο ρεύμα και στις μεταφορές έβαλαν λουκέτο σε δύο βιομηχανίες

Στις 20 Μαρτίου η διοίκηση της ιστορικής υαλουργίας Γιούλα, με έδρα στο Αιγάλεω, ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά στους εργαζόμενους ότι βάζει λουκέτο στο εργοστάσιο. Η απόφαση έγινε ευρύτερα γνωστή από μια ανακοίνωση της ΓΣΕΕ και είχε ληφθεί από την πορτογαλική πολυεθνική μητρική εταιρεία ΒΑ Glass στην οποία έχει περάσει το ελληνικό εργοστάσιο από το 2016. Για να αποφύγει τις εντάσεις η διοίκηση πρότεινε στους εργαζόμενους να τους δώσει διπλάσια από τη νόμιμη αποζημίωση προκειμένου να υπογράψουν οικειοθελείς αποχωρήσεις και οι περισσότεροι φέρονται να δέχτηκαν.

«Δεν είναι δυνατόν ο δεύτερος σε μέγεθος υαλουργικός όμιλος στον κόσμο, με εργοστάσια σ’ όλη την Ευρώπη, να κλείνει το μοναδικό εργοστάσιο στην Ελλάδα, που λειτουργεί πάνω από 70 χρόνια, έχοντας μάλιστα προσωπικό που στην πλειοψηφία του εργάζεται στην επιχείρηση για τουλάχιστον 20 χρόνια» τόνιζε στην ανακοίνωσή της η ΓΣΕΕ, ζητώντας την παρέμβαση των υπουργείων Εργασίας και Ανάπτυξης ώστε το εργοστάσιο να συνεχίσει τη λειτουργία με νέο επενδυτή.
Καμία κυβερνητική παρέμβαση όμως δεν υπήρξε. Ούτε λέξη δεν ακούστηκε από τον υπουργό Ανάπτυξης Κώστα Σκρέκα, ενώ η υπουργός Εργασίας Δόμνα Μιχαηλίδου, στην οποία τέθηκε σχετικό ερώτημα από δημοσιογράφους, υποστήριξε ότι εργαζόμενοι και εργοδότης μιλούν μεταξύ τους, οπότε η κυβέρνηση δεν παρεμβαίνει.

Διάβασε:
Καλοκαίρι 2026: Πως κινείται η τουριστική κίνηση στην Ελλάδα φέτος

Το κλείσιμο της υαλουργίας Γιούλα αποτελεί όμως μείζον γεγονός όχι μόνο για τους εργαζόμενους που θα χάσουν τις δουλειές τους, αλλά και για τη χώρα, καθώς το συγκεκριμένο λουκέτο σηματοδοτεί την τελευταία πράξη του δράματος για έναν ιστορικό κλάδο της ελληνικής βιομηχανίας που χάνεται οριστικά. Και γι’ αυτή την απώλεια υπάρχει μεγάλη πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ, η οποία επί χρόνια αγνοεί τις εκκλήσεις των εκπροσώπων της εγχώριας βιομηχανίας, βαριάς και μη, για μείωση του ειδικώς ελληνικού υψηλού ενεργειακού κόστους ποντάροντας ίσως στον πατριωτισμό τους, τον οποίο όμως, εύλογα ίσως, δεν διέθετε η πορτογαλική μητρική της ελληνικής Γιούλα.

Κυρίαρχη για δεκαετίες στην αγορά

Η υαλουργία Γιούλα ιδρύθηκε το 1947, πάνω στα μεταπολεμικά ερείπια, από τους αδερφούς Βουλγαράκη. Αναπτύχθηκε επί πέντε δεκαετίες, έγινε κυρίαρχη δύναμη στην ελληνική αγορά, οπότε την περίοδο 1997-2005 επεκτάθηκε στην ανατολική Ευρώπη αγοράζοντας τρία εργοστάσια στη Βουλγαρία, ένα στη Ρουμανία και δύο στην Ουκρανία, δημιουργώντας δίκτυο εξαγωγών σε 60 χώρες παγκοσμίως.

Διάβασε:
Πληθωρισμός: Στο 4,4% τον Ιούνιο – Επιμένει η ακρίβεια

Καθώς όμως η επέκταση εκτός Ελλάδας έγινε με δανεισμό, με την κρίση χρέους αυξήθηκαν δραματικά τα επιτόκια που η υαλουργία έπρεπε να πληρώνει στις ελληνικές τράπεζες, ενώ την ίδια στιγμή η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου αύξησε δραματικά το ενεργειακό κόστος μέσω της επιβολής ειδικών φόρων στην ενέργεια και στο φυσικό αέριο ακόμη και στην παραγωγή. Ο Τάσος Βουλγαράκης, διευθύνων σύμβουλος της Γιούλα, μαζί με τον Ευριπίδη Δοντά, επικεφαλής της κλωστοϋφαντουργίας Επίλεκτος, βρέθηκαν τότε να πρωτοστατούν στη δημιουργία της Ενωσης Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας (ΕΒΙΚΕΝ), η οποία εκπροσωπεί έκτοτε την ενεργοβόρα βιομηχανία, και να προσπαθούν να πείσουν κυβέρνηση και δανειστές ότι με το ενεργειακό κόστος στον θεό η ελληνική βαριά βιομηχανία ήταν αδύνατο να αντέξει τον ανταγωνισμό των άλλων ευρωπαϊκών και βαλκανικών χωρών. Ετσι, ο συνδυασμός υψηλού ενεργειακού κόστους και υψηλών επιτοκίων οδήγησε την ελληνική υαλουργία αρχικά σε ζημιές και αργότερα στον αφελληνισμό.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ