Τον εκτέλεσαν! Κτηνοτρόφος στην Πιερία αυτοκτόνησε επειδή του θανάτωσαν 1.000 πρόβατα – Μητσοτάκης και Τσιάρας έχουν βαμμένα τα χέρια τους με αίμα

Η Βροντού Πιερίας βυθίστηκε στο πένθος και στην οργή μετά την τραγική αυτοκτονία του 59χρονου Χρήστου Νάτσιου, ενός ανθρώπου που αφιέρωσε τη ζωή του στη φροντίδα των ζώων του. Ο Χρήστος, που προέρχεται από μια από τις παλαιότερες κτηνοτροφικές οικογένειες της Μακεδονίας, δεν άντεξε την απώλεια των 1000 προβάτων του, τα οποία υποχρεώθηκαν να θανατωθούν λόγω μόλυνσης από ευλογιά.

Η κατάσταση αυτή, που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί με σωστούς χειρισμούς από την κυβέρνηση, κατέληξε σε μια τραγωδία που φέρει τεράστια ευθύνη στους ώμους της πολιτικής ηγεσίας. Η αδιαφορία, η ανικανότητα και η αποσπασματική αγροτική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη έχουν δημιουργήσει ένα περιβάλλον όπου κτηνοτρόφοι βλέπουν το έργο μιας ζωής να καταστρέφεται και, σε ακραίες περιπτώσεις, οδηγούνται στην απόλυτη απελπισία. Η θλιβερή περίπτωση του Χρήστου Νάτσιου δείχνει ότι η κυβέρνηση όχι μόνο δεν προστατεύει τους ανθρώπους του πρωτογενούς τομέα, αλλά με τις πράξεις της φτάνει να τους «δολοφονεί» ψυχολογικά.

Ο άτυχος κτηνοτρόφος ζούσε και εργαζόταν μαζί με τον πατέρα και τον αδερφό του, ενώ οι πληροφορίες από την «Εφημερίδα του Ολύμπου» αναφέρουν ότι η οικογένεια τον αναζητούσε για ώρες πριν τον βρει απαγχονισμένο μέσα στο σπίτι του. Παρά το γεγονός ότι οι πρώτες ενδείξεις αποκλείουν εγκληματική ενέργεια, η τραγική πραγματικότητα δείχνει την πλήρη εγκατάλειψη των ανθρώπων που στηρίζουν την αγροτική παραγωγή.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, με την αδιάφορη και ανεπαρκή πολιτική της, έχει μετατρέψει τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους σε θύματα ενός συστήματος που δεν τους προστατεύει, αδιαφορώντας για τις ζωές και την επιβίωσή τους. Η υπόθεση αυτή δεν είναι απλώς ένα προσωπικό δράμα, είναι αποτέλεσμα των επιλογών της πολιτικής εξουσίας, που αφήνει τους ανθρώπους της υπαίθρου στο έλεος της κρίσης και της καταστροφής.

Αυτή η τραγωδία θα έπρεπε να αποτελέσει καμπανάκι για την κυβέρνηση, αλλά μέχρι στιγμής η αδιαφορία παραμένει, και η κοινωνία συνεχίζει να θρηνεί ανθρώπους που η πολιτική αδράνεια τους σπρώχνει στο χειρότερο.