Για τα «μπαλώματα» του Χρυσοχοΐδη και του Μητσοτάκη στο ΕΚΑΒ, μπαλώματα τα οποία θα κοστίσουν ζωές, αφού όσοι μπαίνουν είναι χωρίς απαιτούμενη εκπαίδευση, κάνει λόγο μέσα από καταγγελία της, η Μαρία Παπαγεωργίου, εκπαιδευτικός στο επάγγελμα αλλά με οικογένεια διασώστη.
Η ίδια μεταφέρει… ένα 24ωρο διασώστη του ΕΚΑΒ σε επιστολή της διερωτώμενη πώς οι οδηγοί ΟΤΑ, για παράδειγμα, θα αντιδράσουν όταν βρεθούν σε ένα σοβαρό τροχαίο καλοκαιριάτικα σε νησί όντες ανεκπαίδευτοι; Μετά τα αλλεπάλληλα περιστατικά θανάτων που έρχονται στο φως της δημοσιότητας και που προκαλούν αγανάκτηση, οι διασώστες -όπως πληροφορεί η καταγγέλλουσα- απαγορεύεται να μιλήσουν δημόσια καθώς “απειλούνται με πειθαρχικό”.
Αυτό άρχισε από την εποχή του Covid-19, όταν βάσει εγκυκλίων που διανέμονταν στα Νοσοκομεία, δεν επέτρεπαν σε νοσηλευτές και λοιπό υγειονομικό προσωπικό να μιλήσουν σε δημοσιογράφους. «Εμένα δεν με δεσμεύει καμία εγκύκλιος» αναφέρει η ίδια πώς είναι τα πράγματα «από μέσα», σημειώνοντας ότι οι «υψηλά ιστάμενοι είτε αγνοούν είτε δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ να μάθουν».
Οι γραφειάδες και οι «έξω»
«Πρέπει να διευκρινιστεί ότι στην κεντρική υπηρεσία του ΕΚΑΒ υπάρχουν περίπου 1.000 άτομα μέσα σε γραφεία, οι περισσότεροι εκ των οποίων έχουν εργασιακή εμπειρία στα Επείγοντα όμως προσπαθούν και πετυχαίνουν -είτε με πολιτικά μέσα είτε με ιατρικές αποφάσεις – να βρεθούν σε κάποιο γραφείο. Αρκετοί από αυτούς έχουν πράγματι «σακατευτεί» σωματικά και ψυχικά από τον τρόπο που λειτουργεί το επιχειρησιακό κομμάτι του ΕΚΑΒ εδώ και χρόνια. Με την ανοχή φυσικά όλων των κυβερνήσεων. Και με αποτέλεσμα να μετράμε νεκρούς ασθενείς και διασώστες».
Άγνωστη λέξη το ρεπό
«Όσοι βρίσκονται στο επιχειρησιακό κομμάτι, 400 στην Αθήνα για 3 βάρδιες με ελάχιστη κάλυψη τη νύχτα, οι διασώστες του δρόμου εκτελούν βάρδιες τέτοιες που ουσιαστικά δουλεύουν τουλάχιστον 16 ώρες στο ίδιο 24ωρο, την ώρα που όσοι είναι στα γραφεία κάνουν 6ωρα! Η νυχτερινή βάρδια για παράδειγμα δηλαδή γίνεται την ίδια ακριβώς μέρα κατά την οποία ο διασώστης έχει ήδη εργαστεί 8 ώρες.
Παράνομο και επικίνδυνο φυσικά. Το σύστημα αυτό βέβαια κλείνει τουλάχιστον 15 με 20 χρόνια. Επίσης από τις 52 εβδομάδες που έχει ο χρόνος στις 25 εβδομάδες δεν δίνεται το νόμιμο ρεπό των 2 ημερών που έχει υπογραφεί μέσα στη σύμβαση του διορισμού τους αλλά μόνο η μια μέρα.
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να χρωστάει η υπηρεσία 25 ρεπό τον χρόνο σε κάθε διασώστη. Τα 25 νόμιμα αυτά ρεπό τα δίνει όποτε επιθυμεί εκείνη.
∆ηλαδή π.χ. φέτος την άνοιξη, όταν χαλάσανε τα περισσότερα ασθενοφόρα! Και χαλάνε συνέχεια! Γιατί το καθένα από αυτά έχει πάει χιλιομετρικά… στο φεγγάρι και ήδη γυρίζει αφού έχει πάνω από ένα εκατομμύριο χιλιόμετρα και περνάει service κάθε εβδομάδα για να μπορεί να είναι έξω και να ξαναχαλάσει φυσικά.
Αυτά είναι τα ασθενοφόρα του 2004 τα οποία δεν έχουν κλιματισμό για τον διασώστη και η θερμοκρασία ανεβαίνει 50 βαθμούς υπό σκιάν στην καμπίνα του οδηγού!
Χάλασαν μέχρι και τα ασθενοφόρα της δωρεάς Νιάρχου!
«Τα περίφημα ασθενοφόρα του ‘’Νιάρχος’’ και άλλων δόθηκαν για ψηφαλάκια κυρίως στην επαρχία και όχι στην Αθήνα, και έχουν ήδη χαλάσει γιατί τα χρήματα που έδωσε π.χ. το ίδρυμα Νιάρχος περίπου 2 εκατομμύρια για τα service τους στην Peugeot δεν υπάρχουν πλέον και η εταιρεία φυσικά δεν θα τα φτιάξει τσάμπα.
Σημειωτέον ότι χάλασαν αμέσως τα περισσότερα συστήματά τους γιατί αγοράστηκαν μετά από τη γνώμη διαφόρων ιστάμενων που δεν έχουν πιάσει ποτέ τους τιμόνι και φορείο.
Ενδεχομένως με διάφορες συμφωνίες- ποιος ξέρει πόσο ξεκάθαρες».
Οι αδιόριστοι
«Υπάρχουν περίπου 2.500 αδιόριστοι διασώστες που έχουν τελειώσει τη σχολή του ΕΚΑΒ. ∆υστυχώς τα τελευταία 4-5 χρόνια η σχολή έχει εγκαταλειφθεί στην τύχη της και έχει ρίξει τις απαιτήσεις που ίσχυαν παλιά: ∆εν έχει καν ως προαπαιτούμενο το δίπλωμα οδήγησης Γ κατηγορίας ή σωματικά κριτήρια που απαιτούνται (π.χ. πώς να σηκώσεις τουλάχιστον 100 kg σε κάθε περιστατικό;).Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην μπορούν να ανταποκριθούν στο Πεδίο ακόμα και οι εκπαιδευμένοι -υποτίθεται- διασώστες που προσλαμβάνονται ως επικουρικοί. Ο διασώστης δε, πρέπει να είναι νηφάλιος, να μπορεί να οδηγεί υπό συνθήκες πίεσης -γρήγορη αμυντική οδήγηση- και να μην επηρεάζεται όσο γίνεται από τις φρικτές εικόνες και το ψυχικό βάρος των ασθενών και των συγγενών τους. Πολλοί δεν τα καταφέρνουν και καταλήγουν σε ψυχοφάρμακα ακόμα και αλκοολισμό, χώρια τα κατεστραμμένα τους σώματα από το κουβάλημα σε ορόφους, σε δύσβατους δρόμους και επικίνδυνα σκηνικά από πυροβολισμούς και δολοφονίες μέχρι αυτοκτονίες σε γκρεμούς, στέκια ναρκομανών και αεροπορικά δυστυχήματα ή πυρκαγιές. Σε οποιοδήποτε περιστατικό που τυχόν δεν πάει καλά η διοίκηση δεν στηρίζει κανέναν διασώστη. Στην πραγματικότητα όμως χωρίς αυτόν δεν γίνεται απολύτως τίποτα».
