Να μάθουν κάθε μελέτη, έκθεση, εισήγηση, γνωμοδότηση ή τεχνικό υπόμνημα που αφορά στην κατεδάφιση, αποξήλωση ή καταστροφή λιγνιτικών εγκαταστάσεων, υποδομών και εξοπλισμού και υλικού κάθε μονάδας λιγνιτικής παραγωγής ζητούν ανάμεσα σε άλλα από το Υπουργείο Ενέργειας και Περιβάλλοντος η Ομοσπονδία Συνταξιούχων ΔΕΗ Ελλάδας (ΟΣΔΕ) με εξώδικο που απέστειλε στις 26 Ιουνίου 2026.
Αφορμή για αυτή την εξέλιξη ήταν και η εκκίνηση των διαδικασιών «που αποσκοπούν σε καταστροφή υποδομών και εξοπλισμού που υπάρχει στις λιγνιτικές (…) μονάδες».
«Εθνικό έγκλημα»
Για την αναγκαιότητα ενός νέου πλουραλιστικού ενεργειακού μείγματος σε καιρούς πολλαπλής κρίσης έκανε λόγο ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας, Κώστας Πράππας. Πέρα από αυτό αναφέρθηκε στο έλλειμμα αποθήκευσης ενέργειας από ΑΠΕ.
Όπως είπε στο documentonews. gr: «Όταν υπάρχει ήλιος, υπάρχει ενέργεια (σ.σ. παραγόμενη από ΑΠΕ). Όταν όμως δεν υπάρχει, δεν έχουμε βρει αυτές τις μπαταρίες που να την αποθηκεύουν. Εδώ λοιπόν είναι που μπαίνει το ζήτημα: Εντάξει, να προχωρήσουμε στη “μετάβαση”. Τα εργοστάσια όμως (σ.σ του λιγνίτη) θα πρέπει να τα καταστρέψουμε, ενώ θα μπορούσαμε να τα έχουμε ως εφεδρεία για ώρα ανάγκης; Πρόκειται για εθνικό έγκλημα».
Από την πλευρά του ο γενικός γραμματέας της ΟΣΔΕ Νέστορας Πασχάλης θύμισε στο documentonews.gr ότι «παλιότερα, επί Κώστα Καραμανλή, είχε προταθεί να υπάρχουν δύο λιγνιτικές μονάδες, δύο μονάδες φυσικού αερίου και δύο άνθρακα για την ισορροπία του δικτύου. Εμείς όμως τα κλείσαμε όλα».
«Θα τα είχαμε χρυσοπληρώσει»
Πάντως ο υφυπουργός Ενέργειας Νίκος Τσάφος ανέφερε ανάμεσα σε άλλα ότι η εγκατεστημένη ισχύς συστημάτων αποθήκευσης θα προσεγγίσει το 1GW έως το τέλος του 2026, ενώ μέσα στο 2027, σύμφωνα με τις δηλώσεις του υφυπουργού στη Βουλή (03.07.2026), η χώρα θα διαθέτει περίπου 1,5GW αποθηκευτικής ισχύος και 3GW to 2028.
Η αντιπολίτευση άσκησε κριτική στον κυβερνητικό σχεδιασμό. Μάλιστα, ο τομεάρχης Ενέργειας του ΠΑΣΟΚ Φραγκίσκος Παρασύρης υποστήριξε ότι ο στόχος για 1,28GW αποθήκευσης έως το 2025 δεν έχει επιτευχθεί, αυξάνοντας έτσι το ενδεχόμενο να ενισχύεται κατά αυτό τον τόπο η εξάρτηση από μονάδες φυσικού αερίου.
Ο Ν. Τσάφος υπερασπίστηκε τη στρατηγική που ακολουθήθηκε τα προηγούμενα χρόνια, λέγοντας: «Αν τρέχαμε να επιδοτήσουμε αλόγιστα τις μπαταρίες, θα είχαμε το ίδιο φαινόμενο που είχαμε στα φωτοβολταϊκά πριν από 15 χρόνια. Θα τα είχαμε χρυσοπληρώσει». Ακόμη έκανε λόγο για επιλογή δημοσιονομικής υπευθυνότητας. Αναφέρθηκε δε στην ολοκλήρωση τριών διαγωνισμών για έργα αποθήκευσης με επιδοτήσεις που έφτασαν περίπου τα 150 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης, τονίζοντας παράλληλα το έργο της αντλησιοταμίευσης, το οποίο, όπως είπε, προσφέρει μεγαλύτερη ενεργειακή χωρητικότητα και διάρκεια αποθήκευσης, καθώς και υψηλότερη ποιότητα υπηρεσιών προς το σύστημα.
Κλείνοντας τόνισε ότι η κυβέρνηση έχει ήδη προσυπογράψει το προηγούμενο διάστημα στο Λουξεμβούργο, τη σχετική απόφαση της Κομισιόν για την επιτάχυνση της αποθήκευσης.
«Κοροϊδία»
Βέβαια, οι «ευρωπαϊκοί στόχοι» του υφυπουργού φαίνεται να… τερματίζουν στα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία. Όπως καταγγέλλει στο documentonews.gr ο πρόεδρος του ΟΣΔΕ: «Σε καθημερινή βάση, μια βόλτα προς τη Φλώρινα, αποδεικνύει ότι τουλάχιστον 100- 200 νταλίκες πηγαινοέρχονται στα Σκόπια. Εκεί μεταφέρουν τον λιγνίτη, λες και δεν έρχεται από εκεί προς τα εμάς ο ρυπογόνος αέρας. Στα σύνορα έχουν εργοστάσια παραγωγής ρεύματος (σ.σ. από λιγνίτη). Πρόκειται για κοροϊδία αφού στη συνέχεια εμείς αγοράζουμε το ρεύμα που παράγεται εκεί».
Τις στρεβλώσεις και τους φραγμούς της επιχειρούμενης μετάβασης αναδεικνύουν τρία επιστημονικά Επιμελητήρια της Δυτικής Μακεδονίας με κοινή επιστολή τους προς το Ευρωκοινοβούλιο, την Επιτροπή των Περιφερειών και την Ευρωπαϊκή Οικονομική-Κοινωνική Επιτροπή (06.07.2026). Στην επιστολή ζητούν την αξιολόγηση και την αναθεώρηση της «Δίκαιης Μετάβασης» (υποτίθεται ότι θα διασφάλιζε ότι η στροφή σε μια κλιματικά ουδέτερη οικονομία θα γινόταν χωρίς αποκλεισμούς). Όπως αναφέρουν: «Επτά χρόνια μετά την έναρξη της απολιγνιτοποίησης, η μετάβαση δεν έχει αποδώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα». Ενώ διευκρίνιζαν ότι «δεν αντιτίθενται στην πράσινη μετάβαση, αλλά στον τρόπο εφαρμογής της».
Πάνω σε αυτό ο Κ. Πράπας προτείνει τρόπους συνύπαρξης όλων των διαθέσιμων πηγών εξασφάλισης ενεργειακής αυτονομίας. Όπως λέει: «Είχαμε καταφέρει στα εργοστάσια της Πτολεμαΐδας και της Κοζάνης να βάλουμε ηλεκτροστατικά φίλτρα και να κρατάμε το 99,9% των ρύπων. Μάλιστα προχωρούσαμε σε μελέτες ώστε να φτιάξουμε το 100%. Θέλουμε να είμαστε σαφείς: Δεν αρνούμαστε την τεχνολογία. Ωστόσο είναι ξεκάθαρο ότι λειτουργούν ευκαιριακά. Τη στιγμή που συμβαίνουν κοσμοϊστορικά γεγονότα, όπως οι πόλεμοι, εμείς έχουμε έτοιμα εργοστάσια και τα καταστρέφουμε; Θα μπορούσαν όλα να λειτουργήσουν παράλληλα ως κομμάτι της εθνικής στρατηγικής».
