Συμφωνία Mercosur: Η Νέα Δημοκρατία υπέγραψε το τέλος των Ελλήνων αγροτών και κτηνοτρόφων – Τρόφιμα γεμάτα φυτοφάρμακα και ορμόνες στο τραπέζι των νοικοκυριών που θα τα τρώνε και μικρά παιδιά

Κύκλοι του υπουρ­γείου Αγρο­τι­κής Ανάπτυ­ξης  ότι στη συμ­φω­νία θεσπίστη­καν δικλίδες ασφα­λείας για την προ­στα­σία των συμ­φε­ρόντων των Ελλήνων και Ευρω­παίων κατα­να­λω­τών. Οι ίδιοι κύκλοι σημείω­ναν ότι υπάρ­χει κατάλο­γος με 14 ευαίσθητα αγρο­δια­τρο­φικά προϊόντα και ότι, αν δια­πι­στω­θεί αύξηση των εισα­γω­γών άνω του 5% ετη­σίως ή μείωση άνω του 5% της μέσης τιμής των εισα­γόμε­νων σε σχέση με τα εγχώ­ρια, θα επι­βάλ­λο­νται δασμοί ή περιο­ρι­σμοί.

Ωστόσο ο Βάιος Γκα­νής, οινο­πα­ρα­γω­γός και πρόε­δρος του Αγρο­τι­κού Συλ­λόγου Βόρειας Φθι­ώ­τι­δας, περι­γράφει μια τελείως δια­φο­ρε­τική πραγ­μα­τι­κότητα. Οπως λέει, οι Ελλη­νες παρα­γω­γοί καλούνται να αντα­γω­νι­στούν τραστ ή επι­χει­ρη­μα­τίες (βλ. Βολι­βία) που συνερ­γάζο­νται με τραστ στις χώρες της Mercosur και καλ­λιερ­γούν εκτάσεις έως και τρει­σήμισι φορές μεγα­λύτε­ρες από την παρα­γω­γική δυνα­τότητα της Ελλάδας. Παράλ­ληλα, ανα­φέρε­ται στο χαμηλό βιο­τικό επίπεδο των εργα­ζο­μένων, οι οποίοι στη Βρα­ζι­λία «δου­λεύουν από ήλιο σε ήλιο σαν εργάτες γης, με αμοι­βές που δεν ξεπερ­νούν το 1 δολάριο για τους ενήλι­κες». Αντίθετα, στην Ελλάδα το ημε­ρο­μίσθιο φτάνει τα 50 ευρώ συν 10% εργόσημο. «Η δια­φορά είναι χαο­τική» τονίζει.

Δια­λύε­ται η εσω­τε­ρική παρα­γωγή

Ο Β. Γκα­νής επι­χει­ρεί να μας εξη­γήσει τις επι­πτώ­σεις της συμ­φω­νίας φέρ­νο­ντας παράδειγμα από τον κλάδο του κρα­σιού. Σε μεγάλη γερ­μα­νική αλυ­σίδα φιάλη κρα­σιού 750 ml από τη Χιλή πωλείται προς 1,78 ευρώ. Αν αφαι­ρε­θούν ο ΦΠΑ (24%) και η έκπτωση 60% που επι­βάλ­λει η αλυ­σίδα, «κατα­λα­βαίνουμε ότι το κρασί αυτό ξεκινά από τη Χιλή με 40 λεπτά». Οπως σημει­ώ­νει, «στο δικό μου μόνο η ετι­κέτα που βάζω στη φιάλη κοστίζει 75 λεπτά. Αρα αυτόματα με βγάζει εκτός αγο­ράς».

Ο αθέμι­τος αντα­γω­νι­σμός επι­τείνε­ται και από το κόστος των φυτο­φαρ­μάκων. «Οταν για ένα προϊόν όπως το ρύζι το φυτο­φάρ­μακο στην Ελλάδα αγο­ράζε­ται 285 ευρώ και το ίδιο στις χώρες της Mercosur πωλείται για 65 ευρώ, εμείς δεν μπο­ρούμε να είμα­στε αντα­γω­νι­στι­κοί». Με την κατάρ­γηση των δασμών, προ­ει­δο­ποιεί ότι τα προϊόντα θα πωλούνται έως και 70% φτη­νότερα, σημει­ώ­νο­ντας όμως: «Να ξέρει ο κόσμος ότι η πολι­τική αυτή της διάθε­σης των προϊόντων σε τιμές κάτω του κόστους– δεν θα κρα­τήσει για πολύ, παρά μόνο μερικά χρόνια, μέχρι να δια­λύσουν την εσω­τε­ρική παρα­γωγή της χώρας μας και έπειτα, όταν οι τιμές εξαρ­τώ­νται απόλυτα από αυτούς, να τις ανε­βάσουν στα ανώ­τατα επίπεδα».

Καπι­τα­λι­σμός μέχρι τελι­κής πτώ­σης

Για τον πρόε­δρο του Αγρο­τι­κού Συλ­λόγου Bόρειας Φθι­ώ­τι­δας, όσα ανα­φέρο­νται παρα­πάνω απο­τε­λούν την πιο ακραία εκδοχή του καπι­τα­λι­σμού, που εφαρ­μόζε­ται «δίχως αρχή και τέλος, μέχρι την τελική εξόντωση όσων θεω­ρούνται κάθε φορά αντίπα­λοι». Για τον ίδιο δεν υπάρ­χει διέξο­δος, καθώς θα εισάγουμε από τη Mercosur:

• 180.000 τόνους ζάχα­ρης, όταν η εγχώρια παρα­γωγή είναι μηδε­νική.

• 40.000 τόνους μελιού, ένα­ντι 25.000 τόνων ελλη­νι­κής παρα­γω­γής, με τιμή 3,50 ευρώ το κιλό αντί 14-15 του ελλη­νι­κού.

• 60.000 τόνους ρυζιού, ποσότητα ίση με όση τελικά μένει για εγχώ­ρια κατα­νάλωση.

• 1 εκα­τομ­μύριο τόνους καλα­μπο­κιού, όταν η ελλη­νική παρα­γωγή αραβoσίτου και σόρ­γου φτάνει περίπου τους 1.250 τόνους, προ­ερ­χόμε­νους μάλι­στα –της Mercosur– από μεταλ­λαγ­μένους σπόρους.