Ο Νίκος Καλογερόπουλος «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών, αφήνοντας πίσω του μια ξεχωριστή διαδρομή στον ελληνικό κινηματογράφο, το θέατρο και την τηλεόραση.
Με το ιδιαίτερο ύφος, την έντονη παρουσία και τις ερμηνείες του, κατάφερε να γίνει μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φυσιογνωμίες του νεότερου ελληνικού σινεμά.
Από τις αρχές της δεκαετίας του ’80, όταν έκανε τα πρώτα του κινηματογραφικά βήματα, μέχρι τις δικές του δημιουργίες, ο Καλογερόπουλος συμμετείχε σε ταινίες που έμειναν στη συλλογική μνήμη.
Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο έγινε το 1981 με το «Μάθε παιδί μου γράμματα» του Θοδωρή Μαραγκού, στο πλευρό του Βασίλη Διαμαντόπουλου και του Κώστα Τσάκωνα.
Η ερμηνεία του ξεχώρισε από την πρώτη στιγμή και του χάρισε το Β΄ Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Δύο χρόνια αργότερα ήρθε το «Ρεμπέτικο» του Κώστα Φέρρη, μία από τις σημαντικότερες ελληνικές ταινίες της εποχής.
Η ταινία αφηγείται την πολυτάραχη ζωή της Μαρίκας Νίνου και ταξίδεψε πέρα από τα ελληνικά σύνορα. Ο Καλογερόπουλος απέσπασε το Βραβείο Εξαιρετικής Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Το 1984 ήρθε η «Λούφα και Παραλλαγή» του Νίκου Περάκη. Ο Καλογερόπουλος υποδύθηκε τον Γιάννη Παπαδόπουλο, έναν από τους φαντάρους που βιώνουν με χιούμορ και παραλογισμό την πραγματικότητα του ελληνικού στρατού στα χρόνια της δικτατορίας.
Η ταινία έγινε σημείο αναφοράς για την ελληνική κωμωδία και η ερμηνεία του του χάρισε το Α΄ Βραβείο Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Μετά από μια μακρά περίοδο απουσίας από τον κινηματογράφο, ο Καλογερόπουλος επέστρεψε το 2000 με την ταινία «Ένας κι ένας».
Η επιστροφή του ήταν εντυπωσιακή, καθώς κέρδισε για δεύτερη φορά το Α΄ Βραβείο Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Το 2011 ήρθαν οι «Ιππείς της Πύλου», μια ταινία που είχε για τον ίδιο ιδιαίτερη σημασία.
Ο Καλογερόπουλος δεν περιορίστηκε στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ανέλαβε τη σκηνοθεσία και το σενάριο, ενώ έγραψε τη μουσική και τα τραγούδια.
Υποδύθηκε τον Τηλέμαχο, έναν ηθοποιό με ένδοξο παρελθόν και αβέβαιο μέλλον, ο οποίος εγκαταλείπει την Αθήνα και επιστρέφει στη Μεσσηνία.
Η ταινία αποτέλεσε μια βαθιά προσωπική δημιουργία και ανέδειξε τον Καλογερόπουλο ως έναν ολοκληρωμένο καλλιτέχνη. Στο London Greek Film Festival απέσπασε βραβεία καλύτερης ταινίας, ερμηνείας, μουσικής και φωτογραφίας.
Πέρα από τον κινηματογράφο, ο Νίκος Καλογερόπουλος ασχολήθηκε με την ποίηση, τη μουσική και το θέατρο.
Έγραψε θεατρικά έργα, κυκλοφόρησε ποιητικές συλλογές και δημιούργησε δική του μουσική, αφήνοντας το προσωπικό του αποτύπωμα σε διαφορετικές μορφές τέχνης.
Η διαδρομή του δεν ήταν απλώς μια σειρά από ρόλους. Ήταν μια πορεία ενός καλλιτέχνη που επέλεξε να υπηρετήσει το ελληνικό σινεμά με τον δικό του, ξεχωριστό τρόπο.
Και οι ταινίες στις οποίες πρωταγωνίστησε παραμένουν μέχρι σήμερα ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του ελληνικού κινηματογράφου.
