«Προς όλα τα πληρώματα, προσοχή! Θα κάνει έκρηξη!».
Το χρονικό του εφιάλτη που έζησαν κάτοικοι, εθελοντές και πυροσβέστες στη φωτιά που ξεκίνησε από τη Βοιωτία και έφτασε μέχρι τα Μέγαρα, κάνοντας στάχτη πάνω από 150.000 στρέμματα, σπίτια και περιουσίες, αλλά και τη σύγκρουση των δύο ελικοπτέρων στην Ψάθα που πάγωσε τους πάντες, αφήνοντας πίσω δύο νεκρούς που έπεσαν στο καθήκον, περιγράφει σε εκτενή ανάρτησή της η Επίλεκτη Ομάδα Ειδικών Αποστολών Κοινότητας Βιλίων, που επιχειρούσε για μέρες στο σημείο.
«Αυτά που ζήσαμε δεν χωράνε ούτε σε 10 ούτε σε 20 γραμμές…» αναφέρουν αρχικά και περιγράφουν λεπτό προς λεπτό, όλα όσα εκτυλίχθηκαν τα πέντε 24ωρα που έδιναν άνιση μάχη με τις φλόγες και τους θυελλώδεις ανέμους, αλλά και τα πρώτα λεπτά της σύγκρουσης των δύο ελικοπτέρων.
Από την εκκένωση στο Πόρτο Γερμενό και τις ελπίδες ότι το μέτωπο θα συγκρατηθεί και δεν θα περάσει στον οικισμό, την αγωνία και τις προσπάθειες να σωθεί ό,τι σώζεται, μέχρι τη στιγμή που ο χρόνος σταμάτησε:
«Από τον ασύρματο ακούστηκε η φράση που πάγωσε τους πάντες: “Πτώση 2 ελικοπτέρων στην Ψάθα”», περιγράφει χαρακτηριστικά η Ομάδα της Κοινότητας Βιλίων. «Σιγή ασυρμάτου από τον Όλυμπο για την πτώση των ελικοπτέρων».
«Καθ’ οδόν προς το σημείο, οι πληροφορίες έφταναν αποσπασματικά μέσω του ασυρμάτου. Μέσα στην αγωνία μάθαμε ότι δύο από τους τέσσερις πιλότους είχαν εντοπιστεί ζωντανοί. Για τους άλλους δύο δεν υπήρχε ακόμη καμία σαφής εικόνα» σημειώνουν.
Η περιγραφή της Επίλεκτης Ομάδας Ειδικών Αποστολών Κοινότητας Βιλίων, τα πρώτα λεπτά που έφτασαν στο σημείο, κόβει την ανάσα.
Όπως αναφέρουν, από τον ασύρματο ακούγονταν συνεχώς προειδοποιήσεις:
«Προς όλα τα πληρώματα, προσοχή! Θα κάνει έκρηξη! Προσοχή, θα κάνει έκρηξη! Όλοι με τα μέσα ατομικής προστασίας!».
«Η μυρωδιά της κηροζίνης είχε καλύψει ολόκληρη την περιοχή, ενώ τα καύσιμα και τα λάδια είχαν κάνει το έδαφος εξαιρετικά ολισθηρό. Προσπαθούσαμε να προχωρήσουμε προς το ελικόπτερο, όμως γλιστρούσαμε συνεχώς. Μπροστά από όλους επιχειρούσε ο γιατρός, κ. Ντούλας, κρατώντας τη σωλήνα πυρόσβεσης των 65 χιλιοστών και προσπαθώντας να μειώσει την ένταση της φωτιάς, ώστε να αποτραπεί ο κίνδυνος έκρηξης και να μπορέσουμε να προσεγγίσουμε με ασφάλεια. Η πίεση της μάνικας, σε συνδυασμό με το ολισθηρό έδαφος, τον παρέσυρε και έπεσε. Τρέξαμε αμέσως δίπλα του, τον σηκώσαμε, τον στηρίξαμε και συνεχίσαμε όλοι μαζί την προσπάθεια, προχωρώντας προς το φλεγόμενο ελικόπτερο. Όλοι μας είχαμε παγώσει. Οι στιγμές μέχρι να διαπιστώσουμε τι ακριβώς είχε συμβεί έμοιαζαν ατελείωτες. Λίγο αργότερα υπήρξε πλήρης εικόνα για το σύνολο του πληρώματος και η επιχείρηση επικεντρώθηκε στην υποστήριξη των αρμόδιων υπηρεσιών και στη διαχείριση του συμβάντος. Η ένταση εκείνων των στιγμών δύσκολα περιγράφεται. Η αγωνία των πρώτων λεπτών έδωσε τη θέση της στη συγκέντρωση και στην απόλυτη προσήλωση στο καθήκον. Λίγο πριν τις επτά το απόγευμα αποχωρήσαμε από το σημείο. Κανείς δεν μιλούσε».
