Δεδομένου ότι ο πρόεδρος Τραμπ έχει στριμώξει τουλάχιστον 100 ημέρες δράσης σε λίγες μόλις εβδομάδες – μόλις 30 μέρες συμπληρώνονται από την ορκωμοσία του – ας κάνουμε από τώρα έναν προκαταρκτικό απολογισμό των 100 ημερών του.
Σε τρία από τα τέσσερα ζητήματα που είναι κεντρικά για την αποκατάσταση της αμερικανικής κυριαρχίας και των αξιών – την ασφάλεια των συνόρων, την εξάλειψη της WOKE ατζέντας σε θεσμικό επίπεδο και την επιστροφή της λογικής στη βιολογία – ο Τραμπ λαμβάνει τον υψηλότερο δυνατό βαθμό. Έχει κινηθεί γρήγορα, δυναμικά και με σύνεση.
Ακόμη βέβαια και όταν η κυβέρνηση επιδιώκει στόχους με τους οποίους συμφωνούν οι περισσότεροι Αμερικανοί, πρέπει να συμμορφώνεται με το Σύνταγμα και τον ομοσπονδιακό νόμο.
Σε ό,τι αφορά τον τερματισμό του ρόλου της κυβέρνησης στη λογοκρισία, ήταν μέχρι τώρα πιο προσεκτικός – αλλά όχι αδρανής. Εξέδωσε εκτελεστικό διάταγμα για να απαγορεύσει σε οποιονδήποτε ομοσπονδιακό κυβερνητικό αξιωματούχο, υπάλληλο ή πράκτορα να «περιορίζει αντισυνταγματικά την ελευθερία του λόγου οποιουδήποτε Αμερικανού πολίτη» και έδωσε εντολή για έρευνα ως προς τα προγράμματα λογοκρισίας της κυβέρνησης Μπάιντεν.
Έκλεισε μέρος της επιχείρησης λογοκρισίας του Μπάιντεν και ορισμένες πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης περιόρισαν τις πρακτικές «μετριοπάθειας» που εφαρμόζουν. Υπάρχουν πολλά ακόμη που πρέπει να γίνουν για να εξαλειφθεί η λογοκρισία από την κυβέρνηση και τους οργανισμούς που χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση.
Ο Τραμπ λαμβάνει υψηλό βαθμό και για το ότι έθεσε σε κίνηση τις πολιτικές που είναι απαραίτητες για την προστασία των Χριστιανών και των Εβραίων, για τον περιορισμό της πράσινης ατζέντας και την αποκατάσταση της επιλογής των καταναλωτών, καθώς και την αναζωογόνηση της εξερεύνησης και της εξόρυξης ορυκτών καυσίμων. Πρέπει να επαινεθεί για την αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από τη Συμφωνία των Παρισίων για το κλίμα και από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.
Η κυβέρνηση Τραμπ τώρα, θα πρέπει να επιδιώξει να καταστήσει τις πολιτικές της μόνιμες. Ενώ οι Δημοκρατικοί στη Γερουσία θα χρησιμοποιήσουν την κωλυσιεργία για να μπλοκάρουν την ατζέντα του Τραμπ, κάποια νομοθεσία μπορεί να κινηθεί μέσω της διαδικασίας συμφιλίωσης του προϋπολογισμού, η οποία απαιτεί μόλις 51 ψήφους. Οι διακανονισμοί των δικαστικών διαφορών της εποχής Μπάιντεν μπορούν επίσης να κλειδώσουν αποτελέσματα που δεν μπορούν να αναιρεθούν χωρίς τη συγκατάθεση των προηγουμένως αντίθετων μερών και δικαστών.
Το υπουργείο Δικαιοσύνης έκανε το σωστό, σηματοδοτώντας ότι θα ερευνήσει τους αξιωματούχους που χρησιμοποίησαν ως όπλο το υπουργείο εναντίον του Τραμπ – και εναντίον των Χριστιανών και των συντηρητικών. Πάει όμως πολύ μακριά το να στοχοποιεί πράκτορες του FBI που είχαν αναλάβει να συμμετάσχουν στην έρευνα της 6ης Ιανουαρίου, εκτός εάν οι πράκτορες αυτοί παραβίασαν σαφώς κανόνες ή νόμους.
Η αμνηστία που έδωσε ο Τραμπ σε ακτιβιστές υπέρ της ζωής (pro-life) που διώχθηκαν άδικα βάσει του νόμου για την ελεύθερη πρόσβαση στις κλινικές, του αποφέρει σημαντικά πολιτικά κέρδη, όπως και η απόφασή του να αποσύρει τις παράλογες κατηγορίες κατά του Δρ Ίθαν Χάιμ, ο οποίος αποκάλυψε την παραπλανητική πολιτική για τους τρανσέξουαλ στο Νοσοκομείο Παίδων του Τέξας στο Χιούστον.
στο Ανώτατο Δικαστήριο. Το νομοθετικό ιστορικό και η κοινή λογική υποστηρίζουν τη θέση του Τραμπ, αλλά μπορεί να είναι πολύ ριζοσπαστική ιδέα για να την καταπιεί το Ανώτατο Δικαστήριο.
Το τρολάρισμα του Τραμπ σχετικά με το να γίνει ο Καναδάς η 51η πολιτεία έχει εξαντλήσει τον κύκλο του. Η απειλή της Γροιλανδίας και της Δανίας πρέπει να σταματήσει. Αν και ο Παναμάς μπορεί να έχει παραβιάσει το σύμφωνό του με τις Ηνωμένες Πολιτείες και η κινεζική εμπλοκή να απειλεί την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ, περισσότερη διπλωματική επιδεξιότητα για τα επόμενα βήματα θα ήταν παραγωγική.
Ο Τραμπ πρέπει να τερματίσει τα εμπόδια του Καναδά, της Κίνας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις αμερικανικές επενδύσεις και εξαγωγές, καθώς και τις προσπάθειες της ΕΕ να επιβάλει τις ESG (Οι πολιτικές ESG αναφέρονται σε πλαίσια ή οδηγίες που υιοθετούν οι εταιρείες για να αντιμετωπίσουν ζητήματα Περιβάλλοντος, Κοινωνίας και Διακυβέρνησης) και άλλες ευρωπαϊκές πολιτικές στις παγκόσμιες δραστηριότητες των αμερικανικών εταιρειών. Αν χρειάζονται δασμοί για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, αυτοί θα είναι πιθανότατα καλοδεχούμενοι, όχι μόνον από τον Τραμπ και το επιτελείο του, αλλά και από τις αμερικανικές επιχειρήσεις.
