Σε μια σοβαρή καταγγελία ότι η οικογένειά του παρακολουθείται, επανήλθε ο Πάνος Ρούτσι, προσθέτοντας μάλιστα, ότι κάποιοι προσπάθησαν να εκφοβίσουν τον γιο του, όσο ο ίδιος βρισκόταν σε απεργία πείνας.
Μιλώντας σε εκπομπή του τηλεοπτικού σταθμού Ναυτεμπορική TV, ο κ. Ρούτσι αποκάλυψε πως ο ίδιος και οι οικογένειά του έχουν διαπιστώσει «περίεργες κινήσεις», τις οποίες και έχει καταγγείλει και στην Αστυνομία. «Υπάρχουν περίεργες κινήσεις στην οικογένειά μου. Όπως με το παιδί μου, που ήταν στη Θεσσαλονίκη, για εκφοβισμό μάλλον και το έχουμε καταγγείλει και στην Αστυνομία. Αυτά τα πράγματα μας τα έχουν κάνει εδώ και 2,5 χρόνια, συνέχεια μας παρακολουθούν και μάλλον έτσι λειτουργεί αυτή η κυβέρνηση, με εκφοβισμό, να μη μιλάμε. Αλλά δεν φοβόμαστε τίποτε» είπε.
Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά τον γιο του, προσέθεσε πως «εδώ και περίπου δύο μήνες έχει δει περίεργες κινήσεις, να τον παρακολουθούν με συγκεκριμένο αυτοκίνητο, όπου και να πάει και το τελευταίο ήταν όσο έκανα την απεργία πείνας, είχαν παραβιάσει ένα παράθυρο για εκφοβισμό, χωρίς να μπουν μέσα. Το παιδί τρόμαξε πάρα πολύ και εκείνη τη νύχτα με πήρε τηλέφωνο τρομαγμένος».
Ερωτηθείς αν τον έχει προσεγγίσει κάποιος εκ μέρους της κυβέρνησης, απάντησε: «Από την ώρα που έχω σταματήσει την απεργία πείνας, κανένας δεν έχει επικοινωνήσει μαζί μου».
«Μέχρι τώρα έχει αποδειχθεί ότι δεν υπάρχει Δικαιοσύνη όσον αφορά την υπόθεση των Τεμπών» και συμπλήρωσε: «Ελπίζω από εδώ και πέρα η Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της όπως πρέπει. Ο αγώνας μας έχει πολύ μέλλον και θέλει προσεκτικά βήματα. Με τη δικηγόρο που με εκπροσωπεί νομίζω ότι θα πάει καλά η δίκη».
«Δυόμισι χρόνια τώρα περίμενα η Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της όπως έπρεπε. Από την πρώτη μέρα προσπαθήσαν να καλύψουν τα ίχνη τους, μπάζωσαν, πέταξαν τα δείγματα με εντολή ανακριτή. Ιατροδικαστές έκαναν δουλειά-εξπρές με εντολή της κυβέρνησης και τώρα ρίχνουν το μπαλάκι από τον έναν ιατροδικαστή στον άλλο. Όλα αυτά θα βγουν στο φως, θα βγει η αλήθεια» υπογράμμισε.
Ευχαρίστησε τους χιλιάδες πολίτες που στάθηκαν αλληλέγγυοι με τον αγώνα του και κατέληξε: «Με αφήσαν 23 μέρες να αργοπεθαίνω στην πλατεία Συντάγματος, μπροστά στην πόρτα τους και αν δεν είχα τη στήριξη του κόσμου, της οικογένειάς μου δεν ξέρω πώς θα είχε καταλήξει» ανέφερε χαρακτηριστικά.
