Όχι και τόσο «ειρηνοποιός», όπως του αρέσει να αυτοαποκαλείται, δείχνει ολοένα και περισσότερο ο Ντόναλντ Τραμπ. Προβάλλει την εικόνα του εγγυητή της ειρήνης, ενώ την ίδια στιγμή βρίσκεται «με το δάκτυλο στη σκανδάλη». Εμφανίζεται ως παράγοντας σταθερότητας, ενώ οι επιλογές του λειτουργούν ως καταλύτης αποσταθεροποίησης.
Περηφανεύεται ότι «τελειώνει πολέμους», όμως στην πράξη υιοθετεί μια λογική ωμής επιβολής, που θυμίζει περισσότερο εισβολέα παρά διαμεσολαβητή. Μοιράζει απειλητικά τελεσίγραφα και τα «βαφτίζει» ως διαπραγμάτευση.
Από την ημέρα που ο Τραμπ ανέλαβε ξανά την προεδρία των ΗΠΑ πριν από περίπου έναν χρόνο, η Ουάσινγκτον έχει αυξήσει σημαντικά τη χρήση στρατιωτικής ισχύος εκτός συνόρων, σε πλήρη αντίφαση με τις προεκλογικές δεσμεύσεις του περί αποφυγής νέων πολέμων. Καθ’ όλη τη διάρκεια του 2025, οι ΗΠΑ προχώρησαν σε σειρά στρατιωτικών επιχειρήσεων σε διάφορα μέτωπα.
Από την ημέρα που ο Τραμπ ανέλαβε ξανά την προεδρία των ΗΠΑ πριν από περίπου έναν χρόνο, η Ουάσινγκτον έχει αυξήσει σημαντικά τη χρήση στρατιωτικής ισχύος εκτός συνόρων, σε πλήρη αντίφαση με τις προεκλογικές δεσμεύσεις του περί αποφυγής νέων πολέμων. Καθ’ όλη τη διάρκεια του 2025, πριν από τη σημερινή επίθεση στη Βενεζουέλα, οι ΗΠΑ προχώρησαν σε σειρά στρατιωτικών επιχειρήσεων σε διάφορα μέτωπα.
