Σε έναν λαβύρινθο αντιφάσεων έχει μετατραπεί η αμερικανο-ισραηλινή σύγκρουση με το Ιράν καθώς ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, παραμένοντας πιστός στην πολιτική του διαρκούς αιφνιδιασμού και της μετατροπής της διπλωματίας σε ένα παζάρι ισχύος, φέρεται να παίζει ένα ριψοκίνδυνο παιχνίδι που ακροβατεί ανάμεσα στην απόλυτη κυριαρχία και την απώλεια ελέγχου.
Η στάση αυτή του πλανητάρχη, χαρακτηρίζεται από ένα ανεξέλεγκτο επικοινωνιακό μοτίβο, όπου οι αντικρουόμενες θέσεις αποτελούν τον κανόνα και όχι την εξαίρεση, με την παρούσα κλιμάκωση να αποτελεί την ύστατη αντίσταση στο ίδιο το προεκλογικό του αφήγημα που υποσχόταν οριστικό τέλος στις πολεμικές εμπλοκές.
Ο Αμερικανός πρόεδρος συνεχίζει απτόητος να εναλλάσσει καθημερινά τις θριαμβολογίες για μια ολοκληρωμένη νίκη με επιθετικά τελεσίγραφα ολοκληρωτικού αφανισμού, αφήνοντας τη διεθνή διπλωματία σε κατάσταση αβεβαιότητας για την πραγματική εξέλιξη και τους τελικούς στόχους των επιχειρήσεων.
Ήδη από την 1η Μαρτίου ο ένοικος του Λευκού Οίκου είχε καλλιεργήσει την προσδοκία μιας γρήγορης επικράτησης δηλώνοντας πως «θα χρειαστούν τέσσερις εβδομάδων ή λιγότερο», μια υπόσχεση που φαίνεται πως έδωσε τη θέση της σε μια παρατεταμένη κρίση με ασαφή κατάληξη. Σύμφωνα με το αμερικανικό δίκτυο ABC News ο Τραμπ επιχείρησε να καθησυχάσει τις αγορές την ώρα που οι τιμές του πετρελαίου εκτοξεύονταν, ενώ στις 2 Μαρτίου υποστήριζε πως διαθέτει ένα «σχεδόν απεριόριστο απόθεμα» πυρομαχικών για πολέμους που μπορούν να διεξάγονται για πάντα.
Η σύγχυση κορυφώθηκε στις 3 Μαρτίου όταν ο πρόεδρος διέψευσε τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο για τα αίτια της σύγκρουσης, ισχυριζόμενος πως «ίσως εγώ να ανάγκασα το Ισραήλ να δράσει», ενώ στις 9 Μαρτίου δήλωνε στο CBS πως «ο πόλεμος είναι πολύ ολοκληρωμένος, σχεδόν, δεν τους έχει απομείνει τίποτα».
Παράλληλα, την ίδια στιγμή που ο υπουργός Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ δήλωνε στο CBS πως «αυτό είναι μόνο η αρχή», ο ένοικος του Λευκού Οίκου ισχυριζόταν πως «νομίζω ότι ο πόλεμος είναι πολύ ολοκληρωμένος, σχεδόν, δεν τους έχει απομείνει τίποτα», δημιουργώντας ένα χάσμα μεταξύ της στρατιωτικής πραγματικότητας και της πολιτικής επικοινωνίας.
