Το υπερφορτωμένο σκάφος που βούλιαξε στα ανοιχτά της Πύλου είχε αποπλεύσει από τη Λιβύη, κύριο σημείο διέλευσης τα τελευταία χρόνια για πρόσφυγες και μετανάστες από την Αφρική και τη Μέση Ανατολή που επιδιώκουν να φτάσουν στην Ευρώπη. Το χάος στην αφρικανική χώρα, οι αριθμοί της ντροπής και οι συμφωνίες ΕΕ-Λιβύης
Η Λιβύη είναι τα τελευταία χρόνια το κυρίαρχο σημείο διέλευσης για πρόσφυγες και μετανάστες από την Αφρική και τη Μέση Ανατολή που επιδιώκουν να φτάσουν στην Ευρώπη αλλά και στη χώρα μας. Ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ακτιβιστές περιγράφουν τις φρικτές συνθήκες που αντιμετωπίζουν αυτοί οι άνθρωποι, καθώς μαίνεται ο εμφύλιος πόλεμος στη χώρα.
Η διαδρομή της Κεντρικής Μεσογείου, η οποία εκτείνεται από τη Βόρεια Αφρική έως την Ιταλία και τη Μάλτα, είναι το πιο επικίνδυνο θαλάσσιο πέρασμα στον κόσμο. Και το ναυάγιο στα ανοιχτά των ακτών της Πύλου είναι σύμφωνα με δημοσιεύματα το αποτέλεσμα του πολέμου μεταξύ του στρατηγού Χαλίφα Χάφταρ και των διακινητών από την ανατολική Λιβύη.
«Με αυτό το θανατηφόρο νέο ναυάγιο, θα ξεπεράσουμε τους 27.000 θανάτους στη Μεσόγειο από το 2014. Πρόκειται για άνδρες, γυναίκες και παιδιά που χάνουν τη ζωή τους στις πύλες της Ευρώπης. Και η λίστα είναι ατελείωτη. Δεν υπάρχει ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Τα μέσα διάσωσης είναι όλο και λιγότερα, ενώ η Ευρώπη έχει τα μέσα. Πότε θα τελειώσει όλο αυτό;» απευθύνει κραυγή αγωνίας με συνέντευξή του στη γαλλική Liberation, o πρόεδρος του SOS Méditerranée Γαλλίας, Φρανσουά Τoμάς προειδοποιώντας για τη μείωση των πόρων διάσωσης στη Μεσόγειο.
Η Λιβύη είναι ένα πρωταρχικό σημείο αναχώρησης για τους μετανάστες που διασχίζουν τις εκτεταμένες ερήμους της χώρας για να ξεφύγουν από τις ένοπλες συγκρούσεις και τις οικονομικές δυσκολίες στην υποσαχάρια Αφρική.
Kατέρρευσε σε αποτυχημένο κράτος (failed state) μετά την ανατροπή του δικτάτορα Μουαμάρ Καντάφι, το 2011 από μια εκστρατεία βομβαρδισμών υπό την ηγεσία του ΝΑΤΟ. Από τότε, το πλούσιο σε πετρέλαιο αφρικανικό έθνος έχει χωριστεί σε δύο αντίπαλες πολιτικές διοικήσεις που διοικούνται από πολιτοφυλακές και ένοπλες ομάδες.
Για χρόνια, οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ασκούν ευρέως κριτική στη λιβυκή κυβέρνηση, κατηγορώντας την για ανεξέλεγκτες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ενεργώντας ατιμώρητα.
Η διεθνής οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων Human Rights Watch (HRW) καταγράφει συνεχώς τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των μεταναστών και των αιτούντων άσυλο εκεί. Σε συνεντεύξεις που διεξήγαγε, μετανάστες που στριμώχνονταν σε κέντρα κράτησης ανέφεραν ότι βασανίστηκαν και στερήθηκαν τροφή και νερό.
