Μία ακόμη εικόνα που κυκλοφορεί στα κοινωνικά δίκτυα και προβάλλει τουριστικά την Αρχαία Μακεδονία ως στοιχείο της τουριστικής ταυτότητας των Σκοπίων προκαλεί έντονες αντιδράσεις.
Το συγκεκριμένο περιστατικό δεν αποτελεί, σύμφωνα με την κριτική που ασκείται, μεμονωμένο παράδειγμα, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια εμπορικής και τουριστικής αξιοποίησης του ονόματος «Μακεδονία» από τη χώρα των Σκοπίων, μέσω διαφημιστικών εκστρατειών, τουριστικού υλικού και προϊόντων που προβάλλονται διεθνώς ως «μακεδονικά».
Το αποτέλεσμα είναι να δημιουργείται σύγχυση στη διεθνή κοινή γνώμη και να ενισχύεται η προσπάθεια σύνδεσης της σύγχρονης χώρας των Σκοπίων με την ιστορική κληρονομιά της Αρχαίας Μακεδονίας. Η ιστορία, όμως, δεν διαγράφεται με πολιτικές συμφωνίες, ούτε η ιστορική κληρονομιά ενός τόπου μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης και πολιτικών συμβιβασμών.
Η Συμφωνία των Πρεσπών εξακολουθεί να προκαλεί έντονες αντιδράσεις στην Ελλάδα, καθώς πολλοί υποστηρίζουν πως δεν έλυσε οριστικά το ζήτημα, αλλά άφησε ανοιχτό το πεδίο για τη διαρκή χρήση και εκμετάλλευση του όρου «Μακεδονία» σε τουριστικό, εμπορικό και πολιτιστικό επίπεδο.
Οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις και -όπως υποστηρίζεται- παραβιάσεις της συμφωνίας από τα Σκόπια γεννούν έντονα ερωτήματα για την επάρκεια και την αποτελεσματικότητα της ελληνικής αντίδρασης απέναντι σε αυτή τη συστηματική τουριστική «οικειοποίηση» του ονόματος.
Η κριτική που ασκείται είναι αιχμηρή: ενώ η προβολή του όρου «Μακεδονία» από τη γειτονική χώρα συνεχίζεται αμείωτη και με τρόπο που προκαλεί, αρκετοί θεωρούν ότι η επίσημη ελληνική πλευρά -και ειδικότερα το αρμόδιο Υπουργείο Τουρισμού- δεν αντιδρά με την ένταση, τη συστηματικότητα και την αποφασιστικότητα που θα απαιτούσε η προάσπιση ενός τόσο ευαίσθητου εθνικού ζητήματος, αφήνοντας έτσι ανοιχτό το πεδίο για την περαιτέρω εδραίωση μιας παραπλανητικής αφήγησης σε διεθνές επίπεδο.
Η εθνική ταυτότητα και η ιστορική κληρονομιά δεν αποτελούν, ούτε μπορούν να αποτελέσουν, αντικείμενο διαπραγμάτευσης ή σιωπηρής ανοχής. Η πολιτεία -και κατ’ επέκταση κάθε αρμόδιος φορέας που έχει στα χέρια του την τουριστική προβολή της χώρας- οφείλει να υπερασπίζεται με πραγματική συνέπεια, και όχι μόνο με δηλώσεις, την ιστορική αλήθεια, ώστε να μην επιτρέπεται η παγίωση μιας στρεβλής εικόνας διεθνώς μέσα από την τουριστική και εμπορική προπαγάνδα.
Γιατί η ιστορία δεν αλλάζει με αφίσες, διαφημίσεις και προϊόντα – αλλά ούτε προστατεύεται μόνη της, αν όσοι έχουν την αρμοδιότητα να την υπερασπιστούν δεν ενεργούν έγκαιρα και αποφασιστικά.
