Σε μια κίνηση που επιβεβαιώνει την εμμονή της κυβέρνησης Μητσοτάκη στην πλήρη αποποίηση της δημόσιας περιουσίας, το Υπερταμείο άναψε το «πράσινο φως» για το οριστικό ξεπούλημα και των τελευταίων 22 περιφερειακών αεροδρομίων της χώρας. Με συνοπτικές διαδικασίες, υποδομές ζωτικής σημασίας για την εθνική συνδεσιμότητα και την ασφάλεια των ακριτικών περιοχών παραδίδονται σε ιδιωτικά συμφέροντα για τις επόμενες τέσσερις δεκαετίες.
Το «Πακέτο» της Εκποίησης
Η κυβέρνηση, πιστή στο δόγμα της παραχώρησης των πάντων, μετατρέπει τις πύλες εισόδου της χώρας σε ένα ενιαίο «cluster» προς εκμετάλλευση. Από την Αλεξανδρούπολη και την Καστοριά μέχρι το Καστελόριζο, την Κάσο και τη Λήμνο, 22 αεροδρόμια παύουν να αποτελούν δημόσιο αγαθό υπό τη διαχείριση της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ).
Τα αεροδρόμια που βγαίνουν στο «σφυρί»:
Βόρεια Ελλάδα: Αλεξανδρούπολη, Καστοριά, Κοζάνη.
Νησιωτική Ελλάδα: Αστυπάλαια, Ικαρία, Κάλυμνος, Κάρπαθος, Κάσος, Καστελόριζο, Κύθηρα, Λέρος, Λήμνος, Μήλος, Νάξος, Πάρος, Σητεία, Σκύρος, Σύρος, Χίος.
Ηπειρωτική Ελλάδα: Άραξος, Ιωάννινα, Νέα Αγχίαλος.
Τεσσερις Δεκαετίες Υπό Ιδιωτικό Έλεγχο
Η σύμβαση παραχώρησης, διάρκειας 40 ετών, ουσιαστικά δεσμεύει το μέλλον των τοπικών κοινωνιών και της εθνικής οικονομίας για σχεδόν μισό αιώνα. Ενώ η κυβέρνηση βαφτίζει την κίνηση αυτή ως «αξιοποίηση» και «αναβάθμιση», η πραγματικότητα πίσω από τις λέξεις είναι η απώλεια του κρατικού ελέγχου σε περιοχές στρατηγικής σημασίας.
Ο διαγωνισμός εκκινεί άμεσα, με τις προεπιλεγμένες εταιρείες να καλούνται να υποβάλουν τις προσφορές τους μέχρι τις 30 Ιουνίου 2026. Μια στρατιά συμβούλων (Eurobank, Doxiadis Associates, Your Legal Partners, DVLaw) έχει ήδη επιστρατευτεί για να φέρει εις πέρας τη διαδικασία μεταφοράς του δημόσιου πλούτου σε ιδιωτικά χέρια.
Ανάπτυξη για Ποιον;
Η ρητορική περί «ενίσχυσης της περιφερειακής ανάπτυξης» ηχεί κενή περιεχομένου για τους πολίτες που βλέπουν τις κρατικές υποδομές να συρρικνώνονται. Μετά την παραχώρηση των 14 μεγάλων αεροδρομίων, η κυβέρνηση Μητσοτάκη σπεύδει να «ξεφορτωθεί» και τα υπόλοιπα, αδιαφορώντας για το αν η κερδοφορία των επενδυτών θα λειτουργήσει εις βάρος του κόστους μετακίνησης των νησιωτών και της ποιότητας των υπηρεσιών.
Για άλλη μια φορά, το δημόσιο συμφέρον θυσιάζεται στον βωμό των αριθμών και των ιδιωτικών κερδών, αφήνοντας τη χώρα χωρίς κανέναν έλεγχο στις στρατηγικές της υποδομές.
Πηγή: voicenews.gr
















Να τι σημαίνει ξεπούλημα και μάλιστα ολκής.
Υπεγράφη η παραχώρηση των 14 περιφερειακών κρατικών αεροδρομίων στην κοινοπραξία της Fraport και του Ομίλου Κοπελούζου. Το αντίτιμο της παραχώρησης ανέρχεται σε 1,23 δις ευρώ. Φυσικά, το αντίτιμο θα πάει κατευθείαν στους δανειστές.
Τα αεροδρόμια που ξεπουλιούνται στην ηπειρωτική χώρα είναι του Ακτίου (PVK), της Καβάλας (KVA) και της Θεσσαλονίκης (SKG). Τα υπόλοιπα 11 αεροδρόμια βρίσκονται σε νησιά και είναι της Κέρκυρας (CFU), των Χανίων/ Κρήτης (CHQ), της Κεφαλονιάς (EFL), της Κω (KGS), της Μυτιλήνης (MJT), της Μυκόνου (JMK), της Ρόδου (RHO), της Σάμου (KGS), της Σαντορίνης (JTR), της Σκιάθου (JSI) και της Ζακύνθου(ZTH).
Το 2014 τα αεροδρόμια αυτά είχαν πάνω από 22 εκατομύρια ταξιδιώτες. Η κοινοπραξία προσδοκά να της αποφερεί γύρω στα 40 ευρώ ανά ταξιδιώτη. Δηλαδή γύρω στο 1 δις ευρώ κατ’ έτος από το 2015 κι έπειτα. Με άλλα λόγια τα κέρδη ενός έτους θα ισοφαρίσουν σχεδόν το αντίτιμο της παραχώρησης.
ΤΑΛΕΓΕ ΚΑΠΟΤΕ, ΑΛΛΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΡΟΤΙΜΟΥΣΑΝ ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΤΟΥΣ.!!!
https://dimitriskazakis.blogspot.com/2015/12/blog-post_14.html
ΤΑΛΕΓΕ ΚΑΠΟΤΕ, ΑΛΛΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΡΟΤΙΜΟΥΣΑΝ ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΤΟΥΣ.!!!
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περίφημη επένδυση της Fraport, η οποία δανείστηκε το ποσό εξαγοράς των 14 αεροδρομίων της χώρας με εγγύηση του ελληνικού κράτους. Έτσι ώστε σε περίπτωση στραβής να πληρώσει ο Έλληνας φορολογούμενος τις τράπεζες.
Δεύτερο, στη σύμβαση προβλέπεται προστασία της εν λόγω επένδυσης από τον μετεμφυλιακό αποικιοκρατικό νόμο του 1953 για την προστασία των ξένων κεφαλαίων, που οι κυβερνήσεις μετά τη Χούντα είχαν θέσει σε αχρηστία λόγω ακριβώς των αποικιοκρατικών όρων που προβλέπει υπέρ των ξένων επενδυτών.
Αν σ’ αυτά προσθέσουμε και το γεγονός ότι η Fraport δεν έχει καμιά υποχρέωση να υποστηρίζει την πολεμική αποστολή που έχουν πολλά από αυτά τα 14 αεροδρόμια. Δεν έχει καμιά υποχρέωση να ακολουθεί το αμυντικό δόγμα της Ελλάδας. Εκτός της περίπτωσης πολέμου όπου προβλέπεται η επίταξη των αεροδρομίων με αποζημίωση της Fraport. Αν βέβαια συμμορφωθεί η εν λόγω εταιρεία. Διαφορετικά ο μόνος δρόμος είναι η προσφυγή στην τριμερή εξωθεσμική και εξωδικαστική διαιτησία.
https://dimitriskazakis.blogspot.com/2017/10/blog-post_14.html