Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ, ή αν θέλετε το Τελ Αβίβ, γνωρίζουν πως ο πόλεμος με το Ιράν, δεν είναι ένα μοιραίο αποτέλεσμα, αλλά μια προαποφασισμένη κατάσταση.
Το Ισραήλ τα τελευταία χρόνια επιθυμεί το ολοκληρωτικό χτύπημα στο Ιράν, πράγμα το οποίο έβρισκε ως εμπόδιο τις ΗΠΑ, που δεν επιθυμούσαν να μπουν σε μια περιπέτεια για χάρη των σχεδιασμών του ισραηλινού κράτους. Οι ΗΠΑ και οι πρόεδροί τους, ήταν συστηματικά στο πλευρό του Ισραήλ, κατανοώντας όχι τόσο τον σημαντικό του ρόλο στην περιοχή, όσο τη δύναμη του ισραηλινού λόμπι και την ικανότητά του να εκλέγει πρόεδρο στην Ουάσιγκτον.
Επί δεκαετίες, το Τελ Αβίβ, παραβιάζει κανόνες Δικαίου, τη διεθνή νομιμότητα, τις αποφάσεις του Συμβουλίου του ΟΗΕ, κατασκευάζοντας ταυτόχρονα κατηγορίες για την απέναντι πλευρά. Το Ισραήλ που σήμερα κατηγορεί την Τεχεράνη για την κατασκευή πυρηνικού όπλου, είναι κοινό μυστικό ότι διαθέτει πυρηνικά όπλα, τα οποία ουδέποτε έβαλε υπό την εποπτεία των Διεθνών Οργανισμών. Συστηματικά αρνείται να ελεγχθεί για το πυρηνικό του πρόγραμμα, πράγμα για το οποίο κατηγορεί το Ιράν.
Το Ισραήλ, διαθέτει μονομερώς το δικαίωμα, να ορίζει ποιες είναι οι απειλές για το κράτος του και να βρίσκει τον (επιθετικό και προληπτικό πάντα) τρόπο για να τις αντιμετωπίσει. Ο στρατός του, εισβάλει κατά το δοκούν και χωρίς κάποια άδεια από τα διεθνή όργανα όπου θέλει, ενώ οι μυστικές του υπηρεσίες κάνουν εκτεταμένες και διαφημισμένες επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο, επιχειρώντας μάλιστα τη δημιουργία του προφίλ των παντοδύναμων και απειλητικών υπηρεσιών.
