Βουτιά στην Ιστορία, τσαλαβουτήματα στη λογοτεχνία, αναφορές σε δικανικές ασκήσεις ρητορείας επιστράτευσαν μεγαλοστελέχη της ΝΔ για να σκεπάσουν την αιτία και τους υπεύθυνους που παράγουν την «κοινωνική σηπεδόνα».
Σε μια διακυβέρνηση επτά ετών που είναι συνυφασμένη με υποθέσεις διαφθοράς και κακοδιαχείρισης υπέρ των λίγων και των μεγαλοκεφαλαιούχων, τώρα εξανίστανται κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για σαλαμοποίηση της δικογραφίας του ΟΠΕΚΕΠΕ και επιλέγουν να υποβαθμίζουν τις ευθύνες εμπλεκομένων διά εφευρημάτων για τον ορισμό του ρουσφετιού και για τη νοοτροπία ψηφοφόρων και βουλευτών.
Και τι δεν ξέθαψαν, φτάνοντας ο υπουργός Υγείας Αδωνης Γεωργιάδης έως τον 5ο αιώνα π.Χ. για να πείσει για τη διαχρονία της παθογένειας του ρουσφετιού και παρεμπιπτόντως να βάλει και την εθνικοπινελιά του, καθότι… το DNA του Ελληνα έρχεται από τα βάθη των αιώνων αλώβητο.
Και τι δεν μέτρησαν, φτάνοντας ο βουλευτής της ΝΔ Μάκης Βορίδης να υπολογίσει ότι στα 4 δισ. ευρώ υπάρχει έλεγχος για 800.000 ευρώ, «αστοχία 0,2%». Και τι δε θύμισαν, φτάνοντας έως τη Γαλλική Επανάσταση για το τεκμήριο της αθωότητας των εγκαλουμένων…
Μόνο στους «Χαλασοχώρηδες» (εκδ. Ατέχνως) του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη απέφυγαν να παραπέμψουν. Εκεί που αναφέρει ότι «η πλουτοκρατία ήτο, είναι και θα είναι ο μόνιμος άρχων του κόσμου, ο διαρκής αντίχριστος. Αύτη γεννά την αδικίαν, αύτη τρέφει την κακουργίαν, αύτη φθείρει σώματα και ψυχάς. Αύτη παράγει την κοινωνικήν σηπεδόνα. Αύτη καταστρέφει κοινωνίας νεοπαγείς».
Επαναφορά στην καθημερινή καπιταλιστική πραγματικότητα, που τα τελευταία επτά χρόνια στην Ελλάδα έχει τη στάμπα της ΝΔ, με τις αντιλαϊκές κυβερνητικές επιλογές σε συντονισμό με τις πολιτικές της ΕΕ.
Εργοστασιακές ρυθμίσεις
«Γαλάζιοι» επιτελείς επαναφέρουν τις εργοστασιακές ρυθμίσεις της Δεξιάς ενεργοποιώντας αντανακλαστικά αυτοσυντήρησης και αλληλοκάλυψης της έρπουσας ψηφοθηρώσης σήψης. Λειτουργούν υπό πίεση εξαιτίας των εξελίξεων για τα σκάνδαλα που «σκάνε» και φτάνουν στην επικαιρότητα με μορφή δικογραφιών ή νέων στοιχείων. ΟΠΕΚΕΠΕ 1, 2, 3… Εγκλημα Τεμπών. Υποκλοπές. Παράλληλα, όμως σε ένα παλιό αστικό κόμμα όπως η ΝΔ, αρχηγοκεντρικό, δεν συγχωρούν εύκολα ότι ο επικεφαλής τους, ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του κόμματος Κυριάκος Μητσοτάκης, άφησε ξεκρέμαστους, δίνοντας γραμμή για άρση της βουλευτικής ασυλίας, 11+2 βουλευτές που κατηγορούνται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για αδικήματα συνδεόμενα με εξυπηρετήσεις για οικονομικό και πολιτικό όφελος στο πλαίσιο του σκανδάλου των αγροτικών επιδοτήσεων.
Στελέχη και βουλευτές της ΝΔ αγωνιούν μην και βρεθούν να είναι οι επόμενοι στη θέση εμπλεκομένων. Κυρίως ανησυχούν μήπως προτού διαλευκανθούν υποθέσεις τεθεί σε διακινδύνευση η συμμετοχή τους στα ψηφοδέλτια και εν γένει το εκλογικό τους μέλλον. Ο Κυρ. Μητσοτάκης, που σύσσωμη η αντιπολίτευση χαρακτηρίζει προεξάρχοντα στην παραγωγή παρακμής, αντιμετωπίζει τώρα, ίσως περισσότερο από ποτέ, τη δυσαρέσκεια στελεχών και βουλευτών του. Επέλεξε την τακτική τού «ο σώζων εαυτόν σωθήτω» για τον ίδιο, δημιουργώντας ένα σπηλαιώδες εσωτερικά κομματικό τοπίο αντιδράσεων που μπορεί κοινοβουλευτικά να εξωτερικευθεί στις ψηφοφορίες οι οποίες θα διεξαχθούν στην ολομέλεια της Βουλής μετά το Πάσχα.
Εχει ενδιαφέρον ποια στάση –με δεδομένη όμως τη μυστική ψηφοφορία δεν είναι εύκολο να διαπιστωθεί– θα κρατήσουν (αποχή, καταψήφιση) στις ψηφοφορίες όσοι βουλευτές της ΝΔ διαφωνούν με την άρση ασυλίας (αν και οι έντεκα βουλευτές ήδη ζήτησαν να γίνει), όπως ο Μ. Βορίδης που διαφωνεί νομικά. Δεν έχει τεθεί θέμα κομματικής πειθαρχίας. Ο υπουργός Νίκος Δένδιας έχει αποφύγει να πάρει θέση. Δεν λείπουν και τα σχόλια ότι όλα τα μέλη της Εξεταστικής Επιτροπής της ΝΔ για τις υποκλοπές (εκτός από τον Δημήτρη Μαρκόπουλο) έχουν (υφ)υπουργοποιηθεί. Στον πρόσφατο μικρό ανασχηματισμό ο πρωθυπουργός ανέθεσε στον πρόεδρο της Εξεταστικής Επιτροπής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, βουλευτή της ΝΔ Μακάριο Λαζαρίδη, το χαρτοφυλάκιο του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Με τον Μαργαρίτη Σχοινά ως νέο υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ο πρωθυπουργός έδειξε τον δρόμο για ένταξη μη κοινοβουλευτικών στελεχών στην κυβέρνηση και κυρίως την προτίμησή του σε θητεύσαντες στην Κομισιόν.
