Σαν βόμβα έπεσαν τα λόγια του Αλεξάντρ Ντούγκιν — θεωρητικού, συγγραφέα και προσώπου με ιδιαίτερη επιρροή στη ρωσική ελίτ — μετά την αμερικανική επιχείρηση «Κεραυνός» στη Βενεζουέλα.
Με μια ανάρτηση που πάγωσε αναλυτές και κυβερνήσεις, προειδοποίησε ότι η επιχείρηση αυτή μπορεί να είναι η σπίθα μιας αλυσιδωτής κλιμάκωσης σε τρία μέτωπα ταυτόχρονα: Ταϊβάν, Ουκρανία και Ρωσία.
Στο μήνυμά του στο Χ έγραψε:
Κατηγορίες, εκδίκηση και σκιά δολοφονιών
Η Μόσχα κατηγορεί ευθέως τον Ζελένσκι για την πρόσφατη επίθεση στην οικία του Πούτιν στο Νόβγκοροντ, χαρακτηρίζοντάς την «τρομοκρατική» και προαναγγέλλοντας απάντηση «με πάταγο». Ο Ιγκόρ Κορότσενκο — στρατιωτικός αναλυτής και αρχισυντάκτης του National Defense — άφησε να εννοηθεί ότι η απόφαση για τη δολοφονία του Ουκρανού προέδρου ανήκει αποκλειστικά στις ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών, επισημαίνοντας πως υπήρχε χρόνος να γίνει, αλλά επιλέχθηκε να καθυστερήσει.
Η ιδέα ότι η μοίρα ενός αρχηγού κράτους συζητείται πλέον ως επιχειρησιακή επιλογή, προσθέτει ένα βαρύ αίσθημα τρομακτικής κανονικοποίησης της βίας.
«Δεν υπάρχει διεθνές δίκαιο πια»
Ο Ντούγκιν προχώρησε ακόμη βαθύτερα. Υποστήριξε ότι το διεθνές δίκαιο έχει ουσιαστικά καταρρεύσει και ότι πλέον μόνο οι μεγάλες δυνάμεις — αυτές που μπορούν να επιβάλουν την κυριαρχία τους στην πράξη — καθορίζουν τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται. Η αναφορά του στην ιστορία, στα «beats» ισορροπίας ισχύος και στο Βεστφαλικό σύστημα, δίνει μια ζοφερή εικόνα: ο κόσμος επιστρέφει σε εποχές όπου ο νόμος ακολουθεί τη δύναμη, όχι το αντίστροφο.
Η απειλή για τον Ζελένσκι βαραίνει σαν σκιά
Ρώσοι αξιωματούχοι κλιμακώνουν τη ρητορική:Μιλούν για «τρομοκρατικό καθεστώς» στο Κίεβο και αποδίδουν προσωπική ευθύνη στον Ζελένσκι για επιθέσεις κατά Ρώσων πολιτών. Η αφήγηση αποκτά επικίνδυνη δυναμική:Ο εχθρός δεν παρουσιάζεται απλώς ως αντίπαλος — παρουσιάζεται ως νόμιμος στόχος εξόντωσης.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ εμφανίζονται να πιέζουν για απομάκρυνσή του, ενώ ο Τραμπ, ψυχρός και υπολογιστικός, δηλώνει πως δεν θα στηρίξει οικονομικά «έναν πόλεμο χωρίς αντίκρισμα».
Μια παγκόσμια σκηνή που βυθίζεται σε σκοτάδι
Η εικόνα που σχηματίζεται είναι τρομακτική:
- Αμερικανικές επιχειρήσεις ανοίγουν νέα μέτωπα.
- Η Ρωσία μιλά για αντιποίνων «άνευ προηγουμένου».
- Κινήσεις γύρω από Ταϊβάν και Ιράν επιταχύνονται.
- Η έννοια του διεθνούς δικαίου αμφισβητείται ανοιχτά.
Όλα αυτά συνθέτουν ένα σκηνικό στο οποίο η επόμενη σπίθα μπορεί να πυροδοτήσει αλυσιδωτή καταστροφή. Ο πλανήτης μοιάζει να γλιστρά σε έναν κόσμο όπου
ο φόβος, η δυσπιστία και οι δολοφονικές ισορροπίες γίνονται η νέα «κανονικότητα». Και η αίσθηση που μένει είναι μία: Κάτι πολύ μεγάλο ετοιμάζεται — και κανείς δεν ξέρει αν μπορεί πια να το σταματήσει.
