Σε κυβερνητικό σόου μετατρέπεται το Athens Alitheia Forum, καθώς μπορεί ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης να είπε σε ερώτηση για τη σύνθεση των πάνελ, ότι «δεν είναι μονόπλευρη» η οργάνωση της εκδήλωσης και πως συμμετέχουν άνθρωποι που ασκούν σκληρή κριτική στην κυβέρνηση, ωστόσο τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά.
Σε πολιτικό επίπεδο, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, ακόμη και η Νίκη αποφάσισαν οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι να μη συμμετέχουν στην εκδήλωση, ενώ στην πλειονότητά τους, οι δημοσιογράφοι που συμμετέχουν στις συζητήσεις έχουν κυβερνητικό προσανατολισμό.
Όμως πέρα από τη σύνθεση των πάνελ το «φόρουμ Αλήθειας» θα ολοκληρωθεί σήμερα, στις 18:00 με την τοποθέτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος θα κάνει συζήτηση με τον Γιάννη Θεοχάρη, Καθηγητή Ψηφιακής Διακυβέρνησης και τον δημοσιογράφο Γιάννη Πρετεντέρη.
Το θέµα του συνεδρίου είναι πολύ σοβαρό, όµως αποτελεί κοροϊδία να µιλάει για καταπολέµηση των fake news και του τοξικού λόγου µια κυβέρνηση που έχει κάνει «επιστήµη» τη διαστρέβλωση της πραγµατικότητας και την προπαγάνδα. Είναι η ίδια κυβέρνηση που µιλούσε για «ρυπαρά δίκτυα» όταν έκαναν αποκαλύψεις για το σκάνδαλο των υποκλοπών και σιώπησε µετά την καταδικαστική απόφαση του Μονοµελούς Πληµµελειοδικείου Αθηνών.
Είναι η ίδια κυβέρνηση που αρχικά χαρακτήριζε το πόρισµα του ΕΟ∆ΑΣΑΑΜ «ευαγγέλιο για την εθνική αυτογνωσία» και µετά το αμφισβήτησε. Είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης που θα µιλήσει στο συνέδριο, ο οποίος «δεν ήξερε» για τις υποκλοπές, τα Τέµπη, την έκθεση Λύτρα – Τσιόδρα στην εποχή της πανδηµίας, ούτε για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Είναι τα κυβερνητικά στελέχη που έκαναν δολοφονία χαρακτήρα στην Ευρωπαία εισαγγελέα Λάουρα Κοβέσι επειδή ανέδειξε το «γαλάζιο» σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και την καλούσαν να ασχοληθεί µε τα προβλήµατα της Ρουµανίας (Σοφία Βούλτεψη). Είναι ο ίδιος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος που µιλάει για «κίνηµα τυµβωρύχων» και «διακινητές ψεμάτων» και απειλεί με αγωγές επειδή δεν του αρέσουν οι δηµοσιογραφικές ερωτήσεις.
Το πιο ανησυχητικό όμως συμπέρασμα από το συνέδριο, είναι η έννοια του «ελέγχου της αλήθειας» και η συζήτηση για τα όρια του δημόσιου διαλόγου. Αυτή η συζήτηση που ανοίγει από τους «από πάνω», δεν έχει αγαθές προθέσεις αλλά βαθύτερες πολιτικές σκοπιμότητες. Θυμίζει τη «νέα γλώσσα» του Τζωρτζ Όργουελ, όπου η «υποδούλωση» βαφτιζόταν «ελευθερία», ενώ το άσπρο γινόταν μαύρο, με βάση πάντα το συμφέρον του «Κόμματος». Η αλήθεια είναι ένα πολύ σύνθετο πράγμα, για να ορίζεται από μία εκτελεστική εξουσία και τέτοιες κουβέντες, όταν θεσμοθετούνται, οδηγούν στη συρρίκνωση της ελευθεροτυπίας και της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών.
