Η μαζική είσοδος δεκάδων χιλιάδων μεταναστών στη Θέουτα μέσα σε λίγες ημέρες έφερε στην επιφάνεια τη γυμνή αλήθεια για τα όρια των κρατικών μηχανισμών και των δημόσιων υπηρεσιών.
Μπροστά στην ανεπάρκεια των Αρχών, τη σχετική αδράνεια της πολιτικής ηγεσίας και τους περιορισμούς που αντιμετωπίζουν οι δυνάμεις ασφαλείας, οι ίδιοι οι κάτοικοι της περιοχής αποφάσισαν να αναλάβουν δράση για την προστασία των γειτονιών και των οικογενειών τους.
Με χιλιάδες ανθρώπους να παραμένουν στον θύλακα αναζητώντας καταφύγιο και τροφή, η τοπική κοινωνία βρέθηκε αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή πίεση στην καθημερινότητά της. Καθώς οι επίσημες υπηρεσίες αδυνατούσαν να διαχειριστούν τον όγκο των ροών, πολίτες σε διάφορες γειτονιές —όπως το Ποστίγκο, το Λος Ροσάλες και το Μπενίτεθ— συσπειρώθηκαν και οργανώθηκαν αυτόνομα. Με τη χρήση ομάδων επικοινωνίας, τοποθέτησαν οδοφράγματα στις εισόδους των περιοχών τους και οργάνωσαν 24ωρες περιπολίες για τη διαφύλαξη της τάξης.
Η πρωτοβουλία των πολιτών να περιφρουρήσουν τις περιουσίες και την ασφάλεια των τοπικών κοινοτήτων προέκυψε ως άμεση αντίδραση στο αίσθημα εγκατάλειψης. Όπως χαρακτηριστικά σημειώνουν οι ίδιοι οι κάτοικοι, η παρέμβασή τους κατέστη αναγκαία από τη στιγμή που τα επίσημα όργανα προστασίας βρίσκονταν «δεμένα χειροπόδαρα» λόγω γραφειοκρατικών ή επιχειρησιακών περιορισμών.
Παράλληλα, η τοπική κοινωνία της Θέουτα, με το ιδιαίτερο πολυπολιτισμικό της υπόβαθρο, απέδειξε τη διάθεσή της να περιφρουρήσει αυτόβουλα την ενότητα και τη σταθερότητα της πόλης απέναντι στις προκλήσεις, αναλαμβάνοντας το βάρος της περιφρούρησης του χώρου στον οποίο ζουν και δραστηριοποιούνται.
