Τα στοιχεία βοούν. Η ελληνική κοινωνία υποφέρει κάτω από την μπότα του πληθωρισμού της απληστίας που αφήνει ανέλεγκτη ο Κυριάκος Μητσοτάκης για να φουσκώνει φορομπηχτικά το ΑΕΠ.
Τα στοιχεία της Eurostat έχουν δείξει ότι η Ελλάδα μαζί με τη Βουλγαρία είναι οι φτωχότερες χώρες στην ΕΕ των 27 κρατών-μελών.
Ομως η ίδια η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία έρχεται να καταδείξει μέσω του δείκτη των διακοπών ότι οι Βούλγαροι έχουν πολύ καλύτερη ποιότητα ζωής, αφού το ποσοστό εκείνων που μπορούν να απολαύσουν μέρες διακοπών είναι μεγαλύτερο.
Οπως προκύπτει από τα στατιστικά δεδομένα για το 2025, τα υψηλότερα ποσοστά ατόμων που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να κάνουν μια εβδομάδα ετήσιων διακοπών καταγράφηκαν στη Ρουμανία (61,4%), την Ελλάδα (46,6%) και στις Βουλγαρία και Ουγγαρία (και οι δύο από 39,1%). Αυτά όμως θα τα έχετε διαβάσει και αλλού.
Αν μη τι άλλο, είναι παράδοξο συγκρίνοντας τις δύο φτωχότερες χώρες της Ευρώπης, η Βουλγαρία να έχει ποσοστό αδυναμίας της τάξης του 39,1% και η Ελλάδα να βρίσκεται στο 46,6%.
Το θέμα συνεπώς δεν είναι η αποτύπωση των αριθμών, όπως κάνουν τα συστημικά ΜΜΕ όταν οι στατιστικές δεν ευνοούν το αφήγημα Μητσοτάκη ότι δήθεν έχουμε την καλύτερη ποιότητα ζωής, αλλά να εξεύρουμε το γιατί.
Αγοραστική… αδυναμία
Η απάντηση στο κρίσιμο αυτό ερώτημα βρίσκεται στη βαθιά διάρθρωση του κόστους διαβίωσης. Η αγοραστική δύναμη από μόνη της δεν αποκαλύπτει πόσα χρήματα απομένουν πραγματικά στην τσέπη μιας οικογένειας στο τέλος του μήνα. Δύο οικονομίες μπορεί να καταγράφουν παρόμοια επίπεδα κατανάλωσης, αλλά να διαφέρουν ριζικά στο πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα.
Ο πρώτος και καθοριστικότερος παράγοντας αυτής της απόκλισης είναι το στεγαστικό βάρος. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει μία από τις εντονότερες στεγαστικές κρίσεις στην Ευρώπη, καθώς τα νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος διαθέτουν το 60% του εισοδήματός τους για στέγαση.
Η εκτίναξη των ενοικίων, η αύξηση των τιμών των ακινήτων, τα υψηλά επιτόκια και η ραγδαία εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων απορροφούν ένα τεράστιο μέρος του προϋπολογισμού προτού καν ξεκινήσουν οι υπόλοιπες βασικές ανάγκες. Αντίθετα στη Βουλγαρία κυριαρχεί η ιδιοκατοίκηση χωρίς δανειακές υποχρεώσεις, ενώ τα ενοίκια παραμένουν σημαντικά χαμηλότερα.
Ακριβός τουρισμός
Επιπλέον, η ίδια η τουριστική ανάπτυξη στην Ελλάδα λειτουργεί τιμωρητικά για τον εγχώριο πληθυσμό.
Το ελληνικό νοικοκυριό καλείται να ανταγωνιστεί τον ξένο τουρίστα σε μια ακριβή τουριστική αγορά, αντιμέτωπο με δυσθεώρητες τιμές στα νησιά, ακριβά ακτοπλοϊκά και αεροπορικά εισιτήρια, καθώς και υψηλά κόστη διαμονής. Στη Βουλγαρία οι επιλογές εγχώριου τουρισμού παραμένουν προσιτές για τον μέσο πολίτη.
Η οικονομική πίεση επιτείνεται από την υψηλή έμμεση φορολογία. Οι φορομπήχτες της κυβέρνησης Μητσοτάκη έχουν βασιστεί υπερβολικά στους υψηλούς συντελεστές ΦΠΑ σε βασικά αγαθά, όπως τα τρόφιμα, η εστίαση, τα καύσιμα και οι μεταφορές, απορροφώντας αδιάκριτα το διαθέσιμο εισόδημα.
