Παρότι η Μαρία Καρυστιανού επέμεινε ότι το κίνημά της δεν εντάσσεται σε παραδοσιακές πολιτικές κατηγορίες, η συνέντευξη που έδωσε πρόσφατα, άφησε ανοιχτά ερωτήματα για την ιδεολογική του ταυτότητα, καθώς οι τοποθετήσεις κινήθηκαν ταυτόχρονα σε αντιδραστικές και προοδευτικές αναφορές.
Χαρακτηριστική είναι η τοποθέτησή της για το μεταναστευτικό: « Το μεταναστευτικό είναι κάτι που φαίνεται να έχει πολύ βάθος. Θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με σοβαρότητα. Να υπάρξει μια πιο άμεση εμπλοκή, να βοηθήσει τις χώρες της Μεσογείου. Πρέπει να δούμε τον τρόπο λειτουργίας των ΜΚΟ.
Και θα πρέπει να πατά σε δύο πυλώνες. Το ένα είναι το δημοκρατικό καθήκον να υπερασπιζόμαστε τα συμφέροντα της χώρας και να φυλάσσουμε τα σύνορα. Ένα σοβαρό κράτος δεν είναι ένα κράτος που δεν ξέρει ποιος περνά τα σύνορα. Και από την άλλη, στηρίζουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι θάλασσές μας δεν μπορούν να γίνονται υγροί τάφοι. Αν κινδυνεύει κάποιος θα διασώζεται και μετά θα γίνεται ό,τι προβλέπει ο νόμος».
Τι μας λέει, δηλαδή, η κα Καρυστιανού ;
Και με τον λάθρο-εισβολέα, και με τον Έλληνα πολίτη;
και με τον αστυφύλαξ, και με τον χωροφύλαξ;
δύσκολη δουλειά η εξουσία . . .