Μια είδηση από τον αθλητικό χώρο που αφορά τα 25 εκατ. ευρώ που διαθέτει το ελληνικό κράτος για την ενεργειακή αναβάθμιση του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας (ΣΕΦ) έρχεται να καταδείξει ένα καρκίνωμα της ελληνικής οικονομίας που φέρει την υπογραφή του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Για την ακρίβεια είναι απότοκο της καρτελοποίησής της και των δεινών που αυτή η επιλογή, υπέρ των ολίγων, δημιουργεί.
Οπως προκύπτει, μόνο μία εταιρεία κατέθεσε προσφορά για την ενεργειακή αναβάθμιση του ΣΕΦ, ενώ το εντυπωσιακό είναι η παντελής έλλειψη ενδιαφέροντος από τους μεγάλους παίκτες του κατασκευαστικού κλάδου. Η αιτία; Εχουν τεράστιο ανεκτέλεστο δημόσιων έργων που ξεπερνά τα 18 δισ. ευρώ!
Πρόκειται για ένα μέγεθος που αντιστοιχεί σχεδόν στο 8% του ελληνικού ΑΕΠ.
Στο κυβερνητικό αφήγημα το στοιχείο αυτό παρουσιάζεται ως απόδειξη της «ισχυρής ανάπτυξης» και της «επενδυτικής εμπιστοσύνης».
Ωστόσο πίσω από τα εντυπωσιακά νούμερα κρύβεται μια βαθιά δομική αντίφαση: η χώρα διαθέτει πλέον έργα λόγω χρηματοδότησης από ευρωπαϊκά κονδύλια, αλλά όχι επαρκές εργατικό δυναμικό για να τα εκτελέσει.
Το αποτέλεσμα είναι ένα επικίνδυνο μείγμα ολιγοπωλιακής συγκέντρωσης της αγοράς, υποβάθμισης της εργασίας και ελλείψεων προσωπικού που φέρνει καθυστερήσεις έργων.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αυτή μιας οικονομίας που επιχειρεί να τρέξει με «σπασμένο κινητήρα»: λίγοι όμιλοι συγκεντρώνουν τεράστιο όγκο έργων, ενώ η αγορά εργασίας αδυνατεί να τους υποστηρίξει.
