Στην κατάμεστη αίθουσα του Ευρωκοινοβουλίου ο Παύλος Ασλανίδης, πατέρας του 27χρονου Δημήτρη που έχασε την ζωή του την νύχτα της 28ης Φλεβάρη στα Τέμπη συγκλόνισε, μιλώντας για το πώς η χώρα που γέννησε αξίες και ιδανικά και στην οποία υποκλινόταν όλη η ανθρωπότητα, ντροπιάζεται και βιώνει παγκόσμιο διασυρμό. Ο κ. Ασλανλιδης επίσης καταχειροκροτήθηκε από τους βουλευτές, τους ευρωβουλευτές, τους πολιτικούς, τους δημοσιογράφους αλλά και τους πολίτες που βρίσκονται σήμερα στην αίθουσα του ευρωκοινοβουλίου.
Ξεκινώντας την ομιλία του ο κ. Ασλανίδης είπε πως κάθε δευτερόλεπτο που περνάει από εκείνη την στιγμή μοιάζει με αιώνα αβάσταχτο. «Έναν ολόκληρο χρόνο μετά καλούμαστε να αποδεχτούμε και να καταπιούμε ψέματα, αίσχη, συγκάλυψη, εξευτελισμό, ξεπούλημα» και αναρωτήθηκε πώς «μια ανθρώπινη ζωή ξεπουλιέται τόσο εύκολα σε μια χώρα υποτίθεται δημοκρατική, σε μια χώρα που υποτίθεται βρίσκεται κάτω από τις φτερούγες της “δημοκρατικής Ευρώπης”.
«To έγκλημα των Τεμπών είναι ζήτημα ευρωπαϊκό»
«Ήρθα εδώ για να ασκήσω το υπέρτατο δικαίωμά μου, το δικαίωμα να είμαι άνθρωπος, δικαίωμα που έχει καταπατηθεί εδώ και χρόνια στην Ελλάδα, την χώρα της ντροπής! Δίνεις μάχη απλώς για να είσαι άνθρωπος. Αλλά το να μην είναι κάποιος άνθρωπος, θα έπρεπε να είναι έγκλημα και μάλιστα εκ προ μελέτης!
Το έγκλημα των Τεμπών δεν είναι υπόθεση που αφορά 57 ανθρώπους και τις οικογένειές τους. Είναι ένα ζήτημα εθνικό. Είναι ένα ζήτημα ευρωπαϊκό. Ένα ζήτημα που μας αφορά όλους ανεξαιρέτως. Όσους ταξίδεψαν σε αυτόν τον σιδηρόδρομο- καρμανιόλα και όσους δεν ταξίδεψαν ποτέ. Γιατί όλοι είμαστε “επιβάτες” στην ίδια ταχεία ενός εκτροχιασμένου και τυχοδιωκτικού κράτους που δεν διστάζει να ξεπουλάει ακόμα και ζωές… για εισιτήρια!
Κάποιοι άθλιοι στήριξαν με την ψήφο τους αυτό το σάπιο σύστημα εξουσίας. Κάποιοι συμβιβάστηκαν με την τριτοκοσμική κατάσταση της χώρας. Κάποιοι συνθηκολόγησαν με την ιδέα ότι έχουμε ένα κράτος “ακαταδίωκτων”. Κάποιοι είπαν με ηττοπάθεια ότι ο μηχανισμός συγκάλυψης των Μέσων Μαζικής “εξαπάτησης” είναι τόσο ισχυρός που δεν πρόκειται να υπάρξει δικαίωση.
Η συνέχιση αυτής της καταστροφικής λογικής στα χρόνια που έρχονται θα οδηγήσει την χώρα στην απόλυτη απαξίωση, στην απώλεια κάθε ίχνους πολιτισμού, ηθών και αξιών. Ε, λοιπόν εμείς αρνούμαστε να ακολουθήσουμε αυτή την τακτική!
Όσοι ζούμε σε αυτή τη χώρα, τα τελευταία χρόνια έχουμε την αίσθηση ότι ζούμε σε εμπόλεμη ζώνη και υπαίτιοι είναι αυτοί που μας κυβερνούν! Διεφθαρμένοι, δήμιοι του λαού, ανελέητοι μπροστά στην δυστυχία μας, παίζουν με τις ζωές μας! Ακόμα και οι δωσίλογοι του σκοτεινού παρελθόντος ωχριούν μπροστά στους κρατικούς αξιωματούχους, δικαστές, ανακριτές, εισαγγελείς και εμπλεκόμενους στο έγκλημα των Τεμπών».
