Ουκρανία και Ρωσία προσπαθούν να παγιώσουν τα κέρδη στο πεδίο της μάχης και ο κίνδυνος κλιμάκωσης της σύγκρουσης είναι πιο ορατός από ποτέ

Με το φθινόπωρο προ των πυλών σχεδόν ολόκληρη η γραμμή επαφής μεταξύ των ουκρανικών και των ρωσικών στρατευμάτων από τον βορρά (πλέον και μες στη Ρωσία) μέχρι τα νοτιοανατολικά της Ουκρανίας έχει πάρει φωτιά. Στόχος των επιτελείων Πούτιν και Ζελένσκι, όπως καταδεικνύεται από τα γεγονότα, είναι να καταλάβουν όσο περισσότερα εδάφη ή να αποκομίσουν ό,τι άλλα κέρδη (υλικά και επικοινωνιακά) μπορούν μέχρι η σύγκρουση να ξαναπεράσει στην επόμενη «παγωμένη» φάση της –προς τον χειμώνα που έρχεται– και να εισέλθουν σε αυτή με ισχυρά διαπραγματευτικά χαρτιά.

Οι εσπευσμένες εκκενώσεις αμάχων (περισσότεροι από 120.000 άμαχοι στο Κουρσκ πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς, ενώ έχουν ήδη απομακρυνθεί αρκετές χιλιάδες από το Πορκόφσκ του Ντονιέτσκ, στο οποίο έχουν πλησιάσει οι ρωσικές δυνάμεις και το οποίο θα εγκαταλείψουν τις επόμενες μία με δύο εβδομάδες 63.000 άτομα) που διατάσσονται εκατέρωθεν καταδεικνύουν ότι η εμπόλεμη ζώνη διευρύνεται, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη δυναμική της σύγκρουσης.

Βραχυπρόθεσμοι και μακροπρόθεσμοι στόχοι

Η… αμοιβαιότητα που σπεύδουν να επιδείξουν οι δύο πλευρές ως προς τις κινήσεις τους έγινε ιδιαίτερα εμφανής την εβδομάδα που μας πέρασε. Η ουκρανική προέλαση στη ρωσική νοτιοδυτική περιφέρεια του Κουρσκ –που προκάλεσε σοκ στη Ρωσία και πανηγυρισμούς σε Ουκρανία και Δύση– διευρύνθηκε μεν (σύμφωνα με τον επικεφαλής των ουκρανικών δυνάμεων Ολεξάντερ Σίρσκι έχουν προωθηθεί πάνω από 35 χλμ. εντός της ρωσικής περιφέρειας), σχετικά πιο δύσκολα από το προηγούμενο διάστημα δε (ξεκίνησε στις 6 Αυγούστου), όμως απαντήθηκε με τη ρωσική προέλαση στην ανατολική Ουκρανία, όπου οι ρωσικές δυνάμεις σε ελάχιστες μέρες κατάφεραν να πάρουν πόλεις και χωριά που θεωρούνται «κλειδιά» για τις ουκρανικές δυνάμεις. Σύμφωνα με τη Μόσχα οι δυνάμεις της έθεσαν υπό τον έλεγχό τους αρκετούς οικισμούς στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένων των Ζελάνε και Σβιριντόνιφκα, όπως επίσης της πόλης Νιου Γιορκ περίπου 46 χλμ. από το Πορκόφσκ.

Πέρα από τα εδαφικά κέρδη που αποζητούν τα επιτελεία, οι πρόσφατες προωθήσεις έχουν κι άλλους στόχους. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι στην προκειμένη φάση οι δυο πλευρές προσπαθούν ενεργά να πλήξουν τις γραμμές ανεφοδιασμού του αντιπάλου με στόχο να περιορίσουν τη δυναμική και τη διάρκεια των επιθέσεων αλλά και πιθανόν την κατάρρευσή τους. Η απόφαση των ουκρανικών δυνάμεων εντός του Κουρσκ να ανατινάξουν τρεις γέφυρες στον ποταμό Σέιμ και ακόμη μία γέφυρα εκστρατείας που έφτιαξαν τα ρωσικά στρατεύματα σαν απάντηση, εκτιμάται ότι έχει πρώτο στόχο να περιορίσει τις δυνατότητες αντίδρασης των ρωσικών δυνάμεων (βάζοντας εμπόδια στις μετακινήσεις τους) και μακροπρόθεσμα τη διάλυση των γραμμών ανεφοδιασμού τους. Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση από την πλευρά του ουκρανικού επιτελείου, για τις επιθέσεις στις γέφυρες χρησιμοποιήθηκαν αμερικανικά πυραυλικά συστήματα HIMARS, ενώ από τις επιθέσεις καταστράφηκε και εξοπλισμός του ρωσικού μηχανικού. Στόχος, όπως ανέφεραν, είναι οι υποδομές επιμελητείας. Το βασικό κέρδος των ουκρανικών δυνάμεων είναι ο έλεγχος της πόλης Σούντζα στα σύνορα του Κουρσκ, η οποία θεωρείται στρατηγικής σημασίας δεδομένου του γεγονότος ότι εκεί λειτουργεί διαμετακομιστικός σταθμός ρωσικού φυσικού αερίου, ο οποίος μοιράζει αέριο σε αγωγούς που κατευθύνονται προς την Ευρώπη. Η είδηση της κατάληψης της Σούντζα προκάλεσε ανησυχία στην Ουγγαρία και στον Βίκτορ Ορμπάν, ο οποίος συνεχίζει να προμηθεύεται ρωσικό αέριο και να διατηρεί σχέσεις με το Κρεμλίνο.