Δικαιοσύνη αλά Μητσοτάκη: «Δεκανίκι» και στο μπάζωμα διαρκείας στα Τέμπη

Και στο έγκλημα των Τεμπών τα υψη­λόβα­θμα στε­λέχη του Αρειου Πάγου, αντί για εγγυ­η­τές της απόδο­σης δικαιο­σύνης στη χώρα, απο­δει­κνύο­νται «δεκα­νίκια» και στε­νοί σύμ­μα­χοι της κυβέρ­νη­σης Μητσο­τάκη με ξεκάθαρο στόχο τη συγκάλυψη και το μπάζωμα των απο­δείξεων.

Η απο­κα­θήλωση της αμε­ρο­λη­ψίας και της ανε­ξαρ­τη­σίας της Δικαιο­σύνης είναι ένα έγκλημα διαρ­κείας ακρι­βώς όπως και η ίδια η υπόθεση. Τελείται από τις πρώ­τες ώρες μετά τη σύγκρουση των δύο τρένων μέχρι και σήμερα, σχε­δόν τριάμισι χρόνια αργότερα, με βασι­κούς ενορ­χη­στρω­τές πρόσωπα από την ηγε­σία της Δικαιο­σύνης.

Στην κομ­βική αυτή υπόθεση, στην απο­κα­λούμενη και ως κρα­τική δολο­φο­νία, που θέτει εν αμφι­βόλω μέχρι και τη λει­τουρ­γία τους δημο­κρα­τίας στην Ελλάδα, ο Αρειος Πάγος (ΑΠ) έχει απο­τύχει να ορθώ­σει ανάστημα στα ισχυρά συμ­φέρο­ντα και το Μέγαρο Μαξίμου άγε­ται και φέρε­ται από τους παλι­νω­δίες του υπουρ­γού Δικαιο­σύνης

Γιώρ­γου Φλω­ρίδη και βάζει απένα­ντί του χαρο­κα­μένους γονείς. Παράλ­ληλα, αντί να ξεσκε­πάσει τις κυβερ­νη­τι­κές μεθο­δεύσεις, «κλείνει τα μάτια», στο­χο­ποιεί τους «αντι­φρο­νούντες» και περιο­ρίζε­ται σε ρόλο κομπάρ­σου που παρεμ­βαίνει κατά το δοκούν. Την ίδια ώρα, οι εξε­λίξεις όχι μόνο δεν ενι­σχύουν την εμπι­στο­σύνη των πολι­τών στη Δικαιο­σύνη και στο δημόσιο, αλλά θρέφουν την ανα­σφάλεια, την οργή και τη θλίψη για την κατα­βα­ράθρωση των θεσμών και του δύσμοι­ρου «κράτους δικαίου».