Τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν κλειστά και ο χρόνος που θα δοθούν «ανάσες» στην παγκόσμια οικονομία άγνωστος. Το ζήτημα είναι ότι η Ευρώπη και κατ’ επέκταση η «απογυμνωμένη» ελληνική οικονομία κάθε μέρα, μέρα τη μέρα, βυθίζεται στη δίνη της ενεργειακής κρίσης.
Το πρόβλημα είναι μπροστά μας και κάθε μέρα γιγαντώνεται. Πρόσφατα ο Κυριάκος Πιερρακάκης, μιλώντας σε δείπνο στην Αθηναϊκή Λέσχη που διοργάνωσαν το Πανεπιστήμιο Πειραιά και το Πάντειο Πανεπιστήμιο στο πλαίσιο του «3rd Maritime Security Conference», σημείωσε ότι η επίπτωση στην παγκόσμια οικονομία είναι τεράστια.
Σύμφωνα με τον Ελληνα υπουργό Εθνικής Οικονομίας, εάν τα Στενά δεν ανοίξουν αρκετά γρήγορα, θα καταγραφεί η μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση στην ιστορία.
«Αν δούμε την απώλεια σε εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως στις κρίσεις του 1973 και του 1979, συνολικά μιλούσαμε για -10 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, ενώ τώρα είμαστε στα -13 εκατ. Αρα είναι μεγαλύτερη. Αν κοιτάξουμε το φυσικό αέριο και συγκρίνουμε με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, η πτώση τότε ήταν από 155 σε 80 δισ. κυβικά μέτρα ετησίως, δηλαδή -75 δισ. Τώρα, αν αναγάγουμε τις τρέχουσες απώλειες σε ετήσια βάση, είναι -110 δισ.» ανέφερε σχετικά.
Κατ’ ουσίαν επανέλαβε όσα υποστηρίζει ο Φατίχ Μπιρόλ, εκτελεστικός διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (IEA), για τις παρενέργειες στην παγκόσμια οικονομία από την κρίση που έφερε η πολεμική σύρραξη ΗΠΑ – Ισραήλ εναντίον του Ιράν.
Το ζήτημα βέβαια είναι ότι αυτό που περιμένει η ελληνική κοινωνία από τον Κυρ. Πιερρακάκη και κατ’ επέκταση την κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν είναι η καταγραφή της κατάστασης, αλλά η υιοθέτηση λύσεων, όπως πράττει η Ισπανία. Στη συγκεκριμένη ομιλία ο «τσάρος» της ελληνικής οικονομίας ουδέν ανέφερε για το τι προτίθεται να εφαρμόσει η κυβέρνηση. Ολα αυτά όμως παράγουν δυσμενή αποτελέσματα για την κοινωνία.
Τα μεγέθη που επικαλέστηκε ο Κυρ. Πιερρακάκης –απώλειες 13 εκατ. βαρελιών πετρελαίου ημερησίως και έως 110 δισ. κυβικών μέτρων φυσικού αερίου σε ετήσια βάση– συνθέτουν ένα σοκ προσφοράς που υπερβαίνει ακόμη και τις πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του ’70. Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο η ένταση της κρίσης, αλλά πόσο ανθεκτική είναι η ελληνική οικονομία σε ένα τέτοιο περιβάλλον. Η απάντηση, αν εξεταστεί με όρους ποσοτικών σεναρίων, είναι ανησυχητική.
