«Κίνημα Δημοκρατίας», είναι το όνομα του κόμματος του Στέφανου Κασσελάκη, την ιδρυτική διακήρυξη του οποίου παρουσίασε στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.
«Είναι ένα όνομα σύμφυτο με την ταυτότητα μας, γίναμε κίνημα από αντίσταση στην κατάλυσης της εσωκομματικής δημοκρατίας…», «το Κίνημα Δημοκρατίας είναι η Ιστορία που γράφουν οι πολλοί όταν σπάνε τον τοίχο που τους έχτισαν οι λίγοι», «φιλοδοξούμε να γίνουμε η επιστροφή της πραγματικής δημοκρατίας της χώρας που τη γέννησε», είπε.
Το Κίνημα Δημοκρατίας είναι δικό σας κίνημα γεννήθηκε στον δρόμο των αποκλεισμένων έξω από μια πόρτα, γεννήθηκε στις καρδιές των αποφασισμένων, πάρτε το στα χέρια σας, φροντίστε το, μεγαλώστε το…», τόνισε. Το όνομα είχε τεθεί σε ψηφιακή ψηφοφορία μεταξύ των μελών τα οποία πρότειναν ονόματα τις προηγούμενες ημέρες και τελικά επέλεξαν μεταξύ των επικρατέστερων ονομάτων. «Το Κίνημα Δημοκρατίας είναι κίνημα κυβερνητικό», ανέφερε.
Το «παρών» έδωσαν και οι ανεξάρτητοι βουλευτές Κυριακή Μάλαμα, Θεοδώρα Τζάκρη, Αλέξανδρος Αυλωνίτης, Γιώτα Πούλου, Ραλλία Χρηστίδου.
Παρουσιάζοντας την ιδρυτική διακήρυξη του νέου κόμματος ο κ. Κασσελάκης είπε ότι «εσείς γίνατε το κίνημα και σήμερα γινόμαστε το κόμμα» και πως «η ιδρυτική διακήρυξη μας είναι δεσμευτική για εμάς, κάθε πολίτης που συντάσσεται μαζί μας θα γνωρίζει τι πιστεύουμε, ποιες αξίες έχουμε και ποιο όραμα για τον τόπο. Αυτή τη διακήρυξη δεν θα τη καταστρατηγήσουμε ποτέ».
Ο κ. Κασσελάκης είπε πως με τους παραδοσιακούς ιδεολογικούς όρους το κόμμα εντάσσεται στη «σύγχρονη Κεντροαριστερά». «Είμαστε η Κεντροαριστερά του 21ου αιώνα που στη χώρα μας άργησε 24 χρόνια», ανέφερε, ενώ τόνισε επιπλέον ότι «είμαστε πατριωτικό κόμμα χωρίς καμία ενοχή», εισπράττοντας θερμό χειροκρότημα.
Πιο συγκεκριμένα περιγράφοντας την πολιτική ταυτότητα του κόμματος ανέφερε: «Στη δική μας σημερινή πολιτική γέννα κουβαλάμε όλο το δημοκρατικό και προοδευτικό DNA αυτού του τόπου. Η επανάσταση της 3ης του Σεπτέμβρη, το βενιζελικό κίνημα, οι αγωνιστές της εξορίας, ο Γρηγόρης Λαμπράκης και ο Μανώλης Γλέζος, ο αντιδικτατορικός αγώνας, η γενιά του Πολυτεχνείου, το πρώτο κοινωνικό κράτος και η εθνική συμφιλίωση το 1981, το πρώτο μαζικό αίτημα για αριστερή κυβέρνηση το 2015. Όλα αυτά αποτελούν τη δική μας συλλογική μνήμη».
Σχολίασε ότι «αφού όλα δοκιμάστηκαν και όλα έχουν συμβεί, ήρθε η ώρα για έναν νέο δρόμο» και πως πρώτο βήμα είναι η επιστροφή της πολιτικής στη δημοκρατία, όμως «για να γίνει αυτό πρέπει και τα πολιτικά κόμματα να επιστρέψουν στη δημοκρατία». Έτσι, ανέφερε, «θέλουμε ένα κόμμα γενναία δημοκρατικό, που θα χτιστεί από την κοινωνική βάση και θα δώσει λόγο και δύναμη στα μέλη του, με περισσότερη διαφάνεια και πραγματική αξιοκρατία. Εδώ ο πολίτης θα ξέρει πως ό,τι αποφασίζει με την ψήφο της η βάση δεν θα το αλλάζει μετά η κορυφή».
Είπε ότι «το κόμμα είναι βαθιά δημοκρατικό, όμως είναι και βαθιά προοδευτικό» και πως «με τους παραδοσιακούς ιδεολογικούς όρους είναι κόμμα κεντροαριστερό. Όχι γιατί έχει λίγη Αριστερά και λίγο Κέντρο, είναι πιο αριστερό από την Αριστερά, είναι πιο κεντρώο από το Κέντρο γιατί έχει περισσότερη δημοκρατία, είναι συμμετοχικό είναι το κόμμα της σύγχρονης Κεντροαριστεράς».
«Η υπεροψία μια σκεπτόμενης ελίτ απέναντι σε δήθεν αδαείς ψηφοφόρους δεν έχει θέση στο δικό μας κόμμα», σχολίασε. Ανέφερε ότι «μόνο ένα σύγχρονο ανοικτό κόμμα μπορεί να αναγεννήσει την Κεντροαριστερά» και σημείωσε τις πρωταρχικές αξίες για δίκαιη κατανομή του πλούτου, ισότητα, αλληλεγγύη, ανθρώπινα δικαιώματα, δημόσια υγεία και παιδεία, δημοκρατία, δικαιοσύνη, φορολογική δικαιοσύνη, συμπερίληψη, κλιματική δικαιοσύνη, ενεργειακή δημοκρατία, ψηφιακή δημοκρατία, προσβάσιμος πολιτισμός. Αυτοί είναι και οι βασικοί άξονες της ιδρυτικής διακήρυξης τους οποίες και ανέπτυξε.
