Μια ιταλική τράπεζα που κάνει μια μεγάλη κίνηση για να εξαγοράσει μια γερμανική τράπεζα ακούγεται ακριβώς σαν το είδος της σύμπραξης για την οποία οι ηγέτες της Ευρώπης πιέζουν εδώ και χρόνια, έτσι ώστε η Ευρωπαϊκή Ένωση να μπορέσει να αναδείξει περισσότερους εγχώριους εταιρικούς πρωταθλητές βαρέων βαρών για να ανταγωνιστούν τις ΗΠΑ και την Ασία.
Ωστόσο, σημειώνει το Politico, τώρα που η UniCredit έκανε πράγματι μια επιθετική πρόταση στην Commerzbank, οι θιασώτες της βαθύτερης ολοκλήρωσης της ΕΕ φαίνεται ότι θα απογοητευτούν, καθώς τα εγχώρια συμφέροντα του Βερολίνου – για άλλη μια φορά – υπερτερούν των πανευρωπαϊκών ονείρων.
Η άμεση καταδίκη της «μη φιλικής επίθεσης» της UniCredit από τον Γερμανό καγκελάριο Olaf Scholz, υποδηλώνει ότι οι φιλοδοξίες για τη διασυνοριακή αναβάθμιση του χρηματοπιστωτικού τομέα της ΕΕ θα παραμείνουν, όπως ήταν εδώ και μια δεκαετία, απλώς κενά λόγια.
Δεύτερες σκέψεις από τη Γερμανία – Οργή από την ΕΕ
«Όλα τα κράτη μέλη, όχι μόνο η Γερμανία, ζητούν μεγαλύτερη χρηματοπιστωτική ολοκλήρωση, αλλά όταν έρχονται αντιμέτωπα με την πιθανή εξαγορά των εθνικών πρωταθλητών αρχίζουν να κάνουν «δεύτερες σκέψεις»», δήλωσε η Ιταλίδα ευρωβουλευτής Irene Tinagli, πρώην πρόεδρος της επιτροπής οικονομίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Ο φόβος στο Βερολίνο είναι ότι οι Ιταλοί, εάν αποκτήσουν μεγαλύτερο μερίδιο στην Commerzbank από ό,τι η γερμανική κυβέρνηση, θα μπορούσαν να αποδυναμώσουν τον δανεισμό προς την πολύτιμη Mittelstand της Γερμανίας, τους μικρομεσαίους κατασκευαστές που θεωρούνται η ραχοκοκαλιά της οικονομίας.
Αυτή η εχθρότητα του Scholz εξοργίζει πολιτικούς και οικονομολόγους από άλλες χώρες της ΕΕ, οι οποίοι κατηγορούν εδώ και καιρό τη Γερμανία ότι δίνει προτεραιότητα στα δικά της συμφέροντα εις βάρος της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς.
Πολλοί κατηγόρησαν το Βερολίνο κατά τη διάρκεια της κρίσης της covid και του ενεργειακού σοκ του 2022 που σχετιζόταν με την Ουκρανία, όταν το προστατευτικό του ένστικτο ήταν να επιδοτεί μαζικά την εγχώρια βιομηχανία του, χωρίς να λαμβάνει υπόψη του τη ζημιά στην εσωτερική αγορά, ιδίως σε μικρότερες χώρες της ΕΕ που δεν μπορούσαν να ανταγωνιστούν τέτοιες γενναιοδωρίες.
