Η ιρανική επίθεση κατέδειξε τη σημασία της επένδυσης τις τελευταίες τρεις δεκαετίες από το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες σε συστήματα αεράμυνας
Το βράδυ της 13ης Απριλίου, οι Ισραηλινοί ενημερώθηκαν ότι το Ιράν είχε εκτοξεύσει σχεδόν 300 drones και πυραύλους για να χτυπήσουν τη χώρα μέσα σε λίγες ώρες.
Ήταν γύρω στις έντεκα το βράδυ, και για εκατομμύρια ανθρώπους, υπήρχε ένα μεγάλο παιχνίδι αναμονής.
Τα drones θα έφταναν λίγο πριν τις δύο τα ξημερώματα της 14ης Απριλίου.
Το πρωτοφανές μπαράζ στόχευε το νότιο και κεντρικό Ισραήλ, και ορισμένα βλήματα καταρρίφθηκαν επίσης προς το βόρειο Ισραήλ.
Οι δεκάδες απειλές με drone καταρρίφθηκαν καθ’ οδόν προς το Ισραήλ από στρατιώτες των ΗΠΑ, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, της Ιορδανίας και άλλων.
Στο Ισραήλ αφέθηκε να χρησιμοποιήσει τους πυραύλους αεράμυνας Arrow 2 και Arrow 3 ενάντια σε περίπου εκατό απειλές βαλλιστικών πυραύλων, καθώς και πολλά μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Σύμφωνα με τις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις, το 99% των απειλών αναχαιτίστηκαν.
«Από τις εκατοντάδες εκτοξεύσεις, μόνο μερικοί πύραυλοι πέρασαν στο έδαφος του κράτους του Ισραήλ, προκαλώντας μόνο μικρές ζημιές στην υποδομή στην αεροπορική βάση Nevatim κοντά στον διάδρομο προσγείωσης και σε έναν δρόμο στην περιοχή Hermon», ανέφερε το IDF.
«Η λειτουργικότητα της αεροπορικής βάσης Nevatim δεν επηρεάστηκε, τα αεροσκάφη συνέχισαν να απογειώνονται και να εκπληρώνουν τις αποστολές άμυνας και επίθεσης — ακόμη και κατά τη διάρκεια της νύχτας και κατά τη διάρκεια της ημέρας».
Οι επενδύσεις των τελευταίων 20 ετών
Σύμφωνα με ανάλυση του Seth Frantzman, συγγραφέα του Drone Wars: Pioneers, Killing Machine, Artificial Intelligence and the Battle for the Future και συνεργάτη στο The Foundation for Defense of Democracies, αυτή η άνευ προηγουμένου επιτυχία αεράμυνας κατέστη δυνατή χάρη στις δεκαετίες επενδύσεων και συνεργασίας του Ισραήλ και των ΗΠΑ στην αεράμυνα.
Το ισραηλινό σύστημα αεράμυνας «Arrow» αναπτύχθηκε από κοινού με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το Arrow είναι προϊόν δεκαετιών επενδύσεων στην αεράμυνα που έλαβε ώθηση στο Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου και την απειλή των ιρακινών πυραύλων Scud που εκτοξεύθηκαν από τον Saddam Hussein.
Οι απειλές πυραύλων έκτοτε έχουν επεκταθεί εκθετικά, όπως και οι απειλές από drone.
Το Ιράν, για παράδειγμα, έχει επενδύσει πολλά σε drones καμικάζι όπως το Shahed 136, το οποίο εξήγαγε στη Ρωσία για να χρησιμοποιηθεί κατά της Ουκρανίας.
Το Ισραήλ έχει δει τις απειλές με ρουκέτες και πυραύλους να επεκτείνονται σε μεγάλο βαθμό μεταξύ τρομοκρατικών ομάδων όπως η Hamas και η Hezbollah.
Εκεί όπου οι πύραυλοι της Hamas πέταξαν μόνο λίγα μίλια, τρομοκρατώντας τις ισραηλινές παραμεθόριες κοινότητες, την τελευταία δεκαετία, η Hamas ήταν σε θέση να απειλήσει το μεγαλύτερο μέρος του Ισραήλ με ρουκέτες.
