Αντιδράσεις έχει προκαλέσει στους ενοίκους της «γαλάζιας» πολυκατοικίας πρόσφατο άρθρο του προνομιακού συνομιλητή του πρωθυπουργού, Απόστολου Δοξιάδη, στο protagon.gr αναφορικά με τα τεκταινόμενα στην Εξεταστική για το έγκλημα των Τεμπών, σέρνοντας τα εξ αμάξης στον πρόεδρο της Επιτροπής, Δημήτρη Μαρκόπουλο, και προτείνοντας τη συγκρότηση Προανακριτικής για τον Κώστα Καραμανλή και όχι μόνο.

Αναμφίβολα τις εντυπώσεις κλέβει η σφοδρή κριτική του συγγραφέα και σκηνοθέτη -που έγινε η φωνή του αναχρονισμού και της αντίδρασης στην περίπτωση της Φρίντα Λιάππα- στον Δημήτρη Μαρκόπουλο, του οποίου το όνομα απαξιεί και να αναφέρει.

«Η συμπεριφορά του προέδρου της (σ.σ. Εξεταστικής), για να το πω ευγενικά, δεν αποτελεί κόσμημα για το Κοινοβούλιο. Ο τρόπος που χειρίζεται την υπόθεση μόνο υποδειγματικός δεν είναι. Την άρνησή του να καλέσει κάποιους μάρτυρες που είναι πιθανό να αποδεικνύονταν καίριοι –την πιθανολογία στις διατυπώσεις μου, τα «ίσως» και τα «πιθανόν», τα επιβάλλει η σοβαρότητα, καθώς στο στάδιο αυτό αναζητούνται ενδείξεις και όχι αποδείξεις– τη χειροτερεύει και ο τρόπος του, ο οποίος στη συγκεκριμένη περίπτωση αποτελεί απόδειξη, και όχι απλή ένδειξη, της ποιότητας τους ήθους του. Οταν υπάρχουν πενήντα επτά αθώα θύματα, ο κύριος υπεύθυνος της πολιτικής έρευνας του φονικού δυστυχήματος δεν αρκεί να είναι άμεμπτος, πρέπει και να φαίνεται. Και ο συγκεκριμένος πρόεδρος της Εξεταστικής, όπως και να το κάνουμε, δεν φαίνεται» αναφέρει εισαγωγικά και παραθέτει στη συνέχεια:

Διάβασε:
Μάριος Σαλμάς: Να ανοίξει πάλι ο φάκελος του σκανδάλου Novartis

«Είναι εντυπωσιακός ο αριθμός των ανθρώπων που ψήφισαν την κυβέρνηση, που είτε δημόσια είτε σε ιδιωτικές συζητήσεις εκφράζουν τη δυσαρέσκεια ή και την οργή τους για τον τρόπο που λειτουργεί η υπό τον συγκεκριμένο πρόεδρο Επιτροπή».

Μάλιστα, σε άλλο σημείο ο Απ. Δοξιάδης τονίζει:

«Βέβαια, αν η Εξεταστική Επιτροπή είχε δείξει ως τώρα δείγματα άψογης λειτουργίας, ίσως το δικαίωμα αυτό να το είχε κερδίσει. Δυστυχώς όμως αυτό δεν συνέβη, με ευθύνη κυρίως του προέδρου της αλλά και της πολιτικής εντολής που οι περισσότεροι πολίτες πιστεύουν ότι αυτός εκφράζει. Το αν η πίστη αυτή αδικεί την κυβέρνηση θα φανεί όταν η Εξεταστική βγάλει το πόρισμά της. Προς το παρόν, αναγκαστικά, η κυβέρνηση κρίνεται για την επιλογή του προέδρου της».