Λέγεται Μιχάλης Χρυσοχοίδης. Ένας θρασύς πολιτικός αλητάκος που γλείφοντας από δω και από εκεί, κατάφερε να χωθεί στο ΠΑΣΟΚ και τους Σημίτηδες για να γίνει νοματαίος. Και μετά κατάφερε να γίνει σώγαμπρος και στους Μητσοτάκηδες για να τον κάνουν πάλι υπουργό του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Ποιον αυτόν. Τον εκλεκτό των πρεσβειών, τον ρουφιάνο των ξένων και ντόπιων δυνάμεων κατοχής.
Τον κλικαδόρο, τον φασίστα του ΠΑΣΟΚ που αίφνης έγινε φασίστας της μαφιόζικης ΝΔ.
Είναι ο ψεύτης που κρατώντας 500 ονόματα δήθεν του οργανωμένου εγκλήματος, τους πήγε πεσκέσι στον τότε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για να σώσει την κοινωνία. Είναι αυτός που γκρέμισε ότι απέμεινε όρθιο στο υπουργείο Υγείας των φτωχών ανθρώπων που πια δεν έχουν που την κεφαλή κλίναι. Ο εκπρόσωπος της ολιγαρχίας και των Λάτσηδων, ο εκλεκτός των λεφτάδων. Το πολιτικό κάθαρμα που μου αφαίρεσε έναν αστυνομικό που μου χαν δώσει προσχηματικά, ο ηθικός αυτουργός της απόπειρας ανθρωποκτονίας εναντίον μου, αυτός που ακόμα και σήμερα, 3/1-2 χρόνια μετά, συγκαλύπτει τους επίδοξους δολοφόνους μου.
Και τώρα οι δυο μας, Μιχαλάκη πολιτευόμενε. Να ήξερες πόσο καιρό ανέμενα αυτη τη στιγμή.
Στέφανος Σ. Χίος.
Υ.Γ: Θα χαρώ πολύ να βρεθούμε αντιμέτωποι στα δικαστήρια για να σε ξεβρακώσω, ξεδιάντροπε. Εμπρός λοιπόν, ψευτάκο, πολιτικέ αγύρτη, ηθικέ αυτουργέ. Με το όνομά μου, αλητάκο. Κι όχι κρυπτόμενος πίσω από μπεκρήδες, γραμματείς και φαρισαίους που ξημερώνονται στα κωλόμπαρα με αλλοδαπές παράνομες βίζιτες στη χώρα. Αυτούς που έχεις για συνεργάτες σου.
