Η επόμενη γενιά εμβολίων με βάση το RNA θα περιέχει αυτοενισχυόμενο RNA (saRNA).
Αν σαν όρος «αυτοενισχυόμενο RNA» ακούγεται τρομακτικός, θα έπρεπε προειδοποιεί μερίδα επιστημόνων και εξηγεί γιατί είναι..
Τα «εμβόλια mRNA» δεν γίνονται με αγγελιοφόρο RNA αλλά με τροποποιημένο RNA (modRNA).
Αυτά τα αποκαλούμενα εμβόλια είναι στην πραγματικότητα προϊόντα γονιδιακής θεραπείας (GTPs), καθώς το modRNA πειράζει το λογισμικό των κυττάρων μας.
Δεν έχουμε καμία πιθανότητα να αποκτήσουμε επιρροή στο modRNA (ή saRNA) μετά την έγχυση του εμβολίου στο αίμα.
Τι Διακρίνει το saRNA από το modRNA;
Ο όρος «αυτοενίσχυση» είναι αυτονόητος: το saRNA επαναλαμβάνεται συνεχώς, κάτι που δεν είναι φυσικό, καθώς το φυσικό mRNA μεταγράφεται πάντα (χωρίς εξαίρεση) από το DNA (αυτό συνιστά «κεντρικό δόγμα της μοριακής βιολογίας»).
1η. Σε σύγκριση με το modRNA, μια μικρή ποσότητα saRNA οδηγεί σε αυξημένη ποσότητα παραγόμενου αντιγόνου.
Μια δόση εμβολίου με βάση το saRNA μπορεί να είναι αρκετή για να δημιουργήσει επαρκή αντισώματα έναντι ενός ιού.
Τόσο το saRNA όσο και το modRNA αντιπροσωπεύουν το σχέδιο για μια ιική πρωτεΐνη, η οποία, αφού εισέλθει στα κύτταρά μας, θα παραχθεί από τον κυτταρικό μας μηχανισμό (δηλαδή, τα ριβοσώματα).
Οι επιστήμονες δημιούργησαν τη γενετικά τροποποιημένη αλληλουχία modRNA αντικαθιστώντας τις φυσικές ουριδίνες με συνθετικές μεθυλ-ψευδουριδίνες για να δημιουργήσουν μια μέγιστη ποσότητα ιικού αντιγόνου. Αυτή η τροποποίηση είναι η βάση των εμβολίων Pfizer-BioNTech και Moderna COVID-19.
2η. Σε αντίθεση με το modRNA, το saRNA δεν περιέχει μεθυλ-ψευδουριδίνες, αλλά ουριδίνες.
Γιατί;
Δεδομένου ότι τα αυτοαντιγραφόμενα του saRNA και οι συνθετικές μεθυλ-ψευδουριδίνες δεν είναι διαθέσιμα στα κύτταρά μας, το saRNA πρέπει να βασίζεται σε φυσικές ουριδίνες που υπάρχουν στα κύτταρά μας.
Τα κύτταρά μας θα παράγουν ξένες πρωτεΐνες χρησιμοποιώντας τον δικό τους κυτταρικό μηχανισμό και τους δικούς τους φυσικούς πόρους – ο κύριος λόγος που αυτά τα κύτταρα τελικά εξαντλούνται.
Ωστόσο, αυτό προκαλεί ένα σημαντικό πρόβλημα: το mRNA είναι εξαιρετικά ασταθές και, ως εκ τούτου, έχει μόνο μικρή διάρκεια ζωής—πολύ μικρή για να παράγει επαρκή αντισώματα το ανοσοποιητικό μας σύστημα.
3η. Η λύση σε αυτό το πρόβλημα είναι η τρίτη διαφορά μεταξύ modRNA και saRNA.
Σε αντίθεση με το modRNA, το saRNA περιέχει μια πρόσθετη αλληλουχία για τη ρεπλικάση, καθώς το saRNA που καταστρέφεται (από RNases) πρέπει να αντικατασταθεί από νέο saRNA.
Καθώς το φυσικό mRNA δεν θα αυτοαναπαραχθεί ποτέ, το saRNA αντιπροσωπεύει οπωσδήποτε ένα γενετικά τροποποιημένο RNA (modRNA).
Με απλά λόγια, το saRNA είναι απλώς ένας άλλος τύπος modRNA.
Γιατί η αλλαγή σε saRNA;
Το saRNA είναι η… πολιτική λύση: η ίδια ποσότητα (ή και περισσότερο) αντιγόνου σε μία μόνο δόση εμβολίου!
Το κοινό πιθανότατα θα ενημερωθεί ότι λόγω των τακτικών μεταλλάξεων του ιού, οι ετήσιοι προσαρμοσμένοι ενισχυτές θα συνεχίσουν να είναι απαραίτητοι.
Έχουν ήδη πραγματοποιηθεί πολυάριθμες προκλινικές και κλινικές μελέτες που εφαρμόζουν την τεχνολογία saRNA.
Μια ανασκόπηση του 2023 στο περιοδικό Pathogens διαφημίζει τα εμβόλια saRNA ως “βελτιωμένα εμβόλια mRNA”.
Το περιοδικό Vaccines δημοσίευσε μια περίληψη ευρημάτων πενταετούς μελέτης saRNA.
Μόλις ολοκληρωθούν οι απαραίτητες κλινικές μελέτες, αυτά τα νέα εμβόλια μπορούν να εγκριθούν για χρήση.
