Ρεπορτάζ: Εφημερίδα Μακελειό
Εν ενεργεία αντιδήμαρχος και υπάλληλοι υπουργείου στο μάτι του κυκλώνα για τελετές δημόσιας δαπάνης και «χρυσούς» τάφους;
Παρέμβαση Εισαγγελέα τώρα για να αποσαφηνιστούν οι συνθήκες ταφής του «δημοσίου ανδρός» Ιωάννη Βαρβιτσιώτη.
Μια καταγγελία βόμβα έφτασε στα γραφεία της εφημερίδας μας, με ερωτήματα που ή επιδιώκουν να ξεσκεπάσουν ένα απίστευτο παρασκηνιακό όργιο με μίζες γύρω από την πρόσφατη κηδεία του ιστορικού στελέχους Ιωάννη Βαρβιτσιώτη, η οποία τελέστηκε με δημόσια δαπάνη ή να δημιουργήσουν πρόβλημα σε υγιείς επιχειρήσεις.
Το «Μακελειό» φέρνει στο φως αναφορές που περιγράφουν πώς το βαθύ κράτος και οι εκλεκτοί της εξουσίας στήνουν πάρτι πάνω από το πένθος, την ώρα που η χώρα βουλιάζει στη διαφθορά. Αν όσα καταγγέλλονται ευσταθούν, μιλάμε για ένα εθνικό σκάνδαλο μεγατόνων. Αν όχι, καλό θα είναι να δοθούν απαντήσεις έγκαιρα.
Η «ταρίφα» της τελετής
Οι αναφορές για την κηδεία του Ιωάννη Βαρβιτσιώτη μιλούν ξεκάθαρα για «μίζα 3.000 ευρώ σε υπάλληλο υπουργείου. Σκοπός ήταν να κατευθυνθεί η δημόσια δαπάνη στο επιλεγμένο γραφείο τελετών».
Στο επίκεντρο βρίσκεται πρόσωπο που συνδυάζει την επιχειρηματική δράση στον κλάδο με πολιτικό αξίωμα στην τοπική αυτοδιοίκηση. Οι καταγγελίες επεκτείνονται και σε υπόγειες συναλλαγές για την εξασφάλιση προνομιακών τάφων.
Το «μέσο» φαίνεται πως επιβιώνει και μετά θάνατον.
Το πάρτι με τις «Δημόσιες Δαπάνες». Ποιος πληρώνει τον λογαριασμό;
Οι τελετές που πραγματοποιούνται δημόσια δαπάνη αποτελούν διαχρονικά «γκρίζα ζώνη» που προκαλεί το δημόσιο αίσθημα. Το κράτος τιμά δημόσια πρόσωπα και ιστορικά πολιτικά στελέχη, όπως συνέβη με τις περιπτώσεις των Βαρβιτσιώτη και Σουφλιά.
Οι πολίτες όμως αναρωτιούνται εύλογα, με ποια κριτήρια επιλέγονται οι ανάδοχοι και γιατί πληρώνει το δημόσιο και ο Λαός τις κηδείες εκλεκτών και προνομιούχων οικογενειών του συστήματος σε εποχές φτωχοποίησης της κοινωνίας;
Όταν το χρήμα των φορολογουμένων ρέει χωρίς ανοιχτούς, διαφανείς διαγωνισμούς και με πρόσχημα το κατεπείγον της στιγμής, ανοίγει ο δρόμος για τη ρεμούλα.
Η εικόνα συγκεκριμένων επαγγελματιών να φιγουράρουν δίπλα στην πολιτική ηγεσία της χώρας, την ώρα που στο παρασκήνιο ψιθυρίζονται χιλιάδες ευρώ σε «μίζες», αποτελεί πρόκληση. Αν η κρατική χρηματοδότηση μετατρέπεται σε πεδίο για «εξυπηρετήσεις» κολλητών, τότε το σκάνδαλο είναι τεράστιο.
Το ποινικό βάρος των καταγγελιών
Τι προβλέπει ο νόμος; Αν οι καταγγελίες αυτές ευσταθούν, δεν βρισκόμαστε απλώς μπροστά σε μια ηθική απαξία,
αλλά σε βαρύτατα ποινικά αδικήματα που διώκονται αυτεπάγγελτα από τον Ποινικό Κώδικα (ΠΚ) Δωροληψία και Δωροδοκία Υπαλλήλου (Άρθρα 235 & 236 ΠΚ): Ο νόμος τιμωρεί αυστηρά τόσο τον υπάλληλο που ζητά ή λαμβάνει ωφελήματα (μίζα) για ενέργεια που ανάγεται στα καθήκοντά του, όσο και εκείνον που προσφέρει το αντάλλαγμα. Αν μάλιστα η πράξη γίνεται κατ’ επάγγελμα, οι ποινές αγγίζουν μέχρι και την κάθειρξη.
Παράβαση Καθήκοντος (Άρθρο 259 ΠΚ): Κάθε δημόσιος λειτουργός ή στέλεχος της αυτοδιοίκησης που χρησιμοποιεί τη θέση του για να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο όφελος, έρχεται αντιμέτωπος με τις προβλεπόμενες ποινικές κυρώσεις για τη σκόπιμη παραβίαση των υπηρεσιακών του υποχρεώσεων.
Τα αμείλικτα ερωτήματα ζητούν απάντηση
Προς το αρμόδιο Υπουργείο: Με ποια ακριβώς διαδικασία και κριτήρια επιλέχθηκε το συγκεκριμένο γραφείο τελετών για τη δημόσια δαπάνη της κηδείας του Ιωάννη Βαρβιτσιώτη;
Υπάρχει μηχανισμός ελέγχου των υπαλλήλων που διαχειρίζονται αυτές τις αναθέσεις ώστε να αποκλειστεί η πιθανότητα χρηματισμού; Θα διαταχθεί ένορκη διοικητική εξέταση (ΕΔΕ) για να ερευνηθούν οι καταγγελίες περί της μίζας των 3.000 ευρώ;
Προς τη Διοίκηση του Δήμου: Πώς συμβιβάζεται η ιδιότητα ενός εν ενεργεία αντιδημάρχου με την επιχειρηματική δραστηριότητα στον ίδιο χώρο όπου ο Δήμος ασκεί εξουσία (Νεκροταφεία) ή και σε παρεμφερή τομέα; Πώς διασφαλίζεται ότι δεν υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων και ευνοϊκή μεταχείριση στην παραχώρηση ή εύρεση τάφων; Ποιοι είναι οι μηχανισμοί ελέγχου και διαφάνειας που εφαρμόζονται στο κατά τόπους κοιμητήριο;
Το παρασκήνιο μιας βαριάς καταγγελίας
Η καχυποψία γύρω από τις κρατικές αναθέσεις έχει πλέον χτυπήσει κόκκινο, με τις πρόσφατες καταγγελίες για χρηματισμό να αναδεικνύουν τη βαθιά σήψη ενός συστήματος που ζει από τη ρεμούλα. Όταν οι πολίτες βλέπουν συμπτώσεις, δημόσια πρόσωπα σε θέσεις ισχύος και υπέρογκα ποσά να αλλάζουν χέρια κάτω από το τραπέζι, η οργή ξεχειλίζει. Η χώρα του «ξέρεις ποιος είμαι εγώ» φαίνεται πως δεν σέβεται πια τίποτα.
Ώρα για παρέμβαση Εισαγγελέα
Αν οι ισχυρισμοί αυτοί αποδειχθούν αληθινοί, δεν μιλάμε απλώς για μια ακόμη περίπτωση κακοδιοίκησης, αλλά για ένα βαθύ, θεσμικό έγκλημα. Η κοινωνία έχει κουραστεί να βλέπει τις καταγγελίες να θάβονται κάτω από το χαλί και τους εμπλεκόμενους να παραμένουν αμετακίνητοι στις καρέκλες τους.
Οι απλές διαψεύσεις και οι ανακοινώσεις περί «λάσπης» δεν αρκούν πλέον. Ο αρμόδιος Εισαγγελέας οφείλει να παρέμβει άμεσα, να ανοίξει τους φακέλους των δημόσιων δαπανών και να ελέγξει τους τραπεζικούς λογαριασμούς όλων των εμπλεκόμενων προσώπων.
Αν η χώρα θέλει να σταματήσει να είναι «το βασίλειο της μίζας», η κάθαρση πρέπει να ξεκινήσει από εκεί που κανείς δεν το περιμένει, από το παρασκήνιο του τελευταίου αντίο.
