Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει δείξει επανειλημμένως ότι όχι απλά δεν σέβεται τους θεσμούς, αλλά τους εργαλειοποιεί με κομματικό πρόσημο για να διασώζεται πολιτικά σε κάθε δύσκολη συγκυρία.
Έτσι και τώρα ενώ θα αρχίσει σε λίγο η συζήτηση στη Βουλή για την άρση της ασυλίας των γαλάζιων βουλευτών που εμπλέκονται στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, όλες αυτές τις μέρες ακούμε από κυβερνητικά στελέχη την άποψη ότι δεν θα έπρεπε να γίνει η άρση της ασυλίας γιατί δεν έκαναν κάτι άλλο πέρα από εξυπηρέτηση ψηφοφόρων και άλλοι προχώρησαν σε κρίση ότι άλλος είναι περισσότερο κι άλλος λιγότερο εμπλεκόμενος.
Μάλιστα πολλοί σήμερα αναμένεται να απέχουν εκφράζονται κρίση επί της δικογραφίας ενώ το Μαξίμου δεν έχει επιβάλει κομματική πειθαρχία. Μόνο που πρόκειται για αντισυνταγματική πρακτική καθώς το Σύνταγμα και ο κανονισμός της Βουλής ορίζουν ότι η ψήφιση άρσης της ασυλίας βουλευτών από τη στιγμή που υπάρχει αίτημα είναι μονόδρομος.
Συγκεκριμένα το άρθρο 83 του κανονισμού της Βουλής που θεμελιώνει τη διαδικασία της άρσης ασυλίας περιορίζει τη Βουλή σε θεσμικό έλεγχο και όχι σε ποινική αξιολόγηση, εάν στοιχειοθετείται αδίκημα ή εάν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις.
Ο έλεγχος από τη Βουλή, κατά την κρατούσα συνταγματική άποψη, γίνεται μόνο για το αν η πράξη του βουλευτή σχετίζεται με πολιτική δραστηριότητα και περιλαμβάνει ένδειξη πολιτικής δίωξης. Αυτή είναι και η σωστή διάσταση της φράση πως «η Βουλή δεν είναι ούτε ανακριτής, ούτε δικαστήριο».
Επομένως σε περίπτωση, όπως αυτή του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, που δεν αποτελεί πολιτική δίωξη, οι βουλευτές δεν μπορούν να κρίνουν αν στοιχειοθετείται το αδίκημα ή αν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις διότι όλα αυτά έχουν ερευνηθεί από τη Δικαιοσύνη η οποία έχει ήδη κρίνει και γι’ αυτό αποστέλλει στη Βουλή το σχετικό αίτημα να αρθεί η ασυλία του βουλευτή ώστε να δικαστεί.
Γι’ αυτό και ο νομοθέτης δεν επιτρέπει εδώ στη Βουλή να εκφράσει προδικαστική κρίση επί της προδικαστικής διαδικασίας, αφού έχει ήδη γίνει από τον έτερο πυλώνα μιας ευνομούμενης πολιτείας, τη Δικαιοσύνη, γι’ αυτό και είναι ανεξάρτητη και δεν παρεμβαίνει η νομοθετική εξουσία.
