Για το μεγαλύτερο στοίχημα στον ρόλο της, μίλησε η Ευρωπαία Γενική Εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι στο Euractiv, δηλώνοντας πως δεν ήταν ποτέ, αν η Ευρώπη μπορούσε να δημιουργήσει μια ανεξάρτητη εισαγγελική αρχή, αλλά αν η Ευρώπη ήταν έτοιμη να αφήσει κάποιον να κάνει τη δουλειά.
Η Λάουρα Κοβέσι μάλιστα, δήλωσε στο Euractiv ότι το πιο εξαντλητικό και κουραστικό μέρος της δουλειάς της ήταν η καταπολέμηση της θεσμικής τάσης της ΕΕ να μετριάζει, να καθυστερεί και να γραφειοκρατικοποιεί τον αγώνα κατά της απάτης και της διαφθοράς.
Βέβαια, η Ευρωπαία Εισαγγελέας θέλοντας να δώσει το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πως πολιτικά και συνταγματικά εμπόδια, περιορίζουν τις έρευνες διαφθοράς και την πλήρη απόδοση ευθυνών, ανέφερε τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών λέγοντας πως: «Η Εισαγγελία της ΕΕ ανέλαβε την υπόθεση, η οποία εκδικάστηκε στην Αθήνα, διότι, ενώ μόνο το ελληνικό κοινοβούλιο μπορεί να διερευνήσει την πολιτική ευθύνη των αρμόδιων αξιωματούχων, οι ερευνητές της ΕΕ δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να προχωρήσουν όσο θα ήθελαν».
Συνέχισε μάλιστα πως «Σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να βρούμε αποδεικτικά στοιχεία, εκτός αν αλλάξει το Σύνταγμα», είπε. «Είναι ήδη πολύ αργά, επειδή οι νόμοι δεν μπορούν να εφαρμοστούν αναδρομικά. Επομένως, αυτό είναι το μέγιστο που θα μπορούσαμε να κάνουμε, και δεν είναι δυνατή καμία περαιτέρω ενέργεια».
Η EPPO, μια ανεξάρτητη εισαγγελική αρχή που ιδρύθηκε το 2021 με στόχο την καταπολέμηση σοβαρών οικονομικών εγκλημάτων κατά της ΕΕ, έχει ανοίξει υπό τη θητεία της περισσότερες από 3.600 υποθέσεις, έχει δεσμεύσει περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο ευρώ από εγκληματικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένης της πιο επικίνδυνης μαφίας στον κόσμο, και, κατά καιρούς, έχει στοχεύσει μερικά από τα πιο υψηλόβαθμα πρόσωπα της Ένωσης.
Ωστόσο, σε κάποιο σημείο της θητείας της, η Κόβεσι ανέφερε ότι ένας υψηλόβαθμος αξιωματούχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της ζήτησε να μετριάσει τα δημόσια μηνύματά της σχετικά με την έκταση των υποθέσεων διαφθοράς και απάτης που αποκαλύπτονταν από την υπηρεσία της. Εκείνη αντέδρασε. «Είπα: Πώς τολμάς να μου το λες αυτό; Είμαστε ανεξάρτητοι. Και αν υπάρχει υπόθεση, είναι καθήκον μας να την ερευνήσουμε», θυμήθηκε, επισημαίνοντας με σαρκασμό ότι δεν μπορούσε να κλείσει τα μάτια σε καταγγελίες, αν αυτές αφορούσαν υψηλόβαθμους αξιωματούχους της ΕΕ.
Αυτή η ανταλλαγή αντανακλά το κεντρικό πρόβλημα που αντιμετώπισε η Κόβεσι κατά τη διάρκεια της εξαετούς θητείας της, η οποία λήγει αυτό το φθινόπωρο: Το μεγαλύτερο εμπόδιο στην προστασία των κονδυλίων της ΕΕ δεν είναι μόνο οι εγκληματίες που προσπαθούν να τα κλέψουν, αλλά τα πολιτικά και θεσμικά συστήματα της Ένωσης που εξακολουθούν να καθιστούν τον έλεγχο εξαιρετικά δύσκολο.
Στο τέλος της θητείας της, η εικόνα που σκιαγραφεί είναι αυτή μιας ευρωπαϊκής υπηρεσίας καταπολέμησης της απάτης που έχει αποδείξει την αξία της, ενώ παράλληλα έχει αποκαλύψει τα όρια του συστήματος που την περιβάλλει. Η ΕΕ, υποστήριξε, έχει δημιουργήσει πολλαπλά επίπεδα ελέγχων με σκοπό την πρόληψη παρανομιών, χωρίς όμως να διασφαλίζει πάντα ότι αυτά λειτουργούν στην πράξη.
«Υπάρχουν πολλές αρχές, φορείς και υπηρεσίες που υποτίθεται ότι πρέπει να προλαμβάνουν την απάτη, να διενεργούν ελέγχους και να υποβάλλουν εκθέσεις», είπε. «Και τότε, μια μέρα συνειδητοποιείς ότι κανείς δεν κάνει πραγματικά αυτό που πρέπει να κάνει».
«Μετά από 20 χρόνια πρόληψης, κοιτάξτε, είναι αυτό αρκετό; Είναι αυτό αρκετό;», είπε, κρατώντας ψηλά την ετήσια έκθεσή της, η οποία πέρυσι αποκάλυψε υποψίες απάτης και άλλων οικονομικών εγκλημάτων ύψους περίπου 67 δισεκατομμυρίων ευρώ.
