Η διακυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, παρά τις αρχικές υποσχέσεις για «αριστεία», «μεταρρυθμίσεις» και «σταθερότητα», έχει αφήσει πίσω της ένα τοπίο γεμάτο ανασφάλεια, κοινωνικές ανισότητες και βαθιά θεσμικά ερωτήματα. Η Ελλάδα του 2025 θυμίζει περισσότερο χώρα σε διαρκή κρίση, παρά μια ευρωπαϊκή δημοκρατία που κάνει βήματα προς τα εμπρός.
Από την υγειονομική διαχείριση της πανδημίας μέχρι τα σκάνδαλα υποκλοπών, και από την υποβάθμιση του ΕΣΥ έως τις πυρκαγιές που κατακαίουν ανεξέλεγκτα τη χώρα, η κυβέρνηση απέδειξε πως δίνει μεγαλύτερη σημασία στην επικοινωνία παρά στην ουσία. Ό,τι δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με πραγματικά έργα, καλύπτεται με στημένες συνεντεύξεις, σλόγκαν και φιλικά ΜΜΕ.
Η ιδιωτικοποίηση κρίσιμων τομέων όπως η ενέργεια, το νερό και η υγεία, προχωρά με γρήγορους ρυθμούς, αφήνοντας τους πολίτες εκτεθειμένους σε ένα κράτος-θεατή, που αδυνατεί ή αρνείται να παρέμβει υπέρ του δημόσιου συμφέροντος. Οι εργαζόμενοι βλέπουν τις συμβάσεις και τα δικαιώματά τους να διαβρώνονται, ενώ το βιοτικό επίπεδο συμπιέζεται από την ακρίβεια και τις ανεξέλεγκτες αυξήσεις τιμών.
Το κράτος δικαίου δέχεται συνεχώς πλήγματα. Οι υποκλοπές, οι παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη, οι διώξεις δημοσιογράφων, αλλά και η συστηματική υποβάθμιση ανεξάρτητων θεσμών, συγκροτούν ένα επικίνδυνο σκηνικό αποδημοκρατικοποίησης.
Στο δια ταύτα λοιπόν, με αναφορά στη συμμετοχή του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού στο Final Four της Ευρωλίγκας ξεκινάει ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στην εβδομαδιαία του ανασκόπηση. Όπως αναφέρει «μπορεί σήμερα να μην καταφέραμε να δούμε τον τελικό που θα θέλαμε στο final four της Ευρωλίγκας, ωστόσο αξίζουν συγχαρητήρια και στις δύο ελληνικές ομάδες. Κατάφεραν για άλλη μια χρονιά να τοποθετήσουν τα ελληνικά χρώματα στις κορυφαίες θέσεις του ευρωπαϊκού μπάσκετ».
Στη συνέχεια αναφέρεται στις προβλέψεις της Κομισιόν για την ελληνική οικονομία. Μεταξύ άλλων, σημειώνει ότι «η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμά ότι το χρέος μας θα συνεχίσει να μειώνεται με ταχείς ρυθμούς τα επόμενα χρόνια προς όφελος των νεότερων γενιών, θα υπάρξει περαιτέρω αποκλιμάκωση της ανεργίας και θα πετύχουμε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, παρά τη μείωση φόρων και εισφορών. Πώς; Ως αποτέλεσμα της περιστολής της φοροδιαφυγής αλλά και της αύξησης των εισοδημάτων».
