Ηχηρό χαστούκι προς τη διοίκηση του δήμου Θεσσαλονίκης αποτελεί η απόφαση 1583/2023 του Δ’ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας με την οποία ακυρώνεται ο περίφημος διαγωνισμός για την παραχώρηση 336 διαφημιστικών ταμπλό στις στάσεις του ΟΑΣΘ.

Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, η οποία καθαρογράφθηκε και αποστέλλεται τις προσεχείς ημέρες στο δήμο, ο διαγωνισμός ακυρώνεται ουσιαστικά ως «στημένος». Συγκεκριμένα ακυρώνεται επειδή η διακήρυξη περιείχε ειδικό «φωτογραφικό» όρο ο οποίος περιόριζε τη δυνατότητα συμμετοχής στον διαγωνισμό σε εταιρείες οι οποίες δραστηριοποιούνται στο χώρο της υπαίθριας διαφήμισης.

Ειδικότερα, με την εν λόγω απόφαση του Δ’ Τμήματος του ΣτΕ (η σχετική διάσκεψη έγινε στις 14 Ιουνίου 2023) ακυρώνεται η απόφαση 647/21.7.2021 της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Θεσσαλονίκης με την οποία εγκρίθηκε η διακήρυξη του διαγωνισμού η οποία περιείχε τον επίμαχο «φωτογραφικό» όρο.

Παράλληλα, ακυρώνεται και η απόφαση υπ’ αριθ. 221454/29.9.2021 του Συντονιστή Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας Θράκης, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή που είχε υποβάλλει η εταιρεία «ΤΡΟΚΑΝΤΕΡΟ Α.Ε.» η οποία είχε αποκλειστεί από το διαγωνισμό, ζητώντας την ακύρωση της διακήρυξης.

Ακυρώθηκε επίσης και η υπ’ αριθ. 43/23.11.2021 της Ειδικής Επιτροπής του άρθρου 152 της ΑΔΜΘ η οποία απέρριψε την ένσταση της ίδιας εταιρείας (ΤΡΟΚΑΝΤΕΡΟ Α.Ε.) που ζητούσε να ακυρωθεί η απόφαση του Συντονιστή της ΑΔΜΘ.

Με την επίμαχη απόφαση 647/21.7.2021 της Οικονομικής Επιτροπής του δήμου Θεσσαλονίκης εγκρίθηκαν οι όροι διακήρυξης για την εκμίσθωση 336 διαφημιστικών ταμπλό στις στάσεις του ΟΑΣΘ για υπαίθρια διαφήμιση. Η σύμβαση ορίσθηκε ότι θα έχει δωδεκαετή διάρκεια, δηλαδή δέσμευε δυόμιση διοικήσεις του δήμου, και επιπλέον προέβλεπε την καταβολή μισθώματος περίπου 55.000 ευρώ ετησίως.

Παράλληλα, προέβλεπε την υποχρέωση του αναδόχου να αντικαταστήσει φθαρμένα στέγαστρα στάσεων και να αναλάβει τη συντήρησή τους καθ’ όλη τη διάρκεια ισχύος της σύμβασης.

Ωστόσο, στη διακήρυξη υπήρχε και ένας όρος στο άρθρο 7 παράγραφος Γ που απαιτούσε ως προϋπόθεση συμμετοχής στο διαγωνισμό, ο υποψήφιος ανάδοχος, προς απόδειξη της εμπειρίας και της τεχνογνωσίας του, να υποβάλει τουλάχιστον δύο συμβάσεις «με ανάλογου συνολικού μεγέθους αντικείμενο προς την παρούσα δημοπρασία», που έχει καταρτίσει με άλλους δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς ή φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης.

Αυτό πρακτικά σήμαινε ότι δικαίωμα συμμετοχής στο διαγωνισμό θα είχαν μόνο εταιρείες οι οποίες είχαν εκτελέσει ανάλογη σύμβαση στο λεκανοπέδιο, καθώς μόνον εκεί υπάρχει τόσο μεγάλος αριθμός στεγάστρων σε στάσεις αστικών λεωφορείων. Τέτοιες συμβάσεις, όμως, είχε εκτελέσει μία και μόνον εταιρεία.

Με την απόφασή του Δ’ Τμήμα του ΣτΕ έκρινε ότι ο επίμαχος αυτός όρος «έχει τεθεί καταχρηστικώς, διότι με αυτόν, χωρίς να συντρέχει λόγος δημοσίου συμφέροντος και προς ζημία των συμφερόντων του Δήμου, εισάγεται αναιτιολόγητος και δυσανάλογος περιορισμός του κύκλου των συμμετεχόντων, περιορίζοντας αυτούς σε όσους δραστηριοποιούνται στην διενέργεια διαφημίσεων σε στέγαστρα στάσεων αστικών συγκοινωνιών και όχι εν γένει στην υπαίθρια διαφήμιση και σε όσους έχουν αναδειχθεί ανάδοχοι σε συναφείς διαγωνισμούς των Δήμων Αθήνας και Θεσσαλονίκης».

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ