Περήφανος που έζησα αυτές τις στιγμές μαζί με άλλους ελεύθερους Έλληνες!!! Θα διηγούμαι στα παιδιά και στα εγγόνια μου για όλους εσάς τους σύγχρονους ήρωες

Θα πεθάνουμε όλοι άκουγα για ξανά άκουγα από τον Στέφανο Χίο στην εκπομπή του στο YouTube!!!

Με αυτή τη φράση ξεκίνησε όλη η ιστορία της πανδημίας πριν σχεδόν τέσσερα χρόνια.

Θυμάμαι τον εαυτό μου να έχει πάει για καφέ στην Καλαμπάκα και βλέποντας Κινέζους τουρίστες πανικόβλητος να τρέχει μακριά τους.

Σε λίγες μέρες άκουσα ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες προωθούν κάποια εμβόλι@ που από ότι λένε θα προστατεύσουν τον κόσμο από τον σίγουρο θάνατο που προκαλεί ο Covi-d.

Αναρωτιόμουν μέσα μου αν θα έρθουν και στην Ελλάδα αυτά τα σωτηρία σκευάσματα ή θα διανεμηθούν μόνο στις μεγάλες Ευρωπαϊκές χώρες.

Ήδη είχαν αρχίσει οι πρώτοι περιορισμοί και όλοι περιμέναμε σαν μάνα εξ ουρανού αυτά τα μικρά “τσιμπηματάκια” όπως τα ονόμασε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης που θα μας απαλλάξουν από τον εφιάλτη που ζούσαμε.

Τελικά αυτά έφτασαν και στην Ελλάδα σε περιορισμένο αριθμό στην αρχή και μέσα σε ειδικά ψυγεία με πολύ χαμηλές θερμοκρασίες για να μην χαλάσουν όπως έλεγαν τα μεγάλα κανάλια που είχαν καλύψει την άφιξη των πρώτων κουτιών που περιείχαν μέσα τα εμβόλι@.

Έπειτα η απορία που μου γεννήθηκε ήταν εάν θα μπορέσει και ο απλός καθημερινός Έλληνας να πάει να εμβολι@στεί για να σωθεί από τον θανατηφόρο ιό ή αν αυτά τα λίγα σκευάσματα που έφτασαν θα διανεμηθούν στην “ελίτ” της χώρας.

Έβλεπα κιόλας τους πολιτικούς αρχηγούς να κάθονται στην καρέκλα και να σηκώνουν το μανίκι και έλεγα μέσα μου αυτοί σώθηκαν εμείς τι θα κάνουμε…

Μπαίνοντας στα social media είδα τυχαία μία φωτογραφία του Κώστα Μπακογιάννη να κάθεται στην καρέκλα και αυτός που την ανέβασε να έχει κυκλώσει με μία κόκκινη ένδειξη το καπάκι της βελόνας αναφέροντας από πάνω ότι μας πουλάνε παραμύθια!!!

Μέσα μου απόρησα, πώς είναι δυνατόν κάτι που έγώ το περίμενα πώς και πώς ο Κώστας Μπακογιάννης να φωτογραφίζεται με το καπάκι μπροστά στη σύριγγα..

Δηλαδή αυτός δεν θέλει να σωθεί?
Έχει την ευκαιρία να μην πεθάνει και την πετάει?

Τον προβληματισμό μου τον μετέφερα σε έναν φίλο μου ο οποίος μου είπε ότι ίσως έχουν κάτι μέσα αυτά τα σκευάσματα και θέλουν να τα προωθήσουν στον κόσμο για να μείνουν μόνοι τους και να τα φάνε όλα. Αυτό χτύπησε μέσα μου ένα καμπανάκι…

Είπα τι λέει τώρα ο άνθρωπος…
Άθελά του ο Κώστας Μπακογιάννης μετατράπηκε σε Παλαιών Πατρών Γερμανό που σήκωσε το λάβαρο της Επανάστασης.

Οι φωτογραφίες με άλλους πολιτικούς αρχηγούς είχαν κυκλοφορήσει πάλι με τον ίδιο κόκκινο κύκλο στο σημείο επαφής της βελόνας με το μπράτσο.

Πάλι καπάκι σκέφτηκα μέσα μου!!!

Έπειτα ξεκίνησαν οι περιορισμοί τα σκληρά λοκντάουν και τα χουντικής προέλευσης μέτρα περιορισμών στην καθημερινότητά του κόσμου.

Εκεί πλέον μέσα μου άρχισαν να χτυπούν καμπάνες.

Είναι δυνατόν στο όνομα της Υγείας να επιβάλλουν πρόστιμα σε όποιον δεν στέλνει μήνυμα για το πού πάει και το τι κάνει…
Αλήθεια εάν στείλω ένα μήνυμα ότι πάω σουπερμάρκετ αυτό θα αποτρέψει την μετάδοση του Covi-d?

Αν έχω σκύλο και τον πάω βόλτα δεν θα κολλήσω ενώ αν βγω μόνος μου υπάρχει περίπτωση να κινδυνεύω από τον ιό?

Είναι δυνατόν η Ανάσταση γίνει στις 9:00 το βράδυ για να μην κολλήσει ο κόσμος ενώ αν γίνει στις 12:00 θα βγει βόλτα ο κορ#νιός?

Όλα αυτά πλέον είχαν γίνει μέσα μου πολυβόλα που γάζωναν με σφαίρες.

Μπαίνοντας ξανά στα social media είδα μία ομάδα τα “Μαγαζιά χωρίς μπόλι” τα οποία είχαν συγκεντρώσει 120.000 μέλη τα οποία αντιδρούσαν στην επίδειξη Υγειονομικού πάσου κατά την είσοδο σε καταστήματα εστίασης.

Αυτό για τη δική μου ιδιοσυγκρασία ήταν πολύ βαρύ.
Να σου κάνει κάποιος σκανάρισμα λες και είσαι αντικείμενο!!!

Έγινα μέλος στην ομάδα και έβλεπα όλα αυτά που ανεβάζουν και πλέον μέσα μου το τοπίο είχε ξεκαθαρίσει.

Έίχα σχηματίσει τη γνώμη ότι όλο αυτό το έχουν επιβάλει οι ίδιοι που θέλησαν να εξοντώσουν τους Έλληνες με μνημόνια με τεχνητές κρίσεις και με άλλα τρελά project που είχαν ως στόχο την εξαθλίωση του ελληνικού λαού.

Όλα είναι στημένα για κάποιο λόγο.
Τότε βέβαια δεν γνώριζα ούτε για ακίδες πρωτεΐνης ούτε για mRNA ούτε για ξαφνικούς θανάτους.

Στην συνέχεια είδα έναν περίεργο τύπο να φωνάζει και να προσπαθεί να αφυπνίσει τον κόσμο με σκοπό να ξεσηκωθεί και να αντιδράσει στα μέτρα καταπίεσης. Ρωτώντας άλλα άτομα που ήταν μέλη της ομάδας “Μαγαζιά χωρίς μπόλι” η οποία είχε γίνει και διαφήμιση στα κεντρικά δελτία ειδήσεων λέγοντας ότι υπάρχουν κάποιοι περίεργοι τύποι ‘ψεκασμένοι” όπως τους αποκαλούσαν που αντιδρούν σε όλο αυτό λέγοντας ότι είναι παραμύθι, έμαθα ότι ο τύπος αυτός ονομαζόταν Φαίδων Βόβολης και ήταν καρδιολόγος.

Όταν έκανε κάλεσμα για γενικό ξεσηκωμό δεν το σκέφτηκα δεύτερη φορά.

Με το αυτοκίνητό μου και μαζί με ένα φίλο μου ο οποίος αντιδρούσε και αυτός στα σχέδια της Νέας Τάξης Πραγμάτων όπως την ονομάζαμε κατευθυνθήκαμε προς την Αθήνα και παρκάροντας το αυτοκίνητο λίγα μέτρα μακριά από την Ομόνοια μπήκαμε μέσα σε ένα τεράστιο πλήθος ανθρώπων που κρατούσαν ελληνικές σημαίες και φώναζαν συνθήματα κατά των περιορισμών.

Πρώτη φορά στη ζωή μου είδα τόσο κόσμο που η αλήθεια είναι ότι ούτε συγκεντρώσεις κομμάτων δεν μπορούσαν να μαζέψουν.

Το πλήθος ξεκινούσε από την Ομόνοια και έφτανε μέχρι το Σύνταγμα.

Εκεί είδα τον συγκεκριμένο γιατρό να λέει πράγματα για τους περιορισμούς και τα εμβόλι@ και κατάλαβα μέσα μου ότι κάτι σοβαρό τρέχει.

Από κείνη τη στιγμή και έπειτα συμμετείχα σε όλα τα καλέσματα του συγκεκριμένου ανθρώπου όπως και άλλων διοργανωτών που ήταν οι διαχειριστές της σελίδας “Μαγαζιά χωρίς μπόλι” φωνάζοντας για την Ελευθερία της χώρας.

Μετά από λίγες μέρες άκουσα ότι διώχνουν και υγειονομικούς από τα νοσοκομεία επειδή δεν σκύβουν το κεφάλι να σηκώσουν το μανίκι και πραγματικά έγινα έξαλλος.

Πώς είναι δυνατόν να διώχνεις επιστήμονες ανθρώπους που έχουν περάσει τη ζωή τους μέσα στα νοσοκομεία και έχουν δει τόσα και τόσα?


Πώς είναι δυνατόν στο όνομα της Υγείας να θέλεις να εξαθλιώσεις μία ομάδα εργαζομένων επειδή δεν κάνει αυτά που επιβάλλεις.

Τότε ήταν που μέσα μου πραγματικά έγινα θεριό ανήμερο.

Δημιούργησα τη σελίδα την οποία ονόμασα Καρδίτσα στα άκρα θέλοντας να δείξω και την καταγωγή μου αλλά και ότι δεν θα κάνω κανέναν συμβιβασμό στα πιστεύω μου.

Στην επόμενη κάθοδο μου μου στην Αθήνα αφού πλέον είχαν μπει στο παιχνίδι και οι υγειονομικοί βρισκόμενος μπροστά- μπροστά έφαγα και το πρώτο μου δακρυγόνο το οποίο έσκασε λίγα μέτρα δίπλα από τα πόδια μου.

Άρχισα να κατεβαίνω την πλατεία Συντάγματος τρέχοντας μην μπορώντας να πάρω ανάσα ζαλισμένος και προσπαθώντας να κρατηθώ από κολώνες φωτισμού για να μην πέσω κάτω.

Τα δακρυγόνα συνεχίστηκαν και στις επόμενες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας που συμμετείχα όπως αυτή στη ΔΕΘ πέρυσι στη Θεσσαλονίκη όπου ξανά το δακρυγόνο έσκασε δίπλα από τα πόδια μου και πάλι προσπαθούσα να ξεφύγω κατευθυνόμενος προς το λιμάνι όπου η αστυνομία του Μητσοτάκη κυνηγούσε τον κόσμο σε όλη την ευθεία της παραλίας.

Συμμετείχα και σε άλλες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στις διπλανές πόλεις όπως στο Βόλο που ο κόσμος είχε δώσει δυναμικό παρών με πορείες μέσα στο κέντρο της πόλης αλλά και στη Λάρισα όπου χιλιάδες κόσμου φώναξε κατά της δικτατορίας περνώντας μέσα από την πλατεία Ταχυδρομείου.

Γνώρισα και πολλούς υγειονομικούς οι οποίοι έβγαζαν την πίκρα για την απόλυση τους.
Έγινα ένα με αυτούς τους ανθρώπους, ένιωσα και εγώ ότι έχασα τη δουλειά μου και ότι προσπαθούσα να βοηθήσω όπως μπορούσα.

Συμμετείχα σε όλα τα συλλαλητήρια που διοργάνωσαν από κει και πέρα οι υγειονομικοί που είχαν πάρει αυτό το ρόλο τον οποίο είχαν στην αρχή οι ομάδες κατά των εμβ#λίων και ο Φαίδων Βόβολης και πραγματικά δέθηκα πολύ με αυτούς τους ανθρώπους γιατί κάθε φορά που τους αντίκριζα έβλεπα πρόσωπα καθαρά, πρόσωπα τα οποία παρά την ταλαιπωρία που περνούσαν είχαν το χαμόγελο στα χείλη.

Κάθισα μαζί τους μίλησα, αστειεύτηκα, γνώρισα εξαιρετικούς επιστήμονες και ανθρώπους και περίμενα πώς και πώς το επόμενο συλλαλητήριο για να τους ξαναδώ  και να περάσουμε όμορφα αυτές τις ώρες που υπήρχαν οι συγκεντρώσεις.

Τα συλλαλητήρια έγιναν ο καφές και το ποτό μου αφού τα άφησα όλα στην άκρη και η εβδομαδιαία μου συνήθεια ήταν η εκτόνωση φωνάζοντας κατά της δικτατορίας του Κυριάκου Μητσοτάκη μαζί με τους υγειονομικούς και μαζί με άλλους ελεύθερους Έλληνες που πλέον είχαν γίνει ένα με αυτούς τους ανθρώπους που έχασαν άδικα τη δουλειά τους.

Σαν τώρα θυμάμαι τους φίλους μου να μου λένε ότι πραγματικά έχω πρόβλημα αφού δεν αφορά εμένα το όλο θέμα και ότι εγώ δεν έχω χάσει καμιά δουλειά και δεν χρειάζεται να τρέχω για υποστήριξη άλλων ανθρώπων σε Αθήνα-Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις.

Νευρίαζα πολύ με αυτές τις προτροπές γιατί θεωρούσα ότι αυτό το θέμα αφορούσε και εμένα αλλά και όλους τους ελεύθερους Έλληνες γιατί αν έπεφτε το κάστρο των υγειονομικών ο εχθρός θα καταλάβει τα πάντα στην Ελλάδα.

Έτσι συμμετείχα σε ότι διοργάνωση εξήγγειλαν αυτοί οι άνθρωποι μέσω των social media και η καθημερινότητά μου ήταν να ψάχνω να βρω την επόμενη ανακοίνωση συλλαλητηρίου.

Ταυτόχρονα η σελίδα στο Facebook που έφτιαξα έγινε blog και τις τελευταίες μέρες κανονικό site το οποίο είχε τεράστια επιτυχία με κοινοποιήσεις δημοσιεύσεων σε πολλές ομάδες αλλά και στα άλλα social media.

Θέλησα να πάρω συνεντεύξεις από αυτούς τους ανθρώπους που πραγματικά εκδιώχθηκαν με τον χειρότερο τρόπο από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, θέλησα να ανεβάσω τις απόψεις τους να ακουστεί η φωνή τους.

Προσπάθησα να κοινοποιώ σε όλες τις ομάδες της χώρας τις συνεντεύξεις που έπαιρνα από υγειονομικούς με σκοπό να ευαισθητοποιηθεί και ο υπόλοιπος κόσμος και επιτέλους να ξυπνήσει και να αντισταθεί.

Συγκλονίστηκα από την απεργία πείνας που έκανε μία μερίδα υγειονομικών έξω από το Υπουργείο Υγείας όπως και από τις υπόλοιπες δράσεις που ήταν πραγματικά  αξιοζήλευτες.

Έτσι λοιπόν φτάσαμε προς το τέλος της ταλαιπωρίας αυτών των ανθρώπων αφού υπάρχει εξαγγελία από την κυβέρνηση ότι από την 1η του μηνός του καινούργιου χρόνου θα ξαναπιάσουν δουλειά αλλά πραγματικά μέσα μου ενώ νιώθω χαρά που επιτέλους δικαιωθήκαμε γιατί αισθάνομαι και εγώ ένας από αυτούς από την άλλη νιώθω μελαγχολία γιατί δεν θα τους ξανά δω σε συλλαλητήρια, δεν θα ξανά αντικρίσω τα πρόσωπά τους δεν θα ξανα πάρω ενέργεια και κουράγιο να αντισταθώ στις επόμενες δικτατορίες που ετοιμάζουν τα αρρωστημένα μυαλά της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Εύχομαι σε όλους να είναι καλά αυτοί και οι οικογένειές τους να έχουν όμορφα Χριστούγεννα και με το καλό να ξανά μπουν μέσα στις δομές υγείας για να μπορέσουν να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο όπως έκαναν τόσα χρόνια.

Θα τους θυμάμαι πάντα όλους με αγάπη και θα διηγούμαι στα παιδιά και στα εγγόνια που θα κάνω κάποτε τα χρόνια αντίστασης από ανθρώπους ήρωες που δεν λύγισαν ποτέ μπροστά στις απειλές, στο ξύλο, στις φυλακίσεις και στις διώξεις.

Θα τους θεωρώ πάντα κομμάτι του εαυτού μου και όσα χρόνια και να περάσουν δεν θα τους ξεχάσω ποτέ.

Απλά ελπίζω κάποιοι να αναθεωρήσουν την έκφρασή ότι “αν δε με έδιωχναν από την δουλειά μου δεν θα έβγαινα στο δρόμο”.

Αυτά από μένα με σεβασμό σκύβω το κεφάλι για ακόμα μία φορά στον αγώνα που έδωσαν όλοι οι υγειονομικοί αλλά και όλοι οι ελεύθεροι οι Έλληνες αυτά τα τρία χρόνια.

Ο διαχειριστής του Καρδίτσα στα άκρα….

One thought on “Περήφανος που έζησα αυτές τις στιγμές μαζί με άλλους ελεύθερους Έλληνες!!! Θα διηγούμαι στα παιδιά και στα εγγόνια μου για όλους εσάς τους σύγχρονους ήρωες

  1. Μπράβο σου λεβέντη!
    Να είσαι καλά και να προσέχεις, οι καιροί δυστυχώς γίναν “πονηροί”…
    Με τα γραφόμενά σου, ανατάσεις κι εμάς , τους αναγνώστες.

Απάντηση