Ο Ντόναλντ Τραμπ υπόσχεται να πλημμυρίσει την Ευρώπη με φυσικό αέριο. Πρόκειται για μία καλοδεχούμενη υπόσχεση για την προβληματική βιομηχανία της ηπείρου και τους αξιωματούχους που θέλουν να εγκαταλείψουν τη ρωσική ενέργεια. Ωστόσο, μια υπόσχεση δεν αποτελεί εγγύηση αναφέρει σε δημοσίευμά του το Politico.
Ο εκλεγμένος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, ο οποίος ορκίστηκε σήμερα, έχει υποσχεθεί να «απελευθερώσει» την αμερικανική ενέργεια. Θεωρητικά, αυτό σημαίνει περισσότερο αέριο το οποίο μπορεί να καταναλώσει η Ευρώπη.
Οι αντιδράσεις
Για τις εταιρείες που αγωνίζονται με υψηλούς λογαριασμούς ενέργειας, αυτή η εισροή θα μπορούσε να βοηθήσει στη μείωση των τιμών. Το πρόσθετο αμερικανικό φυσικό αέριο θα μπορούσε ακόμη και να παρέχει τις απαραίτητες προμήθειες για να επιτρέψει στην Ευρώπη να διακόψει τους εναπομείναντες ενεργειακούς δεσμούς της με τη Ρωσία – ένας ανεκπλήρωτος στόχος σχεδόν τρία χρόνια μετά τον πόλεμο της Μόσχας στην Ουκρανία.
«Σε αυτό το πλαίσιο», το να έχουμε περισσότερο αέριο από τις ΗΠΑ «δεν μπορεί παρά να είναι χρήσιμο», δήλωσε ο Joseph Majkut, διευθυντής ενέργειας και κλίματος στο κέντρο σκέψης για Στρατηγικές και Διεθνείς Μελέτες.
Ωστόσο, στις «επάρσεις» του Τραμπ δεν λαμβάνονται υπόψη ορισμένα γεγονότα. Ο νέος πρόεδρος έχει ελάχιστη δύναμη να ενισχύσει τις εξαγωγές βραχυπρόθεσμα και οι πιθανές εμπορικές τριβές μεταξύ των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μπορούσαν να επηρεάσουν τον εφοδιασμό φυσικού αερίου. Επίσης, δεν μπορεί απλώς να πει στις εταιρείες τι να κάνουν – και αυτή τη στιγμή, οι αμερικανικές εταιρείες δεν είναι στην πραγματικότητα πολύ πρόθυμες για αυτό που αναφέρει ο Τραμπ.
Εν τω μεταξύ, ορισμένοι στην Ευρώπη είναι επιφυλακτικοί σχετικά με την ιδιοσυγκρασία του Αμερικανού προέδρου και τον ενεργειακό εφοδιασμό της ηπείρου.
«Ό,τι κι αν συμβεί, πρέπει να είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί για να μην αναπαράγουμε μια υπερβολική εξάρτηση από μια χώρα» μετά τη Ρωσία, είπε ένας διπλωμάτης της ΕΕ. «Τα πάντα θα μπορούσαν να συμβούν εξαιτίας της τρέλας του».
Πέρα από τις αγορές και τις προσωπικότητες, η πολιτική βούληση τόσο στην Ουάσιγκτον όσο και στις Βρυξέλλες φαίνεται να έχει την τάση να λέει τουλάχιστον ότι οι δύο πλευρές αγοράζουν και πουλάνε περισσότερο φυσικό αέριο. Αυτό ακριβώς έκαναν το 2018, όταν ο Τραμπ απείλησε με δασμούς και η ΕΕ δεσμεύτηκε να αγοράσει περισσότερο υγρό φυσικό αέριο – παρόλο που δεν είχε αυτή την εξουσία.
Τώρα, αυτό επαναλαμβάνεται.
