Η ένταση μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν έχει φτάσει σε ένα τρομακτικό σημείο καμπής, καθώς η Ινδία, υπό την ηγεσία του Ναρέντρα Μόντι, έθεσε σε εφαρμογή μια απόφαση που μοιάζει βγαλμένη από εφιάλτη: το κλείσιμο του κεντρικού φράγματος του ποταμού Ινδού, διακόπτοντας ολοκληρωτικά τη ροή νερού προς το Πακιστάν. Αυτή η κίνηση, που υλοποιεί μια απειλή δεκαετιών, δεν είναι απλώς μια διπλωματική πρόκληση – είναι ένας υδάτινος πόλεμος που απειλεί να βυθίσει τη Νότια Ασία στο χάος. Το Πακιστάν, σε κατάσταση σοκ και οργής, χαρακτηρίζει την ενέργεια ως «αιτία πολέμου», με τον κόσμο να παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα το ενδεχόμενο μιας πυρηνικής σύγκρουσης.

Για πρώτη φορά στα 65 χρόνια της ιστορίας της, η Συνθήκη για τα Ύδατα του Ινδού (Indus Waters Treaty) του 1960, ένα σπάνιο σύμβολο συνεργασίας ανάμεσα στις δύο πυρηνικές δυνάμεις, καταρρίπτεται στην πράξη. Υπογραφμένη υπό την αιγίδα της Παγκόσμιας Τράπεζας, η συνθήκη εξασφάλιζε την κατανομή των υδάτων του Ινδού και των παραποτάμων του, αποτελώντας τη ραχοκοκαλιά της επιβίωσης του Πακιστάν. Ο Ινδός, που πηγάζει από το Θιβέτ και διασχίζει την Ινδία πριν εισέλθει στο Πακιστάν, δεν είναι απλώς ένας ποταμός – είναι η ίδια η ζωή για εκατομμύρια ανθρώπους, τροφοδοτώντας τη γεωργία, την ύδρευση και την οικονομία της χώρας. Τώρα, με το φράγμα κλειστό, η Ινδία κρατά στα χέρια της τη μοίρα του Πακιστάν, σαν έναν αμείλικτο δήμιο που ελέγχει την τελευταία ανάσα του θύματός του.

Διάβασε:
Υεμένη: Επτά νεκροί από επίθεση των Χούθι στο λιμάνι Αλ-Μόχα – Χτυπήθηκε στρατιωτικός στόχος

Η απόφαση αυτή ήρθε ως αντίποινα για την πρόσφατη τρομοκρατική επίθεση στο Κασμίρ, την οποία η Ινδία αποδίδει σε ισλαμιστές που, όπως ισχυρίζεται, υποστηρίζονται από το Πακιστάν. Ενώ οι δύο χώρες ανταλλάσσουν κατηγορίες για παραβιάσεις της συνθήκης εδώ και χρόνια, το κλείσιμο του φράγματος αποτελεί μια κίνηση χωρίς προηγούμενο, που μετατρέπει το νερό σε όπλο μαζικής καταστροφής. Η Ινδία, εκμεταλλευόμενη τη γεωγραφική της υπεροχή ως ανάντη χώρα, δεν περιορίζεται πλέον από τις δεσμεύσεις του 1960. Η πράξη αυτή δεν είναι απλώς μια επίδειξη ισχύος – είναι μια στρατηγική που απειλεί να γονατίσει το Πακιστάν, φέρνοντας τις δύο χώρες πιο κοντά από ποτέ σε μια ανοιχτή, και πιθανότατα πυρηνική, σύγκρουση.