Την οδό της σιωπής επέλεξε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, σε σχέση με τις δηλώσεις του Άδωνη Γεωργιάδη, ο οποίος είπε ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου «οργάνωσε την απεργία πείνας του κ. Ρούτσι», συμπληρώνοντας πως «προφανώς τον έχει παρασύρει νομικά με κακές νομικές συμβουλές».
Σε σχετική ερώτηση του Documento για το εάν το Μαξίμου υιοθετεί αυτές τις δηλώσεις, ο Παύλος Μαρινάκης είπε ότι «δεν ξέρω και δεν θέλω να μπω σε αυτή τη διαδικασία. Για μένα ο κ. Ρούτσι είναι ένας πατέρας που δίνει έναν ιερό αγώνα, στη μνήμη του γιου του και μόνο έτσι μπορώ να τον αντιμετωπίσω, με απόλυτο σεβασμό. Και κανένας δεν μπορεί να διανοηθεί τί έχει αυτός ο άνθρωπος στο μυαλό του, αν δεν έχει περάσει αυτή την απόλυτη τραγωδία. Με απόλυτο, λοιπόν, σεβασμό αντιμετωπίζουμε κάθε συγγενή, κάθε θύματος, κάθε τραγωδίας, όπως το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών».
Παράλληλα, πρόσθεσε πως «τώρα, από εκεί και πέρα, για τον ρόλο της κυρίας Κωνσταντοπούλου, ως πολιτικό, γιατί ως νομικό, δεν θέλω να την κρίνω. Είναι δικαίωμα κάθε υπερασπιστή να προβάλλει τα αιτήματα που εκείνος επιθυμεί και τα αξιολογεί η Δικαιοσύνη. Ως πολιτικό, νομίζω ότι είναι φως φανάρι ποιος είναι ο ρόλος της. Ο ρόλος της κυρίας Κωνσταντοπούλου είναι να κάνει μια μεγαλύτερης εμβέλειας πολιτική καριέρα πάνω σε πονεμένους ανθρώπους, στις πλάτες συγγενών ενός τραγικού δυστυχήματος, χρησιμοποιώντας κάθε μέσο, που μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νους».
Όλα αυτά ενώ ο Πάνος Ρούτσι τονίζει πως θα συνεχίσει «μέχρι τέλους» για να μαθευτεί η αλήθεια, ενώ υπάρχουν πλέον ηχηρές διαφοροποιήσεις από τη γραμμή του Μαξίμου, όπως αυτή του υπουργού Άμυνας Νίκου Δένδια, αλλά και του γαλάζιου βουλευτή Δημήτρη Μαρκόπουλου.
Στο Μαξίμου υπάρχει διχασμός στην ό,τι αφορά τη διαχείριση του πατέρα, απεργού πείνας, καθώς μπορεί στελέχη, όπως ο Άδωνης Γεωργιάδης να κρατάνε πιο αντιδραστική στάση, όμως η κοινωνική πίεση οξύνεται. Δεν είναι τυχαίο ότι η άποψη του υπουργού Υγείας πως ο Πάνος Ρούτσι αρνείται να εξεταστεί από τους γιατρούς του ΕΚΑΒ, έφερε αμηχανία στα πολλά στελέχη τις προηγούμενες μέρες. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι διαφορετικές προσεγγίσεις σε αυτό το μείζον ζήτημα αποτυπώνουν τα διαφορετικά πολιτικά σχέδια που ενυπάρχουν στο εσωτερικό της γαλάζιας παράταξης.
